Η Ψηφιακή Μεταμόρφωση του Ευρώ: Το Χρονικό μιας Αναπόφευκτης Αλλαγής...
Καθώς διανύουμε τον Φεβρουάριο του 2026, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φαίνεται πως αφήνει πίσω της τα θεωρητικά σχέδια και τις τεχνικές αναλύσεις, περνώντας σε μια νέα, πιο απτή πραγματικότητα.
Η ανακοίνωση για την έναρξη της δεύτερης φάσης δοκιμών του ψηφιακού ευρώ δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική εξέλιξη, αλλά το προοίμιο για μια ιστορική αλλαγή στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το χρήμα στην καθημερινότητά μας.
Φανταστείτε το ψηφιακό ευρώ όχι σαν ένα ακόμα κρυπτονόμισμα που ανεβοκατεβαίνει σαν ασανσέρ, ούτε σαν το υπόλοιπο που βλέπετε στο e-banking σας, αλλά σαν το φυσικό χαρτονόμισμα που έχετε στο πορτοφόλι σας, το οποίο όμως "ζωντανεύει" μέσα στο κινητό σας. Η ειδοποιός διαφορά είναι η εγγύηση. Ενώ τα χρήματα στην τράπεζα εξαρτώνται από την ευρωστία του εκάστοτε ιδρύματος, το ψηφιακό ευρώ είναι άμεση υποχρέωση της ίδιας της ΕΚΤ. Είναι, με απλά λόγια, η πιο ασφαλής μορφή χρήματος που θα μπορούσε να κατέχει ένας Ευρωπαίος πολίτης στον ψηφιακό κόσμο.
Στη φάση που ξεκινά σήμερα, οι δοκιμές γίνονται πλέον σε συνθήκες "μάχης". Επιλεγμένοι χρήστες σε όλη την Ευρώπη ξεκινούν να χρησιμοποιούν ειδικά ψηφιακά πορτοφόλια για να πληρώσουν τον καφέ τους ή να κάνουν τις ηλεκτρονικές τους αγορές. Το μεγάλο στοίχημα για την Κριστίν Λαγκάρντ και την ομάδα της είναι η δυνατότητα των offline συναλλαγών.
Στόχος είναι να μπορείς να στείλεις χρήματα σε έναν φίλο σου απλώς πλησιάζοντας τα κινητά σας, ακόμα και αν βρίσκεστε σε ένα σημείο χωρίς καθόλου σήμα ή Wi-Fi, διατηρώντας την ιδιωτικότητα που προσφέρουν σήμερα τα μετρητά.
Φυσικά, η μετάβαση αυτή δεν γίνεται χωρίς δικλείδες ασφαλείας. Για να αποφευχθεί μια μαζική έξοδος καταθέσεων από τις εμπορικές τράπεζες, η ΕΚΤ προσανατολίζεται στην επιβολή ενός ορίου κατοχής, πιθανότατα γύρω στις τρεις με τέσσερις χιλιάδες ευρώ. Με αυτόν τον τρόπο, το ψηφιακό ευρώ θα λειτουργεί ως μέσο πληρωμής και όχι ως μέσο αποταμίευσης, διατηρώντας τις ισορροπίες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Γιατί όμως όλη αυτή η βιασύνη; Η απάντηση κρύβεται στη γεωπολιτική σκακιέρα. Σε έναν κόσμο όπου οι αμερικανικοί κολοσσοί πληρωμών κυριαρχούν και το ψηφιακό γουάν της Κίνας κερδίζει έδαφος, η Ευρώπη χρειάζεται το δικό της "ψηφιακό οχυρό". Θέλει να διασφαλίσει ότι οι συναλλαγές των πολιτών της δεν θα εξαρτώνται από τις ορέξεις εξωτερικών παραγόντων, αλλά θα παραμείνουν υπό ευρωπαϊκή κυριαρχία.
Η Άλλη Όψη: Το Ψηφιακό Ευρώ στο Μικροσκόπιο της Καχυποψίας
Ενώ η επίσημη γραμμή μιλά για ευκολία και ασφάλεια, μια σημαντική μερίδα πολιτών, αναλυτών αλλά και πολιτικών υψώνει το δάχτυλο, προειδοποιώντας για το τίμημα αυτής της εξέλιξης. Ο μεγαλύτερος φόβος δεν είναι τεχνικός, αλλά βαθιά υπαρξιακός: η σταδιακή κατάργηση της ανωνυμίας που μας προσφέρουν τα μετρητά.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι το ψηφιακό ευρώ θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα εργαλείο απόλυτης επιτήρησης, όπου κάθε αγορά —από ένα περιοδικό μέχρι ένα ταξίδι— θα καταγράφεται σε ένα κεντρικό σύστημα. "Αν η κεντρική τράπεζα ξέρει πού ξοδεύεις και το τελευταίο σου σεντ, τότε η ιδιωτικότητα πεθαίνει", είναι το βασικό τους επιχείρημα.
Παράλληλα, υπάρχει η ανησυχία για τον "προγραμματισμό" του χρήματος. Κάποιοι φοβούνται ότι στο μέλλον το κράτος ή η ΕΚΤ θα μπορούσαν να θέσουν περιορισμούς στο πώς ή πότε ξοδεύουμε τα χρήματά μας. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, ένα ψηφιακό επίδομα να έχει ημερομηνία λήξης ή να μπορεί να εξαργυρωθεί μόνο σε συγκεκριμένα προϊόντα; Αν και η ΕΚΤ το αρνείται κατηγορηματικά, οι σκεπτικιστές θεωρούν ότι η υποδομή που χτίζεται σήμερα ανοίγει την πόρτα για τέτοιου είδους κοινωνικό έλεγχο στο μέλλον.
Δεν είναι όμως μόνο οι πολίτες που ανησυχούν. Οι εμπορικές τράπεζες βλέπουν το ψηφιακό ευρώ σαν έναν "λύκο" που έρχεται να τους κλέψει τις καταθέσεις. Αν όλοι μεταφέρουμε τα χρήματά μας από τις τράπεζες απευθείας στην ΕΚΤ, τότε οι τράπεζες θα χάσουν τη ρευστότητά τους, κάτι που θα μπορούσε να κάνει τα δάνεια πιο ακριβά ή δυσεύρετα. Αυτός είναι και ο λόγος που η Morgan Stanley και άλλοι οίκοι προειδοποιούν για κραδασμούς στο τραπεζικό σύστημα, ειδικά σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου οι καταθέσεις είναι η "ραχοκοκαλιά" της οικονομίας.
Τέλος, υπάρχει και το ζήτημα του αποκλεισμού. Τι γίνεται με τους ηλικιωμένους ή τους ανθρώπους που δεν είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία; Οι επικριτές φοβούνται ότι η πίεση για το ψηφιακό ευρώ θα οδηγήσει στην περιθωριοποίηση των μετρητών, αφήνοντας ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας ανυπεράσπιστο σε έναν κόσμο που απαιτεί smartphone και apps για να αγοράσεις ένα καρβέλι ψωμί.
Με το βλέμμα στραμμένο στο 2027, όταν και αναμένεται η επίσημη πρεμιέρα, το ψηφιακό ευρώ μοιάζει πλέον με το τελευταίο κομμάτι ενός παζλ που ξεκίνησε πριν από δεκαετίες με την εισαγωγή των πρώτων κερμάτων και χαρτονομισμάτων.
Το μέλλον των πληρωμών δεν είναι πια μια μακρινή υπόσχεση, αλλά μια διαδικασία που συμβαίνει αυτή τη στιγμή, στις οθόνες μας και στις τσέπες μας.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει η Σοφία Παπανδρέου
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου