Η Μη Επέκταση στα 12 Μίλια: Το Δομικό Στρατηγικό Λάθος της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας

 

  Η συζήτηση γύρω από την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια (ν.μ.) συχνά εγκλωβίζεται σε νομικισμούς...

 

   Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι αμείλικτα γεωπολιτική. Η διαχρονική απροθυμία της Αθήνας να ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της αποτελεί ένα θεμελιώδες στρατηγικό λάθος, το οποίο γίνεται ακόμη πιο ορατό υπό το πρίσμα των πρόσφατων τουρκικών μεθοδεύσεων για τη θεσμοθέτηση «Θαλασσών Ειδικού Καθεστώτος».

 

1. Η Απώλεια του «Ζωτικού Χώρου» στο Αιγαίο

  Με τη διατήρηση των χωρικών υδάτων στα 6 ν.μ., η Ελλάδα αφήνει το 49% του Αιγαίου Πελάγους ως διεθνή ύδατα.

• Το Λάθος: Αυτό το τεράστιο κενό επιτρέπει στην Άγκυρα να κινεί τον στόλο της ανάμεσα στα ελληνικά νησιά, προβάλλοντας ισχύ και υποστηρίζοντας ότι επιχειρεί σε «ανοιχτή θάλασσα».

• Η Συνέπεια: Αν η Ελλάδα είχε επεκτείνει τα ύδατά της στα 12 ν.μ., η ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο θα εκτοξευόταν στο 71%. Το πέλαγος θα μετατρεπόταν σε μια σχεδόν κλειστή ελληνική θάλασσα, καθιστώντας κάθε κίνηση του τουρκικού στόλου «αβλαβή διέλευση» υπό πλήρη ελληνικό έλεγχο και δικαιοδοσία.

 

2. Η Νομιμοποίηση και ο «Εθισμός» στο Τουρκικό Casus Belli

   Η ελληνική διπλωματία, αποφεύγοντας την επέκταση για να μη «σκανδαλίσει» τη Συμμαχία ή προκαλέσει πολεμική σύρραξη, πέτυχε το αντίθετο αποτέλεσμα: εθισε τη διεθνή κοινότητα στην αποδοχή της παράνομης τουρκικής απειλής πολέμου (casus belli) ως μιας «λογικής» ή έστω υπαρκτής διμερούς διαφοράς.

Το Αποτέλεσμα: Η Τουρκία έρχεται πλέον να «κλειδώσει» αυτή την ελληνική υπαναχώρηση. Θεσπίζοντας η ίδια δικαιώματα 12 μιλίων στη Μεσόγειο, αναδεικνύει την ελληνική στάση στο Αιγαίο όχι ως δείγμα αυτοσυγκράτησης ή μετριοπάθειας, αλλά ως ομολογία αδυναμίας.

 

3. Η «Νατοποίηση» των Διεθνών Υδάτων ως Τελεσίγραφο

   Η ίδρυση νατοϊκών στρατηγείων στην Τουρκία πατάει ακριβώς πάνω σε αυτό το ελληνικό κενό κυριαρχίας.

• Επειδή η Ελλάδα δεν κατοχύρωσε τα 12 μίλια, ο θαλάσσιος χώρος γύρω από κρίσιμα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, όπως η Λέσβος, παραμένει νομικά «διεθνής».

• Το ΝΑΤΟ και η Τουρκία σπεύδουν να «διαχειριστούν» επιχειρησιακά αυτόν τον χώρο. Η Τουρκία, μέσω της στρατηγικής της για τις «Θάλασσες Ειδικού Καθεστώτος», επιχειρεί να ασκήσει κυριαρχικές αρμοδιότητες και έλεγχο εκεί που η Ελλάδα αρνήθηκε να ασκήσει τα δικά της νόμιμα δικαιώματα.

 

4. Το Γεωγραφικό Παράδοξο της Λέσβου και η Μέση Γραμμή

   Στην ανατολική πλευρά της Λέσβου, όπου η απόσταση από τις τουρκικές ακτές είναι μικρότερη από 6 μίλια, τα ελληνικά ύδατα περιορίζονται αναγκαστικά στη μέση γραμμή (περίπου 2,75 ν.μ.).

• Το Λάθος: Η μη επέκταση στα 12 μίλια στις υπόλοιπες πλευρές του νησιού (βόρεια, νότια, δυτικά) αφήνει τη Λέσβο γεωγραφικά και επιχειρησιακά αποκομμένη από το υπόλοιπο Αιγαίο.

• Η Συνέπεια: Ένα πλοίο που αποπλέει από τη Μυτιλήνη με προορισμό τον Πειραιά, εξέρχεται σχεδόν αμέσως από την ελληνική κυριαρχία. Εισερχόμενο σε διεθνή ύδατα, βρίσκεται πλέον εκτεθειμένο σε ζώνες τις οποίες η Άγκυρα επιχειρεί να κηρύξει «ειδικού ελέγχου».

   

 

 Η Ανάγκη για Στρατηγική Ανατροπή

Το Πολιτικό Έλλειμμα

  Το στρατηγικό λάθος της Αθήνας δεν είναι απλώς νομικό, είναι βαθύτατα πολιτικό. Η Ελλάδα επέλεξε τον «εξορθολογισμό» μιας παράνομης απειλής, ελπίζοντας τυφλά σε συμμαχική προστασία. Σήμερα, η Τουρκία εργαλειοποιεί αυτήν ακριβώς τη συμμαχική δομή (ΝΑΤΟ) για να νομιμοποιήσει τα τετελεσμένα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Η μη επέκταση στα 12 μίλια αποδεικνύεται η «κερκόπορτα» από την οποία η Άγκυρα περνά τη δική της αναθεωρητική νομιμότητα.

 

Η Θεσμική Κατάληψη

  Οι «Θάλασσες Ειδικού Καθεστώτος» που εισάγει η τουρκική πλευρά αποτελούν το απόλυτο εργαλείο για τη μετατροπή της Ανατολικής Μεσογείου σε «τουρκική λίμνη», χωρίς τη διεξαγωγή πολέμου. Πρόκειται για τη νομική ενσωμάτωση της «Γαλάζιας Πατρίδας» στο εσωτερικό της δίκαιο, παρουσιάζοντάς την διεθνώς όχι ως διεκδίκηση, αλλά ως «διοικητική ρύθμιση» για τη σταθερότητα της περιοχής. Είναι μια αθόρυβη, θεσμική κατάληψη του ζωτικού μας χώρου.

 

Το Διεθνές Δίκαιο ως Όπλο και όχι ως Δικαιολογία

  Μετατρέποντας τις διεκδικήσεις της σε εσωτερικό νόμο και εντάσσοντάς τις κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ, η Τουρκία αφαιρεί σταδιακά από την Ελλάδα τα παραδοσιακά διπλωματικά της ερείσματα. Αν η Αθήνα συνεχίσει την πολιτική του «εθισμού» στις υποχωρήσεις, ο πόλεμος θα φαντάζει ως η μόνη έσχατη λύση όταν η απειλή θα έχει φτάσει έξω από τα λιμάνια μας.

  Η πραγματική αποτροπή απαιτεί την πολιτική βούληση να σταματήσει η διολίσθηση τώρα. Το Διεθνές Δίκαιο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για αδράνεια, αλλά ως όπλο επιβολής κυριαρχίας. 

  Η πρόκληση για την Ελλάδα είναι να ασκήσει μια προστατευτική και αποφασιστική πολιτική που θα καταστήσει τη σύγκρουση αχρείαστη, ακριβώς επειδή η κυριαρχία της θα είναι αδιαμφισβήτητη και θωρακισμένη. Το ισχυρότερο εργαλείο βρίσκεται ακόμα στα χέρια μας: η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook

 

 

 

 

 

 

  Από το newsroom 

  Γράφει η Σκεύω Πινότση (με πληροφορίες από το διαδίκτυο)

     -Posted by Anexartitos.Ta.Neα

 

Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here  

 

 
 Δημοσίευση σχολίου  

 

.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. 

 
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.

. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές. 

 
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.

. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.

. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.

. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.

. Περισσότερα στους όρους χρήσης.

 

        . Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.