Το Γεωπολιτικό Παράδοξο της Άγκυρας: Ο Πόλεμος στο Ιράν, η Ομπρέλα του ΝΑΤΟ και το Αδιέξοδο των S-400...
Η έναρξη της κοινής αεροπορικής εκστρατείας των ΗΠΑ και του Ισραήλ υπό την ονομασία «Επιχείρηση Epic Fury» (28 Φεβρουαρίου 2026) και οι επακόλουθες πυραυλικές απαντήσεις του Ιράν, έχουν μεταβάλει ριζικά το περιβάλλον ασφαλείας στη Μέση Ανατολή. Στο επίκεντρο αυτής της πολυδιάστατης κρίσης βρίσκεται η Τουρκία, η οποία έρχεται αντιμέτωπη με τις γεωγραφικές της ευπάθειες, αλλά και με τις δομικές αντιφάσεις της εξωτερικής της πολιτικής.
Για την Άγκυρα, η αρχική φάση του πολέμου καταδεικνύει ότι οι δύο μεγαλύτεροι φόβοι της –η εδαφική ακεραιότητα και η κουρδική απειλή– είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι και επηρεάζονται άμεσα από τη σχέση της με τη Δύση.
Η Αναχαίτιση των Ιρανικών Πυραύλων και η Αδράνεια των S-400
Μέχρι τα μέσα Μαρτίου 2026, τρεις ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι που κατευθύνονταν προς την τουρκική επικράτεια αναχαιτίστηκαν επιτυχώς. Το γεγονός αυτό ανέδειξε με τον πιο απτό τρόπο την αξία της συμμετοχής της Τουρκίας στη συμμαχία:
Η νατοϊκή ομπρέλα σε δράση: Οι πύραυλοι καταρρίφθηκαν από τα ενσωματωμένα συστήματα αεράμυνας του ΝΑΤΟ που αναπτύσσονται στην Ανατολική Μεσόγειο και το τουρκικό έδαφος.
Το «σιωπηλό» ρωσικό σύστημα: Παρά το τεράστιο πολιτικό και οικονομικό κόστος της αγοράς των ρωσικών S-400 το 2019, το σύστημα παρέμεινε αδρανές. Η επίσημη δικαιολογία του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, ότι σε τέτοια σενάρια ενεργοποιείται αυτόματα το «πιο πρακτικό και ταχύτατο σύστημα» (δηλαδή του ΝΑΤΟ), επιβεβαιώνει στους διεθνείς αναλυτές είτε τη μειωμένη επιχειρησιακή ικανότητα των S-400 είτε το γεγονός ότι δεν έχουν ενταχθεί ποτέ πλήρως στον αμυντικό ιστό της χώρας.
Παράλληλα, η στάση της Ιρανικής Πρεσβείας στην Άγκυρα –η οποία απέδωσε τα περιστατικά σε «τεχνικά προβλήματα»– δείχνει ότι το Ιράν υπολογίζει την αποτρεπτική ισχύ του ΝΑΤΟ και την παρουσία των αμερικανικών πυρηνικών κεφαλών στο Ιντσιρλίκ, επιδιώκοντας να αποφύγει μια απευθείας σύγκρουση με τη Συμμαχία.
Το Κουρδικό Ζήτημα και το «Διαρθρωτικό Αδιέξοδο» με τις ΗΠΑ
Ενώ το ΝΑΤΟ προστατεύει τον εναέριο χώρο της Τουρκίας, οι κινήσεις των ΗΠΑ στο έδαφος προκαλούν έντονη νευρικότητα στην Άγκυρα. Πληροφορίες θέλουν την Ουάσιγκτον να εξοπλίζει ιρανοκουρδικές αντιπολιτευόμενες ομάδες με σκοπό την αποσταθεροποίηση του καθεστώτος της Τεχεράνης εκ των έσω.
Αυτό θέτει τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ένα έντονο στρατηγικό παράδοξο:
Ο ίδιος σύμμαχος (ΗΠΑ) που εγγυάται την ασφάλεια της χώρας μέσω των υποδομών του ΝΑΤΟ, ενδυναμώνει ταυτόχρονα κουρδικές δυνάμεις στα σύνορά της, τις οποίες η Άγκυρα θεωρεί υπαρξιακή απειλή για την ασφάλειά της.
Το Παρασκήνιο για τα F-35 και η Φόρμουλα Τραμπ
Στο διπλωματικό πεδίο, η προσέγγιση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προσφέρει ένα παράθυρο ευκαιρίας, αντιμετωπίζοντας το ζήτημα περισσότερο ως διμερή επιχειρηματική συμφωνία παρά ως δογματική διαφωνία της συμμαχίας.
Στη συνάντηση του Λευκού Οίκου (Σεπτέμβριος 2025) και μέσω των μετέπειτα δηλώσεων του Αμερικανού Πρεσβευτή Τομ Μπαράκ, διαμορφώθηκε μια συγκεκριμένη πρόταση:
Η Δέσμευση της Άγκυρας: Η Τουρκία να κηρύξει επίσημα τους S-400 ως «μη λειτουργικούς».
Η Παράκαμψη CAATSA: Ο Τραμπ να κάνει χρήση της προεδρικής απαλλαγής (waiver) για λόγους «ζωτικών συμφερόντων εθνικής ασφάλειας».
Η Επιστροφή στα F-35: Να ανοίξει ξανά ο δρόμος για την αγορά των πέμπτης γενιάς αμερικανικών μαχητικών από την Τουρκία.
Τα Νομικά και Περιφερειακά Εμπόδια
Η φόρμουλα αυτή, ωστόσο, συναντά σοβαρές αντιστάσεις. Το αμερικανικό Κογκρέσο (βάσει του νόμου NDAA 2020) απαιτεί πλήρη εκποίηση (απομάκρυνση) και όχι απλή αδράνεια των S-400. Επιπλέον, το Ισραήλ εκφράζει έντονες αντιρρήσεις, καθώς μια Τουρκία εξοπλισμένη με F-35 θα μπορούσε να απειλήσει το Ποιοτικό Στρατιωτικό Πλεονέκτημα (QME) που διατηρεί διαχρονικά το Τελ Αβίβ στη Μέση Ανατολή.
Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ ως Μοχλός Πίεσης
Με την Τουρκία να προετοιμάζεται να φιλοξενήσει τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούλιο του 2026, ο Ερντογάν αναμένεται να κεφαλαιοποιήσει τον γεωγραφικό και επιχειρησιακό ρόλο της χώρας του στον πόλεμο του Ιράν.
Η Άγκυρα θα επιδιώξει να χρησιμοποιήσει τη νατοϊκή της χρησιμότητα ως μοχλό πίεσης προς την κυβέρνηση Τραμπ, ζητώντας τον περιορισμό της αμερικανικής στήριξης προς τους Κούρδους με αντάλλαγμα τη συνέχιση της συμμαχικής συνεργασίας.
Το κατά πόσο η «στρατηγική ασάφεια» της Τουρκίας θα αποδώσει καρπούς, εξαρτάται πλέον από τις ισορροπίες της στιγμής στην Ουάσιγκτον και τις εξελίξεις στα πεδία των μαχών.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει o Κωνσταντίνος Παλαιολόγος
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου