Η κρυφή μάχη με τη νευρική ανορεξία και τη βουλιμία κατά την κυοφορία και οι κίνδυνοι που το ιατρικό σύστημα συχνά αδυνατεί να εντοπίσει...
Η εγκυμοσύνη περιγράφεται παραδοσιακά ως μια περίοδος ευτυχίας και δημιουργίας, όμως για ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών κρύβει μια σοβαρή και συχνά αόρατη απειλή για την ψυχική και σωματική τους υγεία. Οι ραγδαίες σωματικές μεταβολές, η απώλεια ελέγχου του βάρους και οι ορμονικές διακυμάνσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως η «τέλεια καταιγίδα» για την εμφάνιση ή την υποτροπή διατροφικών διαταραχών, όπως η νευρική ανορεξία και η βουλιμία.
Παρά τη σοβαρότητα του ζητήματος, το ιατρικό σύστημα παγκοσμίως συχνά αποτυγχάνει να εντοπίσει τα συμπτώματα, αφήνοντας τις μητέρες να παλεύουν μόνες τους με τις ενοχές και τον αυτοστιγματισμό.
Η Άνοδος της «Pregorexia» και το Στίγμα της Μητρότητας
Τα τρέχοντα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι περίπου 5% με 7,5% των εγκύων πληρούν τα κριτήρια για τη διάγνωση κάποιας διατροφικής διαταραχής, ένας όρος που στην καθομιλουμένη έχει αρχίσει να αναφέρεται και ως «pregorexia». Οι ειδικοί, ωστόσο, τονίζουν ότι τα νούμερα αυτά αποτελούν τη «κορυφή του παγόβουνου», καθώς η συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων δεν καταγράφεται ποτέ.
Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην αντιμετώπιση του προβλήματος είναι το βαθύ κοινωνικό στίγμα. Η κοινωνία απαιτεί από τη μέλλουσα μητέρα να είναι απόλυτα ανιδιοτελής. Όταν μια έγκυος μοιράζεται τις ανησυχίες της για την αύξηση του βάρους ή την αλλαγή του σώματός της, συχνά έρχεται αντιμέτωπη με επικριτικά σχόλια του τύπου «δεν αγαπάς το μωρό σου αρκετά;». Αυτό αναγκάζει τις γυναίκες να κρύβουν το πρόβλημα, επιδεινώνοντας την ψυχική τους κατάσταση.
Η Διαγνωστική Σύγχυση και οι Κίνδυνοι για τη Μητέρα και το Έμβρυο
Οι διατροφικές διαταραχές κατά τη διάρκεια της κυοφορίας είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστούν από τους μαιευτήρες, καθώς τα συμπτώματά τους επικαλύπτονται με τις φυσιολογικές παρενέργειες της εγκυμοσύνης. Για παράδειγμα, η έντονη πρωινή ναυτία ή οι εμετοί μπορούν εύκολα να συγκαλύψουν τη συμπεριφορά μιας γυναίκας που πάσχει από νευρική βουλιμία. Σύμφωνα με τις έρευνες, μόνο το 10% των εγκύων με βουλιμία εντοπίζεται από τους γιατρούς, και από αυτές, μόλις οι μισές παραπέμπονται σε εξειδικευμένη θεραπεία.
Οι σωματικές επιπτώσεις, ωστόσο, είναι δραματικές και για τις δύο ζωές:
Για τη Μητέρα: Το σώμα δίνει προτεραιότητα στο έμβρυο, με αποτέλεσμα η υποσιτιζόμενη μητέρα να αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις θρεπτικών συστατικών, φθορά των οστών, αιμορραγίες και διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών επιπλοκών κατά τον τοκετό.
Για το Μωρό: Αυξάνεται κατακόρυφα ο κίνδυνος αποβολής, πρόωρου τοκετού και χαμηλού βάρους γέννησης. Το χαμηλό βάρος γέννησης, μάλιστα, αποτελεί βασικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση καρδιοαγγειακών παθήσεων, διαβήτη τύπου 2 και αναπτυξιακών δυσκολιών μακροπρόθεσμα στη ζωή του παιδιού.
Η Κρίσιμη Περίοδος Μετά τον Τοκετό
Η απειλή δεν υποχωρεί με τη γέννηση του παιδιού. Αντίθετα, η περίοδος του λοχείας αποτελεί μια εξαιρετικά επικίνδυνη ζώνη, με το 13% των νέων μητέρων να εμφανίζει κλινικές διατροφικές διαταραχές.
Η απότομη πτώση των ορμονών, η χρόνια στέρηση ύπνου, το άγχος της φροντίδας ενός νεογέννητου και η έντονη κοινωνική πίεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την άμεση «επαναφορά» του σώματος στην προ-εγκυμοσύνης κατάσταση, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που πυροδοτεί σοβαρές ψυχικές κρίσεις.
Το Παράθυρο Ευκαιρίας: Η Εγκυμοσύνη ως Σημείο Καμπής
Παρά τους τεράστιους κινδύνους, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η εγκυμοσύνη μπορεί να λειτουργήσει και αντίστροφα: ως ένα ισχυρό κίνητρο για οριστική θεραπεία. Η ανάγκη προστασίας του παιδιού δίνει συχνά στις γυναίκες τη δύναμη να αντιμετωπίσουν τις «φωνές» της διαταραχής.
Για να συμβεί όμως αυτό, το ιατρικό σύστημα οφείλει να προσαρμοστεί. Ήδη από το 2022 έχουν αρχίσει να δημιουργούνται οι πρώτες εξειδικευμένες κλινικές οδηγίες για τη διαχείριση της ανορεξίας στην εγκυμοσύνη, ενώ δημιουργούνται διεθνή δίκτυα υποστήριξης.
Μικρές αλλά ουσιαστικές αλλαγές από την πλευρά των γιατρών –όπως το να μην ανακοινώνουν το ακριβές νούμερο του βάρους στην ασθενή κατά τη διάρκεια των τακτικών εξετάσεων και η παροχή μιας υποστηρικτικής, μη επικριτικής φροντίδας– μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο για την ανάρρωση.
Όπως χαρακτηριστικά τονίζουν οι ψυχολόγοι, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ξεπεράσει μια διατροφική διαταραχή μόνος του, πόσο μάλλον όταν καλείται να φέρει στον κόσμο μια νέα ζωή.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει H Χλόη Βουνιώτη
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου