Η αίσθηση ατιμωρησίας και τα “άβατα” που διαβρώνουν την εμπιστοσύνη των πολιτών...
Σε πολλές περιοχές της χώρας, η καθημερινότητα των πολιτών διαμορφώνεται από ένα φαινόμενο που δεν είναι νέο, αλλά τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο έντονο: την αίσθηση ότι ο νόμος δεν εφαρμόζεται παντού με τον ίδιο τρόπο.
Τα περιστατικά μικροκλοπών, επιθέσεων σε ανήλικους που λένε κάλαντα, αρπαγών ποδηλάτων και άλλων πράξεων παραβατικότητας δεν είναι απλώς μεμονωμένα συμβάντα.
Συνθέτουν μια εικόνα που οδηγεί σε ένα κοινό συμπέρασμα: η ατιμωρησία έχει ριζώσει βαθιά σε συγκεκριμένες περιοχές και καταστάσεις.
Όταν ο πολίτης κάνει το σωστό και μένει εκτεθειμένος
Οι ιστορίες που ακούγονται από γονείς, κατοίκους και θύματα μικροεγκληματικότητας έχουν ένα κοινό μοτίβο. Ο πολίτης κάνει αυτό που πρέπει: καταγράφει το περιστατικό, συγκεντρώνει αποδείξεις, πηγαίνει στην αστυνομία, ζητάει προστασία.
Κι όμως, συχνά βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα που τον αφήνει μόνο απέναντι στο πρόβλημα.
Σε περιστατικά όπου ανήλικοι δέχθηκαν αρπαγή χρημάτων ενώ έλεγαν τα κάλαντα, οι γονείς άκουσαν από αστυνομικούς ότι «έφταιγαν που άφησαν τα παιδιά τους να κυκλοφορούν μόνα τους», ακόμη και όταν μιλάμε για κεντρικά σημεία πόλεων.
Σε άλλη περίπτωση, ιδιοκτήτης ποδηλάτου που είχε στη διάθεσή του βίντεο, πινακίδες και καθαρά πρόσωπα δραστών, ενημερώθηκε ότι η αστυνομία «δεν μπορεί να μπει στον οικισμό» χωρίς μεγάλη επιχείρηση από την Αθήνα.
Αυτές οι απαντήσεις δεν λύνουν το πρόβλημα. Το μεταφέρουν στον πολίτη. Και αυτό είναι που δημιουργεί τη βαθιά αίσθηση αδικίας.
Τα “άβατα” που κανείς δεν παραδέχεται επίσημα
Η λέξη «άβατο» δεν χρησιμοποιείται εύκολα από τις αρχές. Όμως, όταν αστυνομικοί δηλώνουν ότι δεν μπορούν να εισέλθουν σε συγκεκριμένες περιοχές, ότι χρειάζονται ειδικές δυνάμεις, κλούβες και οργανωμένη επιχείρηση για να κάνουν μια απλή προσαγωγή, τότε η πραγματικότητα μιλάει από μόνη της.
Ένα κράτος δικαίου δεν μπορεί να έχει περιοχές όπου ο νόμος εφαρμόζεται «υπό προϋποθέσεις». Δεν μπορεί να υπάρχουν σημεία στον χάρτη όπου ο πολίτης νιώθει ότι η πολιτεία δεν έχει πρόσβαση, ενώ οι δράστες κινούνται ανεμπόδιστα. Αυτή η κατάσταση δεν δημιουργεί απλώς παραβατικότητα. Δημιουργεί παράλληλες πραγματικότητες, όπου άλλοι ζουν με κανόνες και άλλοι χωρίς αυτούς.
Και όσο τα “άβατα” παραμένουν, τόσο ενισχύεται η πεποίθηση ότι κάποιοι μπορούν να δρουν χωρίς συνέπειες, όχι επειδή έχουν δικαίωμα, αλλά επειδή το κράτος δεν μπορεί —ή δεν θέλει— να επιβάλει τον νόμο.
