Η Ελλάδα στο Μέτωπο της Χάγης: Το Ειδικό Δικαστήριο για τον Πούτιν και το «Έγκλημα της Επιθετικότητας»...
Μια ιστορική νομική και πολιτική κίνηση έλαβε χώρα στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, με την Ελλάδα να βρίσκεται ανάμεσα στις 36 χώρες που συνυπέγραψαν τη συγκρότηση ενός Ειδικού Δικαστηρίου (Special Tribunal), το οποίο θα έχει ως έδρα τη Χάγη. Στόχος του δικαστηρίου είναι η άσκηση ποινικής δίωξης κατά του Ρώσου προέδρου, Βλαντίμιρ Πούτιν, και της ανώτατης πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της Ρωσίας.
Γιατί χρειάζεται «νέο» δικαστήριο αφού υπάρχει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ);
Αυτό είναι το πιο κρίσιμο νομικό σημείο. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) έχει ήδη εκδώσει ένταλμα σύλληψης κατά του Πούτιν (για την παράνομη μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία), όμως δεν έχει τη δικαιοδοσία να δικάσει το «Έγκλημα της Επιθετικότητας» (Crime of Aggression).
Το νομικό κενό: Το ΔΠΔ μπορεί να δικάσει εγκλήματα πολέμου ή γενοκτονία, αλλά για να δικάσει την ίδια την απόφαση εισβολής σε μια ξένη χώρα, πρέπει και το κράτος-επιτιθέμενος να έχει επικυρώσει τη σχετική τροποποίηση. Η Ρωσία δεν αναγνωρίζει το ΔΠΔ.
Το Ειδικό Δικαστήριο έρχεται να καλύψει αυτό το κενό. Επικεντρώνεται αποκλειστικά στο «έγκλημα ηγεσίας». Δηλαδή, στο γεγονός ότι η ηγεσία ενός κράτους αποφάσισε να παραβιάσει τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και να επιτεθεί σε μια κυρίαρχη χώρα.
Ποιους αφορά και πώς θα λειτουργεί;
Το δικαστήριο στρέφεται κατά της λεγόμενης «Τρόικας» της Μόσχας:
Τον Πρόεδρο (Βλαντίμιρ Πούτιν)
Τον Πρωθυπουργό (Μιχαήλ Μισούστιν)
Τον Υπουργό Εξωτερικών (Σεργκέι Λαβρόφ) (καθώς και ανώτατους στρατιωτικούς διοικητές που σχεδίασαν την εισβολή).
Η υποσημείωση της ασυλίας: Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η «Τρόικα» προστατεύεται από διεθνή ασυλία όσο βρίσκεται στην εξουσία. Αυτό σημαίνει ότι το δικαστήριο μπορεί να εκδώσει κατηγορητήρια, αλλά η δικαστική διαδικασία θα παραμείνει σε αναστολή και δεν θα υπάρξουν δίκες ερήμην (χωρίς τη φυσική τους παρουσία), μέχρι οι κατηγορούμενοι να χάσουν τα αξιώματά τους ή να παραδοθούν.
Η Στάση της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η Αθήνα είχε δείξει τις προθέσεις της, καθώς ήταν η 22η χώρα που προσχώρησε στη διευρυμένη μερική συμφωνία του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη δημιουργία της συντονιστικής επιτροπής του δικαστηρίου. Με την τελική υπογραφή της, η Ελλάδα ευθυγραμμίζεται πλήρως με τη σκληρή γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία έχει ήδη χρηματοδοτήσει τα πρώτα βήματα του δικαστηρίου με 10 εκατομμύρια ευρώ.
Η νέα Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ, Κάγια Κάλας, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Δεν μπορεί να υπάρξει δίκαιη και βιώσιμη ειρήνη στην Ουκρανία χωρίς να λογοδοτήσουν η Ρωσία και όσοι ευθύνονται για τα φρικτά εγκλήματα».
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά για το μέλλον;
Αν και είναι σχεδόν απίθανο η Μόσχα να παραδώσει τον Πούτιν ή τους υπουργούς του σε ένα τέτοιο δικαστήριο, η κίνηση αυτή έχει τεράστια πολιτική και διπλωματική αξία:
Μόνιμη απομόνωση: Κλειδώνει τη διεθνή απομόνωση της ρωσικής ηγεσίας, καθιστώντας τα ταξίδια τους σε χώρες που αναγνωρίζουν το δικαστήριο αδύνατα.
Ιστορικό προηγούμενο: Δημιουργεί ένα νομικό πλαίσιο που θυμίζει τις Δίκες της Νυρεμβέργης, στέλνοντας το μήνυμα ότι η έναρξη ενός επιθετικού πολέμου στον 21ο αιώνα θα επιφέρει προσωπικές ποινικές ευθύνες στους ηγέτες.
Οι Δύο Σχολές Σκέψης και η Επόμενη Μέρα
Η πρωτοφανής αυτή διπλωματική κινητικότητα της Αθήνας αναδεικνύει μια βαθιά, εσωτερική σύγκρουση γύρω από τη γεωστρατηγική ταυτότητα της χώρας, η οποία συμπυκνώνεται σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες σχολές σκέψης.
Από τη μία πλευρά, η κυβερνητική γραμμή της «Εμπλοκής και Αποτροπής» υπαγορεύει ότι η Ελλάδα, ως ευθυγραμμισμένο μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, οφείλει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της δυτικής απάντησης· για την Αθήνα, η προάσπιση του διεθνούς δικαίου και του απαραβίαστου των συνόρων αποτελεί υπαρξιακή αναγκαιότητα και άμεση επένδυση στην εθνική της ασφάλεια έναντι των δικών της περιφερειακών απειλών.
Από την άλλη πλευρά, η σχολή της «Ισορροπίας και Ουδετερότητας» προειδοποιεί ότι η τυφλή ταύτιση με τους πιο ακραίους νατοϊκούς σχεδιασμούς συνιστά σοβαρό διπλωματικό ατόπημα, το οποίο γκρεμίζει τις ιστορικές γέφυρες με τη Μόσχα, εγκλωβίζει τη χώρα σε δυσανάλογα οικονομικά βάρη και μετατρέπει την Ανατολική Μεσόγειο σε ενδεχόμενο στρατιωτικό στόχο.
Σε μια χρονική συγκυρία όπου οι παγκόσμιες ισορροπίες επαναπροσδιορίζονται, το αν η επιθετική αυτή νομική και οικονομική πρόσδεση της Ελλάδας στο άρμα του Κιέβου θα λειτουργήσει ως διπλωματική θωράκιση ή ως μια επικίνδυνη, αυτοκτονική εμπλοκή, είναι κάτι που θα κριθεί στις γεωπολιτικές συμπληγάδες του άμεσου μέλλοντος.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει H Σκεύω Πινότση
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου