Αγορά εργασίας «made in...»: Γιατί το νέο μοντέλο μετάκλησης απειλεί τα εργασιακά δικαιώματα

   
 

  «Βιομηχανία» εισαγωγής εργαζομένων: Η λύση στις ελλείψεις ή το «τέλος» των εργασιακών δικαιωμάτων;...

 

   Η ελληνική αγορά εργασίας εισέρχεται σε μια νέα εποχή. Με την καθιέρωση ενός νέου θεσμικού πλαισίου για τις Επιχειρήσεις Προσωρινής Απασχόλησης (Ε.Π.Α.), η χώρα επιχειρεί να καλύψει τα κενά σε κρίσιμους τομείς όπως ο τουρισμός και η αγροτική παραγωγή, μέσω της οργανωμένης μετάκλησης εργαζομένων από τρίτες χώρες. 

   Όμως, πίσω από τους τίτλους για «επενδυτική ώθηση», κρύβεται ένας έντονος κοινωνικός προβληματισμός.

 

Η νέα «βιομηχανία» του δανεισμού

   Το νέο σχέδιο επιτρέπει σε μεγάλες Ε.Π.Α. να λειτουργούν ως «διαμεσολαβητές» εργατικού δυναμικού. Με κριτήρια που απαιτούν μετοχικό κεφάλαιο άνω του 1.000.000 ευρώ, το κράτος θεσμοθετεί τη μεταφορά εργαζομένων ως μια οργανωμένη διαδικασία, η οποία υπόσχεται να λύσει το χρόνιο πρόβλημα της έλλειψης «χεριών» στα ξενοδοχεία και τα χωράφια.

  Ωστόσο, η έννοια του «δανειζόμενου» εργαζόμενου εγείρει σοβαρά ερωτήματα. Όταν ο εργαζόμενος δεν ανήκει στην επιχείρηση στην οποία προσφέρει τις υπηρεσίες του, αλλά «νοικιάζεται» μέσω τρίτου, η εργασιακή σχέση χάνει τον ανθρώπινο χαρακτήρα της και μετατρέπεται σε μια ψυχρή συναλλαγή υπηρεσιών.

 

Η «παγίδα» για τον ντόπιο εργαζόμενο

   Το ερώτημα που προκύπτει είναι άμεσο: Γιατί οι επιχειρήσεις στρέφονται στις εισαγωγές εργαζομένων αντί να βελτιώσουν τους μισθούς και τις συνθήκες για το ντόπιο δυναμικό;

• Πίεση στους μισθούς: Η άφιξη μεγάλου αριθμού εργαζομένων μέσω Ε.Π.Α. μπορεί να αποτρέψει την απαραίτητη αύξηση των αποδοχών, «κλειδώνοντας» τους μισθούς σε χαμηλά επίπεδα.

• Ελαστικοποίηση: Η «ευελιξία» που ευαγγελίζονται οι εργοδότες μεταφράζεται συχνά σε ανασφάλεια για τον εργαζόμενο, ο οποίος καλείται να προσαρμοστεί σε μεταβαλλόμενες συνθήκες χωρίς μόνιμη προοπτική.

 

 

Τουρισμός και αγροτική παραγωγή: Ανάπτυξη για ποιόν;

    Οι τομείς του τουρισμού και της αγροτικής παραγωγής αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Όμως, το μοντέλο αυτό φαίνεται να εστιάζει στην ποσότητα του δυναμικού και όχι στην ποιότητα της εργασίας. Η υποχρέωση των επιχειρήσεων να αποδεικνύουν οικονομική επάρκεια και να παρέχουν καταλύματα είναι μια προσπάθεια ελέγχου, αλλά δεν αγγίζει το ριζικό πρόβλημα: την αδυναμία της εγχώριας αγοράς να προσφέρει ελκυστικές συνθήκες εργασίας που θα κρατούσαν τους νέους στην Ελλάδα.

 

Μια λύση που δημιουργεί νέα προβλήματα;

   Η «βιομηχανία» εισαγωγής εργαζομένων μοιάζει με ένα «μπάλωμα» σε μια ανοιχτή πληγή. Ενώ μπορεί να δώσει μια προσωρινή ανάσα στις επιχειρήσεις που αδυνατούν να βρουν προσωπικό, κινδυνεύει να μετατρέψει την εργασία σε μια «δεύτερης κατηγορίας» υπηρεσία, υποβαθμίζοντας τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων.

   Η πραγματική ανάπτυξη δεν απαιτεί μόνο «χέρια» για να δουλέψουν, αλλά ανθρώπους που θα ζήσουν και θα ευημερήσουν με αξιοπρεπείς απολαβές. 

   Αν η απάντηση στην κρίση του εργατικού δυναμικού είναι μόνο η εισαγωγή του, τότε το μέλλον της ελληνικής εργασίας προδιαγράφεται ακόμη πιο αβέβαιο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook

 

 

 

 

 

 

  Από το newsroom 

  Γράφει  H Σοφία Παπανδρέου  

     -Posted by Anexartitos.Ta.Neα

 

Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here  

 

 
 Δημοσίευση σχολίου  

 

.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. 

 
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.

. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές. 

 
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.

. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.

. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.

. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.

. Περισσότερα στους όρους χρήσης.

 

        . Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.