Η ατιμωρησία δεν είναι κοινωνικό χαρακτηριστικό. Είναι κρατική αποτυχία.
Είναι σημαντικό να ειπωθεί ξεκάθαρα: η ατιμωρησία δεν αφορά μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων. Δεν είναι θέμα ταυτότητας, καταγωγής ή κοινωνικής κατηγορίας.
Είναι θέμα κρατικής λειτουργίας.
Όταν η αστυνομία δεν έχει προσωπικό, όταν δεν έχει εξοπλισμό, όταν δεν έχει πολιτική κάλυψη για να δράσει, όταν φοβάται ότι μια απλή σύλληψη μπορεί να εξελιχθεί σε επεισόδια, τότε το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: ο νόμος δεν εφαρμόζεται με συνέπεια.
Και όταν ο νόμος δεν εφαρμόζεται με συνέπεια, οι δράστες —όποιοι κι αν είναι— νιώθουν ότι μπορούν να συνεχίσουν.
Και ο νομοταγής πολίτης —όποιος κι αν είναι— νιώθει ότι είναι ο μόνος που τιμωρείται.
Ο νομοταγής πολίτης πληρώνει το κόστος
Το πιο οδυνηρό στοιχείο αυτής της πραγματικότητας είναι ότι η ευθύνη μεταφέρεται πάντα στον νομοταγή. Εκείνος που πληρώνει φόρους, που ζητάει βοήθεια, που προσκομίζει αποδείξεις, που κάνει το σωστό, είναι τελικά αυτός που ακούει ότι «φταίει».
Αυτό δεν είναι απλώς άδικο. Είναι επικίνδυνο.
Γιατί όταν ο πολίτης χάσει την εμπιστοσύνη του στο κράτος, τότε αρχίζει να χάνει και την εμπιστοσύνη του στην ίδια την κοινωνία.
Τι χρειάζεται πραγματικά
Η λύση δεν βρίσκεται στην αντιπαράθεση, ούτε στη στοχοποίηση. Η λύση βρίσκεται στην αποκατάσταση της ισονομίας.
Χρειάζεται:
παρουσία της πολιτείας σε κάθε περιοχή,
ενίσχυση της αστυνόμευσης,
άμεση αντίδραση σε καταγγελίες,
ξεκάθαρη πολιτική βούληση,
εφαρμογή του νόμου χωρίς εξαιρέσεις.
Γιατί η ασφάλεια δεν είναι προνόμιο.
Είναι δικαίωμα.
Και όταν το κράτος δεν μπορεί να το εγγυηθεί, τότε η κοινωνία αρχίζει να ραγίζει.
Η κυβερνητική πρωτοβουλία για πρόσληψη Ρομά στην ΕΛ.ΑΣ.: Ένα φιλόδοξο σχέδιο με αβέβαιο δρόμο
Στα τέλη του 2025, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα νέο πρόγραμμα που προκάλεσε έντονη συζήτηση: την πιλοτική πρόσληψη μελών της κοινότητας Ρομά στην Ελληνική Αστυνομία, με στόχο την ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης, τη βελτίωση της επικοινωνίας με συγκεκριμένες περιοχές και τη μείωση της παραβατικότητας μέσω της παρουσίας ανθρώπων που γνωρίζουν εκ των έσω τις τοπικές συνθήκες. Η ιδέα παρουσιάστηκε ως μια προσπάθεια να «χτιστούν γέφυρες» ανάμεσα στην πολιτεία και κοινότητες που παραδοσιακά έχουν δύσκολη σχέση με τις αρχές.
Η κυβέρνηση υποστήριξε ότι η συμμετοχή Ρομά στην ΕΛ.ΑΣ. θα μπορούσε να λειτουργήσει ως εργαλείο αποκατάστασης εμπιστοσύνης, ειδικά σε περιοχές όπου η αστυνομία δυσκολεύεται να παρέμβει ή να αποκτήσει σταθερή παρουσία. Παράλληλα, παρουσιάστηκε ως μια ευκαιρία για νέους Ρομά να αποκτήσουν σταθερή εργασία, εκπαίδευση και κοινωνική αναγνώριση.
Ωστόσο, η εφαρμογή του σχεδίου δεν ήταν απλή. Από την πρώτη στιγμή, εμφανίστηκαν αντιδράσεις μέσα στο σώμα της αστυνομίας, με στελέχη να εκφράζουν ανησυχίες για το κατά πόσο μια τέτοια πρωτοβουλία μπορεί να λειτουργήσει χωρίς να δημιουργήσει εντάσεις ή επιχειρησιακά προβλήματα. Παράλληλα, υπήρξαν και φωνές που υποστήριξαν ότι η ένταξη μελών μιας κοινότητας με ιστορικά χαμηλή εμπιστοσύνη προς την ΕΛ.ΑΣ. θα μπορούσε να βοηθήσει στη σταδιακή άρση των «τείχων» που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες.
Στην πράξη, το πρόγραμμα προχώρησε με αργούς ρυθμούς. Οι πρώτες αιτήσεις ήταν περιορισμένες, ενώ η διαδικασία αξιολόγησης και εκπαίδευσης αποδείχθηκε πιο σύνθετη από όσο είχε αρχικά υπολογιστεί. Παράλληλα, σε ορισμένες περιοχές όπου υπάρχουν σοβαρά προβλήματα παραβατικότητας, η πρωτοβουλία αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό από τους κατοίκους, οι οποίοι θεωρούν ότι η λύση δεν βρίσκεται σε συμβολικές κινήσεις, αλλά σε ενίσχυση της αστυνόμευσης και άμεση εφαρμογή του νόμου.
Το σχέδιο παραμένει σε εξέλιξη, αλλά η πορεία του δείχνει ότι η κοινωνική ένταξη δεν επιτυγχάνεται με μια απλή υπουργική απόφαση. Απαιτεί συνεχή προσπάθεια, διαφάνεια, αξιοκρατία και πραγματική πολιτική βούληση.
Το αν η πρωτοβουλία θα αποδώσει ή θα μείνει στα χαρτιά, θα φανεί τα επόμενα χρόνια — όμως η συζήτηση που άνοιξε αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο: ότι η σχέση ανάμεσα στην πολιτεία και ορισμένες κοινότητες παραμένει εύθραυστη και χρειάζεται ουσιαστική δουλειά για να αποκατασταθεί.
Η συζήτηση για την ασφάλεια δεν είναι θεωρητική∙ είναι βαθιά ανθρώπινη. Αγγίζει τον γονιό που φοβάται για το παιδί του, τον εργαζόμενο που γυρίζει σπίτι αργά, τον ηλικιωμένο που δεν νιώθει προστατευμένος, τον πολίτη που βλέπει την περιουσία του να χάνεται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Όταν η πολιτεία αδυνατεί να σταθεί δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους, τότε η κοινωνία αρχίζει να χάνει την ισορροπία της.
Η αίσθηση ατιμωρησίας δεν είναι απλώς ένα πρόβλημα δημόσιας τάξης∙ είναι ένα ρήγμα στην εμπιστοσύνη που ενώνει πολίτες και κράτος. Και όσο αυτό το ρήγμα μένει ανοιχτό, τόσο μεγαλώνει ο φόβος, η αγανάκτηση και η αποξένωση.
Η λύση δεν βρίσκεται στην αντιπαράθεση, αλλά στην αποκατάσταση της ισονομίας. Στην παρουσία της πολιτείας σε κάθε γειτονιά, στην αποφασιστικότητα να εφαρμοστεί ο νόμος χωρίς εξαιρέσεις, στην προστασία των πιο αδύναμων.
Γιατί μια κοινωνία κρίνεται όχι από το πόσο αυστηρά τιμωρεί, αλλά από το πόσο δίκαια προστατεύει. Και σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η Ελλάδα χρειάζεται να ξανακερδίσει αυτή τη χαμένη ισορροπία.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει η Σκεύω Πινότση
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου