Full width home advertisement

Travel the world

Climb the mountains

Post Page Advertisement [Top]

 


 

  SKIROS: Το ελληνόκτητο δεξαμενόπλοιο στο στόχαστρο της Μαύρης Θάλασσας...

 

 

 – Η ρωσική προέλευση του φορτίου, η αμερικανική παρέμβαση και τα ερωτήματα για τον Γεραπετρίτη.

 

Ένα χτύπημα που ανοίγει πολύ μεγαλύτερο ζήτημα για την ελληνική ναυτιλία

Ένα ελληνικά διαχειριζόμενο δεξαμενόπλοιο, το Skiros, βρέθηκε στο επίκεντρο του πολέμου Ρωσίας–Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα, σε μια εξέλιξη που δεν αφορά μόνο ένα πλοίο και έναν Έλληνα εφοπλιστή.

Αφορά την ασφάλεια της ελληνικής ναυτιλίας, το μέλλον των θαλάσσιων ενεργειακών ροών από τη Μαύρη Θάλασσα, τη σχέση Αθήνας–Κιέβου, αλλά και μια ιδιαίτερα δύσκολη διπλωματική εξίσωση για την Ελλάδα.

Το Skiros, ένα Suezmax δεξαμενόπλοιο περίπου 159.000 dwt, υπό σημαία Λιβερίας και υπό ελληνική διαχείριση, δέχθηκε επίθεση κοντά στο Novorossiysk στις 16 Αυγούστου 2026. Διεθνή ναυτιλιακά μέσα, μεταξύ των οποίων οι Lloyd’s List και MarineTraffic, αναφέρουν ότι το πλοίο χτυπήθηκε από drone, ενώ δημοσιεύματα κάνουν λόγο για πλήγμα στην περιοχή της γέφυρας και πρόκληση φωτιάς. (Lloyd's List)

Το πλήγμα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή το Skiros είχε μόλις φορτώσει πετρέλαιο στον τερματικό σταθμό της Caspian Pipeline Consortium – CPC, κοντά στο Novorossiysk.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλέστηκε το Bloomberg και αναπαράγουν διεθνή μέσα, το συγκεκριμένο φορτίο ήταν ρωσικής προέλευσης και όχι καζακικής, παρότι ο τερματικός της CPC χρησιμοποιείται κυρίως για εξαγωγές πετρελαίου από το Καζακστάν. (Αποκαλυπτικό Ρεπορτάζ)

Η λεπτομέρεια αυτή μπορεί να είναι καθοριστική για να κατανοήσει κανείς γιατί ένα ελληνικό εμπορικό πλοίο βρέθηκε μέσα στη ζώνη του πολέμου.

 

 

Ποιο είναι το Skiros και ποιος βρίσκεται πίσω από αυτό

Το Skiros είναι ένα Suezmax δεξαμενόπλοιο, κατασκευής 2009, μήκους περίπου 275 μέτρων και χωρητικότητας περίπου 159.000 dwt. Τα διαθέσιμα ναυτιλιακά στοιχεία το καταγράφουν με IMO 9390628 και υπό σημαία Λιβερίας. (MarineTraffic)

Το πλοίο πέρασε στον στόλο της ελληνικής IMS S.A., συμφερόντων του Μάριου Γιαλόζογλου, στις αρχές του 2026.

Η αγορά είχε αναφερθεί από ελληνικές ναυτιλιακές πηγές τον Μάρτιο, όταν η IMS ανακοίνωσε ουσιαστικά την προσθήκη του πλοίου στον στόλο της. Το Skiros είχε προηγουμένως το όνομα Dilong Spirit και είχε χωρητικότητα 159.021 dwt. (Αποκαλυπτικό Ρεπορτάζ)

Η IMS είχε εκείνη την περίοδο έναν ιδιαίτερα διευρυμένο στόλο δεξαμενόπλοιων, με την εταιρεία να συνεχίζει την επιθετική επενδυτική της παρουσία στη second-hand αγορά των tankers.

Με άλλα λόγια, το πλοίο που βρέθηκε ξαφνικά στη δίνη του ουκρανορωσικού πολέμου δεν ήταν ένα μικρό εμπορικό πλοίο, αλλά ένα μεγάλο Suezmax tanker, ικανό να μεταφέρει περίπου ένα εκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου. (Αποκαλυπτικό Ρεπορτάζ)

 

 

Τι ακριβώς συνέβη στις 16 Αυγούστου

Οι μέχρι τώρα πληροφορίες συγκλίνουν ότι το Skiros βρισκόταν στην περιοχή του Novorossiysk και είχε φορτώσει πετρέλαιο στον τερματικό σταθμό της CPC.

Στη συνέχεια δέχθηκε επίθεση από drone.

Η Lloyd’s List χαρακτηρίζει την επίθεση ως ύποπτο ουκρανικό πλήγμα, ενώ άλλες πηγές αναφέρονται πιο ευθέως σε ουκρανικό drone. Ωστόσο, μέχρι τη στιγμή σύνταξης του παρόντος άρθρου, δεν υπάρχει δημόσια, επίσημη ανάληψη ευθύνης από την ουκρανική κυβέρνηση για την επίθεση στο συγκεκριμένο πλοίο. Μάλιστα, σύμφωνα με το Mononews, εκπρόσωπος του ουκρανικού Γενικού Επιτελείου δήλωσε ότι δεν είχε στοιχεία για να σχολιάσει το περιστατικό. (Lloyd's List)

Αυτό είναι σημαντικό.

Δημοσιογραφικά, λοιπόν, η ασφαλέστερη διατύπωση είναι:

«Το Skiros φέρεται να δέχθηκε πλήγμα από ουκρανικό drone»

και όχι ως απόλυτα επιβεβαιωμένο γεγονός ότι «η Ουκρανία πυρπόλησε το πλοίο».

Οι εικόνες που μεταδόθηκαν από ελληνικά μέσα φέρονται να δείχνουν drone να προσεγγίζει το πλοίο και να πλήττει την περιοχή της γέφυρας, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει φωτιά. Ναυτιλιακές πηγές ανέφεραν ότι η φωτιά τέθηκε υπό έλεγχο από το πλήρωμα. Δεν έχουν αναφερθεί, μέχρι τώρα, απώλειες ανθρώπινων ζωών. (MarineTraffic)

 

 

Το κρίσιμο στοιχείο: Το φορτίο ήταν ρωσικό

Εδώ βρίσκεται πιθανότατα η σημαντικότερη πληροφορία της υπόθεσης.

Ο τερματικός σταθμός της CPC στο Novorossiysk δεν αποτελεί απλώς ένα σημείο φόρτωσης ρωσικού πετρελαίου.

Η Caspian Pipeline Consortium αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του Καζακστάν προς τις διεθνείς αγορές.

Μέσω του συστήματος CPC μεταφέρεται κυρίως πετρέλαιο καζακικής προέλευσης, με σημαντική συμμετοχή δυτικών ενεργειακών εταιρειών στην παραγωγή και εμπορία του.

Αυτός ακριβώς ήταν ο λόγος για τον οποίο οι ουκρανικές επιθέσεις εναντίον πλοίων και υποδομών γύρω από το Novorossiysk άρχισαν να προκαλούν έντονη ανησυχία στην Ουάσιγκτον.

Σύμφωνα με Reuters, οι επιθέσεις του Ιουλίου είχαν μειώσει έως και κατά 20% τις φορτώσεις πετρελαίου της CPC και είχαν επηρεάσει την παραγωγή του Καζακστάν. (Reuters)

Το πρόβλημα για την Ουκρανία ήταν ότι, χτυπώντας τη ρωσική ενεργειακή υποδομή, μπορούσε να πλήξει ταυτόχρονα και καζακικό πετρέλαιο, δηλαδή πετρέλαιο που δεν χρηματοδοτεί τη Ρωσία και στο οποίο έχουν συμφέροντα δυτικές εταιρείες.

 

 

Η αμερικανική παρέμβαση: Το παρασκήνιο που αλλάζει τα δεδομένα

Και εδώ η υπόθεση Skiros αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Λίγες ημέρες πριν από το χτύπημα στο ελληνικό δεξαμενόπλοιο, είχε γίνει γνωστό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν ζητήσει από την Ουκρανία να σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον μη ρωσικών δεξαμενόπλοιων που χρησιμοποιούν το λιμάνι του Novorossiysk και τον τερματικό της CPC.

Το Reuters, επικαλούμενο δημοσίευμα των Financial Times και Αμερικανό αξιωματούχο, ανέφερε ότι ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ JD Vance είχε ζητήσει από την Ουκρανία να σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον μη ρωσικών πλοίων και υποδομών της CPC. (Reuters)

Η αμερικανική πλευρά είχε ιδιαίτερο λόγο.

Η CPC αποτελεί κρίσιμη οδό για την εξαγωγή καζακικού πετρελαίου, ενώ στις δραστηριότητές της συνδέονται μεγάλες δυτικές ενεργειακές εταιρείες, μεταξύ των οποίων η Chevron και η ExxonMobil. (Reuters)

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδόθηκαν, η Ουκρανία συμφώνησε να μην πλήττει:

  • υποδομές της CPC,

  • μη ρωσικά πλοία,

  • πλοία που κατευθύνονται στον τερματικό της CPC,

υπό την προϋπόθεση ότι δεν βρίσκονται υπό ουκρανικές κυρώσεις και δεν μεταφέρουν ρωσικό φορτίο. (Reuters)

Και ξαφνικά, λίγες ημέρες αργότερα, έχουμε το Skiros.

Ένα πλοίο ελληνικής διαχείρισης.

Στον τερματικό της CPC.

Με φορτίο που, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Bloomberg, ήταν ρωσικής προέλευσης.

Και δέχεται επίθεση.

 

 

Συμπτωματικό ή μήνυμα;

Εδώ αρχίζει το πραγματικά δύσκολο κομμάτι.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα ποια ήταν η επιχειρησιακή απόφαση πίσω από το συγκεκριμένο πλήγμα.

Αλλά η χρονική αλληλουχία είναι εξαιρετικά σημαντική.

Η Ουκρανία φέρεται να είχε δεχθεί να προστατεύσει μη ρωσικά πλοία.

Το Skiros, σύμφωνα με Bloomberg και άλλες πηγές, μετέφερε ρωσικό πετρέλαιο.

Και το πλοίο χτυπήθηκε.

Η Lloyd’s List σημειώνει ακριβώς αυτό το παράδοξο: η επίθεση σημειώθηκε λίγες ημέρες μετά τις αναφορές για συμφωνία αποκλιμάκωσης γύρω από τα πλοία και τις εξαγωγές της CPC. Εφόσον το φορτίο του Skiros ήταν πράγματι ρωσικό, το περιστατικό μπορεί να ερμηνευθεί ως ένδειξη ότι η Ουκρανία συνεχίζει να θεωρεί ορισμένες θαλάσσιες μεταφορές που συνδέονται με τη ρωσική ενεργειακή οικονομία θεμιτούς στόχους. (Lloyd's List)

Αυτό όμως δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η επίθεση ήταν «νόμιμη» ή ότι η Ελλάδα πρέπει να θεωρήσει το ζήτημα λήξαν.

Και εδώ μπαίνει η ελληνική διπλωματία.

 

 

Και ο Γεραπετρίτης;

Στις 16 Αυγούστου, την ίδια ημέρα του περιστατικού, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ουκρανό ομόλογό του Andrii Sybiha.

Σύμφωνα με την ουκρανική πλευρά, ο Sybiha συζήτησε με τον Γεραπετρίτη την κατάσταση στη Μαύρη Θάλασσα και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Σε δημόσια ανάρτησή του, ο Ουκρανός υπουργός αναφέρθηκε στην ανάγκη ενίσχυσης της ασφάλειας στη Μαύρη Θάλασσα και στην προστασία της διεθνούς ναυσιπλοΐας. (Υπουργείο Εξωτερικών της Ουκρανίας)

Και εδώ προκύπτει το πολιτικό ερώτημα που ήδη προκαλεί αντιδράσεις στην Ελλάδα:

Τι ακριβώς σημαίνει για την Ελλάδα η «ασφάλεια της ναυσιπλοΐας» όταν, την ίδια χρονική στιγμή, ελληνικά συμφέροντα βρίσκονται εκτεθειμένα σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μαύρη Θάλασσα;

Δεν υπάρχει μέχρι τώρα δημόσια ένδειξη ότι ο Γεραπετρίτης γνώριζε εκ των προτέρων για την επίθεση ή ότι υπήρχε κάποια συμφωνία που αφορούσε ειδικά το Skiros.

Επίσης δεν υπάρχει τεκμηριωμένο στοιχείο που να επιτρέπει να πούμε ότι το ελληνικό ΥΠΕΞ «εξαπατήθηκε» από το Κίεβο.

Όμως υπάρχει ένα πολύ σοβαρό διπλωματικό πρόβλημα:

Η Ελλάδα είναι μία από τις μεγαλύτερες ναυτιλιακές δυνάμεις του κόσμου.

Η προστασία των ελληνικών πλοίων δεν μπορεί να είναι θεωρητική.

 

 

Το προηγούμενο των Kairos και Virat

Το Skiros δεν είναι το πρώτο περιστατικό που δείχνει ότι η ελληνική ναυτιλία μπορεί να βρεθεί στην πρώτη γραμμή του θαλάσσιου πολέμου.

Τον Νοέμβριο του 2025, τα δεξαμενόπλοια Kairos και Virat δέχθηκαν επιθέσεις στη Μαύρη Θάλασσα από ουκρανικά drones.

Τα δύο πλοία είχαν συνδεθεί με τη ρωσική «shadow fleet», δηλαδή τον στόλο πλοίων που χρησιμοποιείται για τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου και την παράκαμψη των δυτικών κυρώσεων. Η Ουκρανία είχε αναλάβει τότε την ευθύνη για τα πλήγματα, σύμφωνα με το Associated Press. (AP News)

Αυτό έχει τεράστια σημασία για τη σημερινή υπόθεση.

Τα Kairos και Virat ήταν διαφορετική περίπτωση από το Skiros.

Το Skiros είναι ελληνικά διαχειριζόμενο Suezmax, δεν εμφανίζεται στα διαθέσιμα στοιχεία ως πλοίο υπό κυρώσεις και το περιστατικό αφορά φορτίο που, σύμφωνα με διεθνείς πηγές, ήταν ρωσικής προέλευσης.

Η διαφορά είναι κρίσιμη.

Γιατί δημιουργεί ένα νέο ερώτημα:

Πού ακριβώς βρίσκεται σήμερα η κόκκινη γραμμή μεταξύ ενός «ουδέτερου εμπορικού πλοίου» και ενός πλοίου που θεωρείται από την Ουκρανία μέρος της ρωσικής ενεργειακής πολεμικής οικονομίας;

 

 

Η Μαύρη Θάλασσα μετατρέπεται σε ενεργειακή εμπόλεμη ζώνη

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι πολύ μεγαλύτερη από το Skiros.

Το Novorossiysk είναι ένας από τους σημαντικότερους ενεργειακούς κόμβους της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα.

Το λιμάνι διακινεί ρωσικό πετρέλαιο, ενώ αποτελεί επίσης έξοδο για καζακικό πετρέλαιο μέσω της CPC.

Τον Αύγουστο, οι ουκρανικές επιθέσεις είχαν ήδη προκαλέσει διακοπές στις δραστηριότητες του λιμανιού. Το Reuters ανέφερε ότι οι επιθέσεις είχαν επηρεάσει τις φορτώσεις και την ενεργειακή εφοδιαστική στην περιοχή. (Reuters)

Παράλληλα, η Τουρκία είχε ήδη μειώσει τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου από τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας λόγω των διαταραχών που προκαλούσαν τα ουκρανικά drones. (Reuters)

Αυτό σημαίνει ότι η σύγκρουση δεν περιορίζεται πλέον σε στρατιωτικούς στόχους.

Αγγίζει:

δεξαμενόπλοια, λιμάνια, αγωγούς, ασφαλιστικές εταιρείες, ναύλους, ενεργειακές εταιρείες και τελικά τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου.

 

 

Γιατί η Ελλάδα έχει ιδιαίτερο πρόβλημα

Η Ελλάδα δεν είναι μια οποιαδήποτε ναυτιλιακή χώρα.

Ο ελληνόκτητος στόλος έχει τεράστια παρουσία στα δεξαμενόπλοια.

Επομένως, όταν η Μαύρη Θάλασσα μετατρέπεται σε ζώνη όπου ένα εμπορικό tanker μπορεί να χτυπηθεί από drone, το πρόβλημα μεταφέρεται αυτομάτως στην Αθήνα.

Και δεν αφορά μόνο τον συγκεκριμένο πλοιοκτήτη.

Αφορά κάθε ελληνική ναυτιλιακή εταιρεία που έχει πλοία τα οποία:

  • προσεγγίζουν ρωσικά λιμάνια,

  • μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο,

  • μεταφέρουν καζακικό πετρέλαιο μέσω ρωσικών λιμανιών,

  • χρησιμοποιούν τη Μαύρη Θάλασσα,

  • ή μπορεί να θεωρηθούν από κάποιο εμπόλεμο μέρος ότι συνδέονται με τη ρωσική ενεργειακή οικονομία.

Το ασφαλιστικό κόστος μπορεί να αυξηθεί.

Τα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου μπορούν να αυξηθούν.

Οι ναύλοι μπορούν να επηρεαστούν.

Οι ναυλωτές μπορούν να γίνουν πιο επιφυλακτικοί.

Και το σημαντικότερο:

η ελληνική σημαία ή η ελληνική διαχείριση δεν αρκούν πλέον για να εξασφαλίσουν ότι ένα πλοίο θα μείνει έξω από τον πόλεμο.

 

 

Το μεγάλο ερώτημα: Ήταν το Skiros στόχος επειδή μετέφερε ρωσικό πετρέλαιο;

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί.

Οι διαθέσιμες πληροφορίες δημιουργούν μια ισχυρή χρονική και επιχειρησιακή συσχέτιση:

  1. Η Ουκρανία επιτίθεται σε ενεργειακούς στόχους και πλοία που συνδέονται με ρωσικές εξαγωγές.

  2. Οι επιθέσεις προκαλούν προβλήματα και στις εξαγωγές καζακικού πετρελαίου μέσω CPC.

  3. Οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν και ζητούν περιορισμό των επιθέσεων κατά μη ρωσικών πλοίων και υποδομών.

  4. Η Ουκρανία φέρεται να συμφωνεί σε αυτή την αποκλιμάκωση.

  5. Λίγες ημέρες αργότερα, το Skiros, ελληνικά διαχειριζόμενο πλοίο, φορτώνει στην CPC.

  6. Σύμφωνα με Bloomberg και άλλες διεθνείς αναφορές, το φορτίο είναι ρωσικής προέλευσης.

  7. Το πλοίο δέχεται επίθεση.

Αυτό δεν αποτελεί από μόνο του απόδειξη για τα κίνητρα των επιτιθέμενων.

Αποτελεί όμως ένα πολύ ισχυρό πλαίσιο για να κατανοηθεί το περιστατικό.

 

 

Το παράδοξο της CPC

Υπάρχει και μια δεύτερη διάσταση.

Η CPC δεν είναι απλώς «ρωσικός αγωγός».

Το σύστημα μεταφέρει κατά κύριο λόγο καζακικό πετρέλαιο και αποτελεί κρίσιμη υποδομή για την ενεργειακή ανεξαρτησία του Καζακστάν.

Γι' αυτό και οι ΗΠΑ ανησύχησαν όταν οι ουκρανικές επιθέσεις άρχισαν να επηρεάζουν τις εξαγωγές.

Το Reuters ανέφερε ότι οι επιθέσεις είχαν μειώσει σημαντικά τις φορτώσεις της CPC και είχαν επηρεάσει την παραγωγή πετρελαίου στο Καζακστάν. (Reuters)

Άρα δημιουργείται ένα παράδοξο:

Η Ουκρανία θέλει να πλήξει τη ρωσική ενεργειακή οικονομία, αλλά το ίδιο χτύπημα μπορεί να πλήξει το Καζακστάν, τις δυτικές εταιρείες και τις παγκόσμιες αγορές.

Αυτό εξηγεί γιατί η Ουάσιγκτον επιχείρησε να βάλει όρια στις επιθέσεις.

 


 

Τι πρέπει να κάνει τώρα η Αθήνα

Το περιστατικό με το Skiros απαιτεί, πάνω απ' όλα, καθαρή διπλωματική απάντηση.

Όχι απαραίτητα δημόσια σύγκρουση με την Ουκρανία.

Αλλά σαφείς απαντήσεις.

Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να ζητήσει:

1. Πλήρη ενημέρωση για το περιστατικό

Ποιος επιτέθηκε;

Με ποιο μέσο;

Ποια ήταν η ακριβής θέση του πλοίου;

Υπήρχε στρατιωτικός στόχος στην περιοχή;

Ήταν το πλοίο ο ίδιος ο στόχος;

2. Να αποσαφηνιστεί εάν το φορτίο ήταν πράγματι ρωσικής προέλευσης

Αυτό έχει τεράστια σημασία για την κατανόηση της επίθεσης.

3. Να υπάρξουν εγγυήσεις για την ελληνική ναυτιλία

Η Αθήνα δεν μπορεί να δεχθεί ότι ελληνικά εμπορικά πλοία θα αποτελούν «παράπλευρη απώλεια» ενός ενεργειακού πολέμου.

4. Να ξεκαθαριστεί τι σημαίνει η συμφωνία αποκλιμάκωσης που φέρεται να έγινε με αμερικανική διαμεσολάβηση

Και κυρίως:

Ποια πλοία προστατεύονται και ποια όχι;

5. Να υπάρξει ευρωπαϊκή συζήτηση

Το ζήτημα δεν είναι μόνο ελληνικό.

Αν η Μαύρη Θάλασσα καταστεί περιοχή όπου εμπορικά δεξαμενόπλοια μπορούν να γίνουν στόχοι ανάλογα με την προέλευση του φορτίου τους, τότε πρόκειται για ευρωπαϊκό ζήτημα θαλάσσιας ασφάλειας.

 

 

Και τι σημαίνει αυτό για τον Γεραπετρίτη;

Το να μιλήσουμε απλώς για «διασυρμό» είναι εύκολο.

Η πραγματικότητα όμως είναι πιο σύνθετη.

Ο Γεραπετρίτης βρέθηκε να συζητά με τον Ουκρανό ομόλογό του για τη θαλάσσια ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα, την ίδια ημέρα που ένα ελληνικά διαχειριζόμενο δεξαμενόπλοιο βρέθηκε στο στόχαστρο.

Αυτό από μόνο του δημιουργεί πολιτικό πρόβλημα.

Δεν αποδεικνύει ότι η ελληνική διπλωματία απέτυχε.

Δεν αποδεικνύει ότι ο Ουκρανός υπουργός γνώριζε για το χτύπημα.

Δεν αποδεικνύει ότι υπήρξε εσκεμμένη εξαπάτηση της Αθήνας.

Αλλά δημιουργεί ένα εύλογο ερώτημα:

Πόσο αποτελεσματικές είναι οι ελληνικές διπλωματικές διαβεβαιώσεις όταν η ελληνική εμπορική ναυτιλία κινείται μέσα σε μια περιοχή όπου τα πολεμικά συμφέροντα Ρωσίας και Ουκρανίας συγκρούονται καθημερινά;

Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό ζήτημα.

 

 

Το Skiros μπορεί να είναι προειδοποίηση για ολόκληρη την ελληνική ναυτιλία

Το περιστατικό δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένα μεμονωμένο ατύχημα.

Η Μαύρη Θάλασσα έχει πλέον εισέλθει σε μια νέα φάση.

Τα drones μπορούν να χτυπήσουν λιμάνια.

Μπορούν να χτυπήσουν ενεργειακές εγκαταστάσεις.

Μπορούν να απειλήσουν δεξαμενόπλοια.

Και ένα εμπορικό πλοίο μπορεί να βρεθεί μέσα σε λίγα λεπτά στο επίκεντρο μιας στρατιωτικής επιχείρησης.

Η περίπτωση του Skiros είναι ακόμη πιο ευαίσθητη επειδή πρόκειται για ελληνική ναυτιλιακή διαχείριση και επειδή το πλοίο φέρεται να μετέφερε ρωσικής προέλευσης πετρέλαιο.

Εάν επιβεβαιωθεί ότι το πλοίο χτυπήθηκε ακριβώς λόγω του συγκεκριμένου φορτίου, τότε θα έχουμε περάσει σε μια νέα πραγματικότητα:

η προέλευση του φορτίου θα μπορεί να καθορίζει το επίπεδο στρατιωτικού κινδύνου ενός εμπορικού πλοίου.

Και αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για τη διεθνή ναυτιλία.

 

 

Η υπόθεση Skiros δεν είναι απλώς μια ιστορία για ένα ελληνόκτητο tanker που χτυπήθηκε στη Μαύρη Θάλασσα.

Είναι η συνάντηση τεσσάρων διαφορετικών κόσμων:

του πολέμου Ρωσίας–Ουκρανίας, της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου, της αμερικανικής γεωπολιτικής και της ελληνικής ναυτιλίας.

Το πλοίο της IMS βρέθηκε στο Novorossiysk, έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς κόμβους της Ρωσίας.

Φέρεται να φόρτωσε ρωσικής προέλευσης πετρέλαιο.

Φέρεται να δέχθηκε επίθεση από ουκρανικό drone.

Και όλα αυτά συνέβησαν λίγες μόλις ημέρες μετά τις πληροφορίες ότι η Ουκρανία είχε δεσμευθεί, μετά από αμερικανική παρέμβαση, να μην πλήττει μη ρωσικά πλοία και κρίσιμες υποδομές της CPC. (Reuters)

Την ίδια ημέρα, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών συζητούσε με τον Ουκρανό ομόλογό του για την ασφάλεια στη Μαύρη Θάλασσα.

Η συγκυρία είναι τουλάχιστον εκρηκτική.

Το βασικό ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο «ποιος χτύπησε το Skiros;»

Το πραγματικό ερώτημα είναι:

Ποιος προστατεύει την ελληνική ναυτιλία όταν η οικονομική δραστηριότητα στη Μαύρη Θάλασσα γίνεται μέρος του πολέμου;

Και ακόμη περισσότερο:

Μπορεί η Ελλάδα να θεωρεί ότι τα εμπορικά της πλοία είναι ασφαλή, όταν μεταφέρουν φορτία που μία από τις εμπόλεμες πλευρές θεωρεί ότι συνδέονται με τη χρηματοδότηση του αντιπάλου της;

Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα θα καθορίσει όχι μόνο την πολιτική της Αθήνας απέναντι στο Κίεβο, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες θα επιχειρούν στη Μαύρη Θάλασσα από εδώ και πέρα.

Και το Skiros ίσως αποδειχθεί ότι δεν ήταν απλώς ένα ακόμη πλοίο που βρέθηκε στη λάθος περιοχή τη λάθος στιγμή.

Ίσως ήταν η προειδοποίηση ότι η γραμμή ανάμεσα στο εμπορικό πλοίο και στον στόχο ενός πολέμου γίνεται ολοένα και πιο λεπτή.

 

Πηγές και διεθνής εικόνα

Η ανάλυση βασίζεται σε διασταύρωση αναφορών από Reuters, Financial Times, Lloyd’s List, Bloomberg και διεθνή ναυτιλιακά μέσα, καθώς και σε στοιχεία πλοίου και ελληνικές/ουκρανικές δημοσιεύσεις. Ιδιαίτερα κρίσιμες είναι οι αναφορές του Reuters για την αμερικανική παρέμβαση προς την Ουκρανία, της Lloyd’s List για τη σχέση του πλήγματος με την προηγούμενη συμφωνία αποκλιμάκωσης και του Bloomberg για την προέλευση του φορτίου. (Reuters)

 

 

 

 

 

 















pixiz-19-09-2018-03-25-22

 

 

 

 

 

 

 Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook

 

click-go-back-button

 

 

 

 

 


  Από το newsroom 

  Γράφει  H Σκεύω Πινότση 

     -Posted by Anexartitos.Ta.Neα

 

road+news


Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here  

 

 
 Δημοσίευση σχολίου  

 

.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. 

 
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.


. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές. 

 
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.


. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.


. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.


. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.


. Περισσότερα στους όρους χρήσης.

 

        . Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Bottom Ad [Post Page]