Στον παγωμένο Βορρά, εκεί όπου ο χάρτης μοιάζει άδειος και η σιωπή απλώνεται πάνω από παγετώνες και άγνωστες ακτές, κρύβεται μια ιστορία που δεν έχει να κάνει με πάγο, αλλά με δύναμη...
Η Γροιλανδία, για δεκαετίες μια λευκή κηλίδα στο γεωπολιτικό ραντάρ, βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο μιας αμερικανικής φιλοδοξίας που δεν είχε να κάνει με χιόνι, αλλά με μέταλλα, ορυκτά και στρατηγική κυριαρχία.
Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ μίλησε για την «αγορά» της Γροιλανδίας, πολλοί το αντιμετώπισαν σαν μια ακόμη εκκεντρική ιδέα. Όμως πίσω από την υπερβολή υπήρχε μια ψυχρή λογική: η Γροιλανδία δεν ήταν ο στόχος. Ήταν το σκαλοπάτι. Το μέσο για να φτάσει σε κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Γιατί η Γροιλανδία δεν είναι απλώς ένα νησί. Είναι μια αποθήκη σπάνιων γαιών, ένα υπέδαφος γεμάτο χαλκό, νικέλιο, τιτάνιο, γραφίτη, ψευδάργυρο και χρυσό. Είναι ένας θησαυρός που μέχρι σήμερα παραμένει σχεδόν ανέγγιχτος, όχι επειδή δεν υπάρχει ενδιαφέρον, αλλά επειδή το περιβάλλον είναι ακραίο και η εξόρυξη δύσκολη.
Όμως σε έναν κόσμο όπου η Κίνα ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής σπάνιων γαιών, η Γροιλανδία μοιάζει με το τελευταίο μεγάλο «ανεξερεύνητο ορυχείο» της Δύσης.
Και ο Τραμπ το ήξερε. Όπως ήξερε και κάτι ακόμη: ότι η Ευρώπη, η Ρωσία και η Κίνα παρακολουθούσαν το ίδιο νησί με την ίδια απληστία. Για εκείνον, η Γροιλανδία ήταν μια ευκαιρία να γράψει ιστορία — όχι ως πρόεδρος που υπέγραψε μια συμφωνία, αλλά ως ο άνθρωπος που έκανε την μεγαλύτερη γεωπολιτική αγορά από την εποχή της Αλάσκας.
Όμως η ιστορία δεν τελειώνει εκεί. Γιατί η Γροιλανδία δεν είναι μόνο οικονομικός στόχος. Είναι και στρατηγικός. Στην εποχή των νέων ψυχρών πολέμων, η Αρκτική μετατρέπεται σε πεδίο ανταγωνισμού. Οι πάγοι λιώνουν, οι θαλάσσιες οδοί ανοίγουν, και οι μεγάλες δυνάμεις σπεύδουν να κατοχυρώσουν θέσεις. Η Ρωσία έχει ήδη επενδύσει σε στρατιωτικές βάσεις στον Βορρά.
Η Κίνα αυτοχαρακτηρίζεται «σχεδόν αρκτική δύναμη». Και οι ΗΠΑ βλέπουν τη Γροιλανδία ως το τελευταίο κομμάτι ενός παζλ που δεν μπορούν να αφήσουν σε άλλους.
Όμως υπάρχει ένα εμπόδιο: η Ευρώπη. Για την ΕΕ, η Γροιλανδία δεν είναι απλώς μια απομακρυσμένη περιοχή. Είναι μέρος της Δανίας, άρα μέρος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Και η Ευρώπη έχει μια αρχή που δεν διαπραγματεύεται: τα σύνορα δεν αλλάζουν με εξαναγκασμό.
Αν οι ΗΠΑ αμφισβητήσουν αυτή την αρχή, τότε ολόκληρη η Ατλαντική Συμμαχία θα αρχίσει να τρίζει.
Και αυτό είναι το παράδοξο: η επιδίωξη της Γροιλανδίας, αντί να ενισχύσει την αμερικανική ισχύ, μπορεί να την απομονώσει. Γιατί η Ευρώπη δεν θα δεχτεί να γίνει η Αρκτική το νέο «Άγρια Δύση» της γεωπολιτικής.
Και αν οι ΗΠΑ επιμείνουν, μπορεί να βρεθούν πιο μόνες από ποτέ.
Η Γροιλανδία, λοιπόν, δεν είναι το τέλος. Είναι η αρχή μιας νέας εποχής ανταγωνισμού, όπου ο πάγος κρύβει όχι μόνο μέταλλα, αλλά και την επόμενη μεγάλη σύγκρουση συμφερόντων. Και το ερώτημα δεν είναι αν οι ΗΠΑ μπορούν να την αποκτήσουν.
Το ερώτημα είναι αν μπορούν να αντέξουν το κόστος της προσπάθειας.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει o Κωνσταντίνος Παλαιολόγος
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου