Η σύγχρονη ελληνική κοινωνία βιώνει μια από τις πιο δομικές και βίαιες οικονομικές μεταλλάξεις της ιστορίας της...
Τα πρόσφατα στοιχεία των ερευνών, όπως αυτή του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), αποτυπώνουν μια ζοφερή πραγματικότητα: σχεδόν επτά στα δέκα νοικοκυριά (68%) δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, την ίδια στιγμή που ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση περιορίζεται στο 19%.
Η διαπίστωση ότι το 90% των πολιτών βγάζει το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα με λιγότερα από 100 ευρώ στην τσέπη δεν είναι απλώς ένα στατιστικό μέγεθος· είναι το τέλος μιας εποχής και η αρχή ενός μοντέλου οικονομικής εξάντλησης που άρχισε να οικοδομείται πριν από τρεις δεκαετίες.
Από τα «Ωράρια Παπαθεμελή» στην Οικονομική Ασφυξία
Για να κατανοήσει κανείς τη σημερινή κατάσταση, πρέπει να κοιτάξει πίσω, στις αρχές της δεκαετίας του '90. Το 1994, η επιβολή του νόμου για το κλείσιμο των νυχτερινών κέντρων στις 2:00 π.μ. (τα περιβόητα «ωράρια Παπαθεμελή») αντιμετωπίστηκε από την κοινωνία ως μια αυθαίρετη κρατική παρέμβαση στον παραδοσιακό τρόπο διασκέδασης του Έλληνα, ο οποίος δούλευε σκληρά αλλά διασκέδαζε μέχρι πρωίας.
Ωστόσο, με ιστορική αναδρομή, εκείνη η περίοδος αποτέλεσε την αφετηρία μιας σταδιακής αλλά σταθερής προσπάθειας του κράτους να «τιθασεύσει» και, κυρίως, να φορολογήσει το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών. Η πραγματική ανατροπή, βέβαια, δεν ήρθε από τους περιορισμούς στο ωράριο, αλλά από τη βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή των μνημονίων και της μετα-μνημονιακής περιόδου, η οποία μετέφερε τα χρήματα της διασκέδασης απευθείας στα κρατικά και τραπεζικά ταμεία.
Ο Μηχανισμός των «Χαρατσιών»: Η Θεσμοθέτηση της Μόνιμης Πίεσης
Η σημερινή αδυναμία των πολιτών να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες δεν οφείλεται στην έλλειψη εργασίας, αλλά στο γεγονός ότι το εισόδημα απομυζείται από έναν δαίδαλο ανελαστικών υποχρεώσεων πριν καν φτάσει στην κατανάλωση. Το κράτος, στην προσπάθειά του να αυξήσει τα έσοδα και να καλύψει μαύρες τρύπες, θεσμοθέτησε μια σειρά από μόνιμες επιβαρύνσεις:
ΕΝΦΙΑ: Ένας φόρος που ξεκίνησε ως έκτακτο, προσωρινό «χαράτσι» σε μια περίοδο κρίσης, αλλά μονιμοποιήθηκε, επιβαρύνοντας την ιδιοκατοίκηση, η οποία παραδοσιακά αποτελούσε το καταφύγιο ασφάλειας της ελληνικής οικογένειας.
Υπέρογκες Εισφορές (ΕΦΚΑ) & Φορολογία: Οι ασφαλιστικές εισφορές και η έμμεση φορολογία (ΦΠΑ) απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος της αγοραστικής δύναμης, μετατρέποντας τα βασικά αγαθά και την ενέργεια σε είδη πολυτελείας.
Υποχρεωτικές Δαπάνες χωρίς Ανταπόδοση: Ο πολίτης υποχρεούται να πληρώνει σήματα κυκλοφορίας, ασφάλειες και εισφορές υγείας. Το παράδοξο και ταυτόχρονα το πιο άδικο στοιχείο είναι ότι, παρά τις υψηλές κρατικές κρατήσεις, η κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας αναγκάζει τα νοικοκυριά να πληρώνουν ξανά, από την τσέπη τους, στον ιδιωτικό τομέα για να βρουν αξιοπρεπή περίθαλψη.
Η Μεταφορά Πλούτου σε Τράπεζες και Funds
Το παζλ της οικονομικής αφαίμαξης συμπληρώνεται από τον ρόλο των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Η ανάγκη εξυγίανσης των τραπεζικών χαρτοφυλακίων οδήγησε στη μαζική μεταβίβαση των «κόκκινων» (και μη) δανείων σε ξένα επενδυτικά funds και εταιρείες διαχείρισης (servicers).
Με τον τρόπο αυτό, ο πλούτος της μεσαίας και εργατικής τάξης –που συσσωρεύτηκε με κόπο τις προηγούμενες δεκαετίες– ρευστοποιείται ή δεσμεύεται για την αποπληρωμή χρεών με όρους εξαιρετικά πιεστικούς. Τα χρήματα που κάποτε κινούσαν την εγχώρια αγορά, το εμπόριο και την εστίαση, τώρα κατευθύνονται στην εξυπηρέτηση δανείων και σε τόκους, στερεύοντας την αγορά από ρευστότητα.
Η Διασκέδαση ως Χαμένη Πολυτέλεια
Η διαπίστωση του ΙΟΒΕ για την έντονη αίσθηση άνισης μεταχείρισης και περιορισμένων ευκαιριών δεν είναι αβάσιμη. Όταν το 90% των πολιτών καλείται να βγάλει μισό μήνα με λιγότερα από 100 ευρώ, η διασκέδαση, η ψυχαγωγία και η κοινωνική ζωή παύουν να είναι αυτονόητα δικαιώματα ή «βαλβίδες αποσυμπίεσης» από την καθημερινότητα.
Το «μοντέλο Παπαθεμελή» της δεκαετίας του '90 περιόρισε τις ώρες διασκέδασης, αλλά το σύγχρονο οικονομικό μοντέλο περιόρισε την ίδια την ικανότητα του πολίτη να ζει με αξιοπρέπεια.
Η μετατροπή του διαθέσιμου εισοδήματος σε φόρους, χαράτσια, δόσεις και λογαριασμούς αποτελεί μια τρομερή κοινωνική αποτυχία, η οποία διευρύνει τις ανισότητες και εγκλωβίζει τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων σε μια διαρκή μάχη επιβίωσης.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει H Πηνελόπη Μπουρινέζου
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου