Από τις Αυτοδυναμίες στις Κυβερνήσεις Συνεργασίας: Ο Νέος Πολιτικός Χάρτης της Ελλάδας...
Η εποχή όπου οι εθνικές κάλπες έβγαζαν «παντοδύναμες» μονοκομματικές κυβερνήσεις με λευκή επιταγή τετραετίας φαίνεται να κλείνει οριστικά τον ιστορικό της κύκλο στην Ελλάδα.
Η κόπωση του εκλογικού σώματος, η διαρκής φθορά της εξουσίας και η ανάγκη για πιο πολυφωνική εκπροσώπηση αναδιαμορφώνουν ριζικά το πολιτικό σκηνικό, φέρνοντας τη χώρα μπροστά σε μια νέα, «βίαιη» ωρίμανση: την εποχή των κυβερνήσεων συνεργασίας.
Σε ένα περιβάλλον όπου κανένα κόμμα δεν δείχνει ικανό να προσεγγίσει τα παλιά ποσοστά αυτοδυναμίας, η διακυβέρνηση της χώρας μετατρέπεται σε μια σύνθετη εξίσωση γεμάτη παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, στρατηγικούς συμβιβασμούς και εύθραυστες ισορροπίες.
1. Το Τέλος των «Λευκών Επιταγών» και η Κανονικότητα του 30%
Το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης δομήθηκε πάνω στον δικομματισμό και την προσδοκία της αυτοδυναμίας. Σήμερα, όμως, τα μεγάλα κόμματα καλούνται να διαχειριστούν τη νέα πραγματικότητα της «σχετικής κυριαρχίας». Ποσοστά της τάξης του 25% έως 30% τείνουν να γίνουν η νέα οροφή για τον πρώτο νικητή των εκλογών.
Αυτός ο κατακερματισμός της ψήφου δεν αποτελεί μια παροδική διαμαρτυρία, αλλά μια βαθύτερη δομική αλλαγή. Οι ψηφοφόροι έχουν απολέσει τις παλιές, στενές «οπαδικές» δεσμεύσεις, εμφανίζουν υψηλή ιδεολογική ρευστότητα και μετακινούνται με ευκολία, καθιστώντας το εκλογικό αποτέλεσμα απρόβλεπτο μέχρι την τελευταία στιγμή.
2. Η Ευρωπαϊκή Ωρίμανση των Συγκυβερνήσεων
Μπροστά σε αυτό το σκηνικό, η Ελλάδα αναγκάζεται να υιοθετήσει την πολιτική κουλτούρα της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Σενάρια συγκυβέρνησης —όπως αυτό μιας πιθανής συνεργασίας της Νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ— που άλλοτε φάνταζαν αδιανόητα ή αποτελούσαν λύσεις έσχατης ανάγκης σε περιόδους κρίσης, στο εξής θα αποτελούν την κανονικότητα.
Η μετάβαση αυτή κρύβει μια διπλή όψη:
Το Ρίσκο της Αστάθειας: Οι συμμαχικές κυβερνήσεις είναι από τη φύση τους εύθραυστες. Τα κόμματα που συμμετέχουν σε αυτές θα βρίσκονται σε μια διαρκή εσωτερική σύγκρουση, προσπαθώντας να διαφοροποιηθούν για να μην «απορροφηθούν» από τον ισχυρότερο εταίρο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρες κάλπες ή πολιτική παραλύση.
Το Κέρδος των Θεσμικών Αντιβάρων: Από την άλλη πλευρά, εισάγεται για πρώτη φορά η έννοια του ουσιαστικού ελέγχου (checks and balances). Οι αποφάσεις και τα νομοσχέδια δεν θα μπορούν να περνούν με την απλή επιβολή μιας κομματικής πειθαρχίας, αλλά θα απαιτούν πραγματική διαβούλευση και αμοιβαίες υποχωρήσεις.
3. Η «Δεξιά Πολυκατοικία» και η Κρίση Ταυτότητας της Αριστεράς
Η γεωγραφία του πολιτικού χάρτη μεταβάλλεται επίσης σημαντικά, ακολουθώντας τα έντονα ευρωπαϊκά ρεύματα της εποχής.
Από τη μία πλευρά, παρατηρείται μια σταθερή ενίσχυση και κατακερματισμός των δυνάμεων στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Η άνοδος συντηρητικών, πατριωτικών και εθνοκεντρικών σχημάτων ασκεί διαρκή πίεση στο κυβερνών κόμμα, αναγκάζοντάς το να στρέφει συχνά την ατζέντα του σε θέματα ασφάλειας και μεταναστευτικού για να περιορίσει τις διαρροές.
Στον αντίποδα, ο χώρος της αριστεράς και της κεντροαριστεράς βιώνει μια παρατεταμένη κρίση ηγεσίας και στρατηγικού προσανατολισμού. Η πολυδιάσπαση και οι εσωτερικές έριδες στερούν από το σύστημα έναν ενιαίο, ισχυρό αντίπαλο πόλο, επιτρέποντας σε κόμματα του κέντρου, όπως το ΠΑΣΟΚ, να αναδεικνύονται στον απόλυτο ρυθμιστή των μελλοντικών πολιτικών εξελίξεων.
4. Η Σιωπηλή Αποχή ως Πολιτικό Μήνυμα
Ίσως η πιο ανησυχητική τάση του νέου πολιτικού σκηνικού είναι η μετατόπιση της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Η απογοήτευση των πολιτών από το πολιτικό προσωπικό και την πίεση της καθημερινότητας δεν εκφράζεται πλέον με μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους, αλλά με τη σιωπηλή άνοδο της αποχής. Ένα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας επιλέγει να «γυρίσει την πλάτη» στις κάλπες, απονομιμοποιώντας στην πράξη τις διαδικασίες και δημιουργώντας ένα εκρηκτικό υπόστρωμα για το μέλλον.
Οι Ηγέτες της Επόμενης Μέρας
Το μέλλον του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα δεν θα ανήκει πια σε «παντοδύναμους και ανέλεγκτους αρχηγούς», αλλά σε ικανούς διαπραγματευτές. Η πολιτική επιβίωση και η εξουσία θα κρίνονται από την ικανότητα των ηγετών να χτίζουν γέφυρες, να διαχειρίζονται εσωκομματικές ισορροπίες και να συνάπτουν προγραμματικές συμφωνίες, χωρίς να φαίνονται ασυνεπείς στους ψηφοφόρους τους.
Η εποχή της πολιτικής μονοκρατορίας πέρασε· η εποχή του μεγάλου συμβιβασμού μόλις ξεκίνησε.
Υ.Γ. Υπάρχει, βέβαια, και το απόλυτα ανατρεπτικό σενάριο: Αν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ εγκλωβιστούν σε ένα αδιέξοδο «εγωισμών» και το ΠΑΣΟΚ αρνηθεί κατηγορηματικά οποιαδήποτε συνεργασία με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η λύση μπορεί να μην έρθει από το 2029, αλλά... από την επόμενη μέρα των εκλογών του 2027.
Σε αυτό το σενάριο, ο Μητσοτάκης κάνει τη μεγάλη κίνηση ματ: παραδίδει ο ίδιος το δαχτυλίδι της πρωθυπουργίας σε ένα στέλεχος κοινής αποδοχής (π.χ. έναν τεχνοκράτη ή έναν χαμηλών τόνων κεντροδεξιό πολιτικό) για να σχηματιστεί αμέσως η κυβέρνηση, και ο ίδιος μετακομίζει πρόωρα στις Βρυξέλλες, αναλαμβάνοντας μια ισχυρή μεταβατική θέση στην Ευρώπη πριν από τη λήξη της θητείας της Κομισιόν.
Έτσι, και η χώρα αποκτά κυβέρνηση, και το ΠΑΣΟΚ παίρνει αυτό που ζητούσε, και ο ίδιος αποχωρεί ως ο απόλυτος ρυθμιστής και «εγγυητής της σταθερότητας». Στην πολιτική, ο πιο σύντομος δρόμος για τις Βρυξέλλες είναι μερικές φορές αυτός που κανείς δεν περιμένει.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει o Κωνσταντίνος Παλαιολόγος
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου