Το Μνημόσυνο του «Μαγαζάτορα»: Όταν η Εστίαση Έγινε Παιχνίδι Επιβίωσης για Λίγους

  Σήμερα δεν συγκεντρωθήκαμε για να αποχαιρετήσουμε έναν άνθρωπο, αλλά έναν ολόκληρο τρόπο ζωής: Τον αυθεντικό μαγαζάτορα της εστίασης...

 

  Αυτόν που ξεκίνησε με «καύλα», ένα όνειρο στο χαρτί και την υπόσχεση «εγώ θα το κάνω αλλιώς». Τελικά, η πραγματικότητα τον βρήκε στο πάτωμα, με τον λογιστή, τους παρόχους ενέργειας και τα delivery apps να κάνουν «πάρτι» πάνω από το λουκέτο του.

Δεν «έφυγε» από φυσικά αίτια. Τον έφαγαν κομμάτι-κομμάτι.

 

Ο Σιωπηλός Δολοφόνος: Το Κράτος ως «Συνέταιρος»

  Πριν καν προλάβει να πει «καλησπέρα» ο πελάτης, το κράτος έχει ήδη πάρει τη μερίδα του λέοντος. Με ΦΠΑ που παίζει ανάμεσα στο 13% και το 24%, κάθε δεκάευρω που μπαίνει στο ταμείο είναι ήδη «λειψό». Ακολουθεί ο φόρος εισοδήματος και το απόλυτο ελληνικό παράλογο: Η προκαταβολή φόρου. Μια «science fiction» εφεύρεση όπου καλείσαι να πληρώσεις φόρο για χρήματα που δεν έχεις κερδίσει ακόμα, βασισμένο σε μια υποθετική μελλοντική επιτυχία.

  Και ο ΕΦΚΑ; Εκεί δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Είτε έβρεχε και το μαγαζί ήταν άδειο, είτε ήσουν κλειστός λόγω ασθένειας, ο «λογαριασμός» τρέχει. Πληρώνεις για να έχεις το δικαίωμα να δουλεύεις 16 ώρες την ημέρα.

 

 

Η Ενεργειακή «Θηλιά» και το Χρηματιστήριο της Κατσαρόλας

 Ανοίγεις τον λογαριασμό του ρεύματος και χρειάζεσαι ένα τσίπουρο για να συνέλθεις. Τα ψυγεία, οι φούρνοι και οι μηχανές καφέ δεν έχουν κουμπί "pause". Το ρολόι της ΔΕΗ γράφει σαν ταξί στη Βουλιαγμένης με διπλή ταρίφα.

  Την ίδια στιγμή, οι πρώτες ύλες έχουν γίνει χρηματιστηριακά είδη. Το λάδι αντιμετωπίζεται ως επένδυση, το κρέας κόβεται με τον σεβασμό που θα έδειχνε κανείς σε ένα Wagyu, και οι τιμές στα λαχανικά αλλάζουν κάθε πρωί στην αγορά. 

 Όταν ο πελάτης ρωτάει «Γιατί 12€ το burger;», έχει δίκιο από την πλευρά του. Αλλά ο μαγαζάτορας ξέρει πως αν από αυτά τα 12€ του μείνουν 2€ καθαρά στο τέλος, η μέρα θεωρείται θρίαμβος.

 

Το Παράδοξο του Προσωπικού

  Στην εστίαση σήμερα συμβαίνει το εξής τραγικό: Ο εργαζόμενος πνίγεται και ο εργοδότης εξοντώνεται. Ένας καλός μάγειρας ή σερβιτόρος δικαιούται έναν αξιοπρεπή μισθό για να ζήσει. Όμως, για κάθε 1.000€ που παίρνει ο εργαζόμενος στην τσέπη, το μαγαζί καλείται να καταβάλει σχεδόν 1.300€ λόγω εισφορών. Το αποτέλεσμα; 

 Ο ένας δεν μπορεί να βγάλει τον μήνα και ο άλλος δεν μπορεί να κρατήσει την επιχείρηση όρθια.

 

Το Plot Twist: Η Δικτατορία των Apps

  Εκεί που λες «θα το σώσω με το delivery», εμφανίζονται οι «μεγάλοι παίκτες». Wolt, efood και οι λοιποί. Με προμήθειες που αγγίζουν το 20%, 25% ή και 30%, ουσιαστικά γίνονται οι αόρατοι ιδιοκτήτες του μαγαζιού σου. Πουλάς 10€, κρατάς 7€. Από αυτά τα 7€ πρέπει να πληρώσεις υλικά, ρεύμα, ενοίκιο, μισθούς και φόρους. 

 Δουλεύεις πλέον για να υπάρχεις, όχι για να δημιουργείς. Και αν επιλέξεις να μείνεις εκτός; Είσαι αόρατος. Δεν υπάρχεις στον ψηφιακό χάρτη.

 

 

Ο «Κακός Καπιταλιστής» με τις 0 Ώρες Ρεπό

Η κοινωνία εύκολα στοχοποιεί τον ιδιοκτήτη ως τον «κακό καπιταλιστή». Όμως, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, αυτός ο άνθρωπος:

• Δουλεύει περισσότερες ώρες από όλους.

• Δεν ξέρει τι σημαίνει ρεπό ή αργία.

• Βάζει τις οικονομίες μιας ζωής για να καλύψει τρύπες.

• Είναι ο μόνος που αν το καράβι βουλιάξει, θα μείνει πίσω να χρωστάει για τα επόμενα 20 χρόνια.

 

 

Το Τέλος μιας Εποχής;

  Η πικρή αλήθεια είναι ότι το παιχνίδι είναι στημένο έτσι ώστε όλοι να χάνουν λίγο-λίγο. Δεν φταίει ο πελάτης που γκρινιάζει, ούτε ο εργαζόμενος που διεκδικεί. Φταίει ένα σύστημα που αντιμετωπίζει την εστίαση ως μια ανεξάντλητη αγελάδα για άρμεγμα.

  Αν ο «τελευταίος τρελός» που προσπαθεί να κρατήσει το μεράκι ζωντανό οδηγηθεί στο λουκέτο, δεν θα κάνουμε μνημόσυνο μόνο για την επιχείρησή του. Θα κάνουμε για την ποιότητα, για τη γειτονιά και για την ίδια την κοινωνικότητα που προσφέρει ένα τραπέζι.

 Καλή ανάπαυση στον «Μαγαζάτορα» που κούρασε. Και κουράγιο σε όσους κρατάνε ακόμα το κλειδί στην κλειδαριά, αρνούμενοι να παραδοθούν.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook

 

Γράφει η Πηνελόπη Μπουρινέζου – Ρεπορτάζ για την καθημερινότητα, την υγεία. Με ένστικτο ενημέρωσης και φροντίδας για τον αναγνώστη