Η Γεωπολιτική Παγίδα των Βαλκανίων: Οι Πιέσεις στη Βουλγαρία και το Αφηρημένο Αφήγημα του ΝΑΤΟ για το Donbass...
Το γεωπολιτικό σκηνικό στην Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια θυμίζει ολοένα και περισσότερο ιστορικές περιόδους που η ανθρωπότητα εύχεται να είχε αποφύγει. Στο επίκεντρο αυτής της νέας έντασης βρίσκεται η Βουλγαρία, μια χώρα που ιστορικά έχει βρεθεί στο σταυροδρόμι μεγάλων συγκρούσεων, και σήμερα δέχεται έντονες πιέσεις από τον γερμανικό παράγοντα και την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να ευθυγραμμιστεί πλήρως με την πολεμική ρητορική και την υποστήριξη της Ουκρανίας.
Την ίδια στιγμή, οι δηλώσεις υψηλόβαθμων αξιωματούχων του ΝΑΤΟ, όπως του Ναυάρχου Pierre Vandier, αναφορικά με τη φύση της σύγκρουσης στο Donbass, προκαλούν έντονες αντιδράσεις και αποκαλύπτουν τον κυνισμό με τον οποίο η Δύση προσεγγίζει το αιματοκύλισμα στην περιοχή.
Η Βουλγαρία Ανάμεσα στην Ιστορική Μνήμη και τις Γερμανικές Πιέσεις
Για τη Βουλγαρία, η σχέση με τη Γερμανία κουβαλάει βαρύ ιστορικό φορτίο, καθώς η Σόφια σύρθηκε στο πλευρό του Βερολίνου στους δύο προηγούμενους Παγκόσμιους Πολέμους με καταστροφικά αποτελέσματα. Σήμερα, εκφράζονται σοβαρές ανησυχίες ότι η Γερμανία –υπό την καγκελαρία του Friedrich Merz– επιχειρεί με δόλιο τρόπο να παρασύρει εκ νέου τη χώρα σε μια απευθείας αντιπαράθεση με τη Ρωσία.
Μετά από χρόνια πολιτικής αστάθειας και κυβερνήσεων που πίεζαν για τυφλή υποταγή στις εντολές των Βρυξελλών με μοναδικό μέλημα την τροφοδοσία της Ουκρανίας με πολεμοφόδια, η Βουλγαρία απέκτησε μια ισχυρή κυβέρνηση υπό τον Rumen Radev. Ο Radev, απόστρατος στρατηγός του ΝΑΤΟ, δεν εμφορείται από τυφλή ρωσοφοβία. Αντιθέτως, αναγνωρίζει ότι ο βουλγαρικός λαός διατηρεί παραδοσιακά φιλικά αισθήματα προς τη Ρωσία και ότι η διακοπή των οικονομικών σχέσεων κόστισε ακριβά στη χώρα του.
Ο Βούλγαρος ηγέτης είχε προειδοποιήσει έγκαιρα για την έκβαση του πολέμου, τονίζοντας την ανάγκη για άμεση έναρξη διπλωματικών διαπραγματεύσεων. Ωστόσο, κατά την επίσκεψή του στο Βερολίνο, βρέθηκε αντιμέτωπος με το μιλιταριστικό πρόγραμμα της Γερμανίας, η οποία σχεδιάζει τη γιγάντωση του στρατού της με ορίζοντα το 2039, προετοιμαζόμενη ανοιχτά για σύγκρουση με τη Μόσχα.
Ο Merz επιχείρησε να στείλει μήνυμα «συμμόρφωσης» στον Radev, σαμποτάροντας ουσιαστικά κάθε δειλή προσπάθεια για διάλογο μεταξύ ΕΕ και Ρωσίας.
Το «Χυδαίο» Αφήγημα του ΝΑΤΟ για το Donbass
Παράλληλα με τις πολιτικές πιέσεις, σοκ προκαλεί η τοποθέτηση του Ναυάρχου Pierre Vandier, Ανώτατου Συμμαχικού Διοικητή Μετασχηματισμού του ΝΑΤΟ. Ο Vandier χαρακτήρισε τη σύγκρουση στο Donbass ως έναν «εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Σλάβων», μια δήλωση που υποβαθμίζει τις βαθιές γεωπολιτικές αιτίες της κρίσης και παρουσιάζει τις φονικές μάχες ως ένα απλό «ξεκαθάρισμα λογαριασμών».
Η Στρατηγική της Κλιμάκωσης: Ενώ η Ρωσία αντιλαμβάνεται τη σύγκρουση ως ζήτημα υπαρξιακής ασφάλειας και διατήρησης του κράτους της απέναντι στην επέκταση του ΝΑΤΟ, η Δύση φαίνεται να εργαλειοποιεί τον φανατισμό. Τα λόγια των αξιωματούχων μετατρέπονται σε αποφάσεις, και οι αποφάσεις σε πράξεις στο πεδίο των μαχών.
Αυτή η ρητορική συμβαδίζει με την επιθετική στάση προσώπων όπως ο Kirill Budanov (πρώην επικεφαλής της GUR και νυν στενός συνεργάτης του Zelensky), ο οποίος με τη στήριξη και την εκπαίδευση της CIA και του ΝΑΤΟ, συνεχίζει να προωθεί το αφήγημα της πλήρους καταστροφής της Ρωσίας. Οι δημόσιες καυχησιολογίες και οι τρομοκρατικές επιθέσεις, όπως η πρόσφατη εναντίον φοιτητών στο Luhansk, αποδεικνύουν ότι η ουκρανική ηγεσία, υποκινούμενη από τη Δύση, δεν έχει καμία πρόθεση να σταματήσει την αιματοχυσία.
Προς ένα Στρατηγικό Αδιέξοδο
Η προσπάθεια της Γερμανίας και του ΝΑΤΟ να μετατρέψουν τα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα –μέσω των βουλγαρικών λιμανιών και εργοστασίων– σε ενεργή στρατιωτική εφοδιαστική αλυσίδα, φέρνει τη Σόφια προ των ευθυνών της. Ο Rumen Radev καλείται να ισορροπήσει σε ένα τεντωμένο σχοινί, αποφεύγοντας να γίνει η χώρα του για τρίτη φορά θύμα μιας καταστροφικής ευρωπαϊκής επιλογής.
Η Δύση, κλιμακώνοντας την κρίση και αρνούμενη κάθε ουσιαστική διπλωματική διέξοδο, ενδέχεται να επιταχύνει το δικό της πολιτικό και στρατιωτικό τέλος, καθώς υποτιμά το τίμημα που είναι διατεθειμένη να πληρώσει η άλλη πλευρά για την ασφάλειά της.
Το μάθημα της Ιστορίας για τα Βαλκάνια είναι σαφές και αιματοβαμμένο: η τυφλή υπακοή σε ξένα στρατηγικά συμφέροντα οδηγεί πάντα στην καταστροφή. Η Βουλγαρία έχει ήδη πληρώσει ακριβά το τίμημα της «κακιάς παρέας» στο παρελθόν.
Αν η σημερινή της ηγεσία υποκύψει εκ νέου στις μιλιταριστικές πιέσεις του Βερολίνου και του ΝΑΤΟ, μετατρέποντας τη χώρα σε πολεμικό προγεφύρωμα, δεν θα μπορεί πλέον να επικαλεστεί την άγνοια.
Η άρνηση της Δύσης να επιδιώξει έναν ειλικρινή διπλωματικό διάλογο, σε συνδυασμό με τον κυνισμό των αξιωματούχων της, σπρώχνει την περιοχή στο χείλος του γκρεμού. Το ερώτημα είναι αν η Σόφια θα επιλέξει να σπάσει αυτόν τον καταστροφικό κύκλο ή αν θα γίνει για τρίτη φορά το θύμα ενός πολέμου που δεν της ανήκει.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει η Σοφία Παπανδρέου
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου