Η Ουκρανία βρίσκεται σε ένα από τα πιο κρίσιμα σταυροδρόμια της σύγχρονης ιστορίας της...
Ενώ η χώρα συνεχίζει να αμύνεται απέναντι στη ρωσική εισβολή, το εσωτερικό της μέτωπο δοκιμάζεται από μια διπλή κρίση: την αναγκαστική παράταση του Στρατιωτικού Νόμου που «παγώνει» τις δημοκρατικές εκλογικές διαδικασίες και την εμφάνιση σοβαρών σκανδάλων διαφθοράς που αγγίζουν ακόμη και το στενό περιβάλλον της ηγεσίας.
Υπό αυτές τις συνθήκες, το μέλλον της χώρας δεν κρίνεται μόνο στα πεδία των μαχών, αλλά και στην ικανότητά της να διατηρήσει την εσωτερική της συνοχή και τη διεθνή της αξιοπιστία.
1. Η Πολιτική Φθορά του Βολοντίμιρ Ζελένσκι
Αν και η παραμονή του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην εξουσία είναι απόλυτα νόμιμη και συνταγματικά κατοχυρωμένη λόγω της εμπόλεμης κατάστασης, το πολιτικό κόστος για τον ίδιο είναι τεράστιο. Η εικόνα του «αδιαφιλονίκητου ηγέτη» του 2022, που συγκέντρωνε ποσοστά δημοτικότητας άνω του 90%, ανήκει στο παρελθόν.
Σήμερα, η δημοτικότητά του έχει υποχωρήσει αισθητά. Η κόπωση του πληθυσμού από τον παρατεταμένο πόλεμο, σε συνδυασμό με τις αποκαλύψεις για οικονομικές ατασθαλίες στον κρατικό μηχανισμό, έχουν κλονίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Για πρώτη φορά, η ουκρανική κοινωνία εμφανίζεται έντονα επικριτική απέναντι στην κυβέρνηση, γεγονός που σημαίνει ότι την επόμενη ημέρα των εκλογών —όποτε κι αν αυτές διεξαχθούν— το πολιτικό σκηνικό της χώρας θα αλλάξει ριζικά.
2. Το «Αγκάθι» της Διαφθοράς και η Κοινωνική Αφύπνιση
Τα σκάνδαλα που είδαν το φως της δημοσιότητας, όπως οι υποθέσεις που οδήγησαν στην απομάκρυνση κορυφαίων στελεχών (συμπεριλαμβανομένου του πρώην επικεφαλής του προεδρικού επιτελείου, Αντρίι Γιερμάκ), αποδεικνύουν ότι τα παλιά δομικά προβλήματα της Ουκρανίας δεν εξαφανίστηκαν με τον πόλεμο.
Ωστόσο, το μέλλον της Ουκρανίας σε αυτόν τον τομέα κρύβει μια θετική ανατροπή: την ωρίμανση της κοινωνίας των πολιτών. Οι Ουκρανοί, έχοντας θυσιάσει τόσα πολλά στο μέτωπο, δεν ανέχονται πλέον το «κουκούλωμα».
Οι μαζικές διαμαρτυρίες ενάντια στις προσπάθειες περιορισμού των ανεξάρτητων αντιδιαφθορετικών αρχών (NABU/SAPO) έδειξαν ότι οι πολίτες απαιτούν πλήρη διαφάνεια.
Το μέλλον της χώρας εξαρτάται άμεσα από τη νίκη αυτών των θεσμών απέναντι στο παλιό ολιγαρχικό καθεστώς.
3. Η Διεθνής Στήριξη και η Εξάρτηση από τη Δύση
Η Ουκρανία δεν μπορεί να επιβιώσει οικονομικά ή στρατιωτικά χωρίς τη δυτική βοήθεια. Τα σκάνδαλα διαφθοράς και η απουσία εκλογών αποτελούν το τέλειο επιχείρημα για τους επικριτές της βοήθειας στη Δύση (τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη) που ζητούν να κλείσει η «στρόφιγγα» της χρηματοδότησης.
Για να διασφαλίσει το μέλλον της, η ουκρανική ηγεσία είναι υποχρεωμένη να ισορροπήσει σε ένα τεντωμένο σχοινί:
Πρέπει να αποδείξει στους συμμάχους ότι κάθε δολάριο ή ευρώ ελέγχεται αυστηρά.
Οφείλει να κρατήσει ζωντανό το αίτημα για ειρηνευτικές συνομιλίες, καταρρίπτοντας τη ρωσική ρητορική που παρουσιάζει την κυβέρνηση του Κιέβου ως «παράνομη».
4. Το Σενάριο της Επόμενης Ημέρας: Πώς θα επιστρέψει η Δημοκρατία;
Το μεγαλύτερο ερώτημα για το μέλλον της Ουκρανίας είναι το πώς και πότε θα στηθούν ξανά κάλπες. Η επιστροφή στην ομαλότητα θα είναι μια εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία, ακόμη κι αν ο πόλεμος σταματήσει αύριο.
Η χώρα θα κληθεί να λύσει ανυπέρβλητα πρακτικά προβλήματα: πώς θα ψηφίσουν εκατομμύρια πρόσφυγες εξωτερικού, πώς θα ενταχθούν οι στρατιώτες στην πολιτική ζωή και πώς θα διασφαλιστεί η ασφάλεια των ψηφοφόρων. Το πιθανότερο σενάριο για το μέλλον περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας αμέσως μετά την παύση των εχθροπραξιών, η οποία θα αναλάβει να οδηγήσει τη χώρα σε ομαλές εκλογές μέσα σε ένα μεταβατικό διάστημα μερικών μηνών.
Η Ματιά των Ειδικών: Τι Βλέπουν οι Κορυφαίοι Στρατιωτικοί Αναλυτές μετά από 4 Χρόνια Πολέμου
Με τη σύγκρουση να έχει συμπληρώσει πλέον τέσσερα χρόνια, οι κορυφαίοι διεθνείς στρατιωτικοί αναλυτές και δεξαμενές σκέψης, όπως το Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW) και το GLOBSEC, επαναξιολογούν τα δεδομένα στο πεδίο των μαχών και προχωρούν σε κρίσιμες διαπιστώσεις για την επόμενη ημέρα.
Η κοινή συνισταμένη των αναλύσεων επικεντρώνεται σε τρία βασικά σημεία:
Το Αδιέξοδο της «Απόλυτης Νίκης»: Οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες επισημαίνουν ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν διαθέτει αυτή τη στιγμή τη στρατιωτική ισχύ για να επιτύχει μια ολοκληρωτική, συντριπτική νίκη στο πεδίο. Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν δει τους ρυθμούς προέλασής τους να επιβραδύνονται σημαντικά, ενώ οι ουκρανικές αντεπιθέσεις επικεντρώνονται πλέον στη σταθεροποίηση των γραμμών άμυνας και σε πλήγματα ακριβείας στα μετόπισθεν. Η πιθανότητα μιας άμεσης στρατιωτικής κατάρρευσης —είτε του Κιέβου είτε της Μόσχας— θεωρείται εξαιρετικά χαμηλή βραχυπρόθεσμα.
Πόλεμος Φθοράς με Τεχνολογική «Δημοκρατικοποίηση»: Ο πόλεμος έχει εξελιχθεί σε μια κλασική σύγκρουση φθοράς (war of attrition), η οποία όμως διεξάγεται με όρους τεχνολογίας αιχμής. Η μαζική χρήση φθηνών, τεχνητής νοημοσύνης (AI) drones και προηγμένων δικτύων αισθητήρων έχει «κλειδώσει» το μέτωπο, καθιστώντας κάθε μεγάλη μετακίνηση στρατευμάτων ορατή και ευάλωτη. Αυτό σημαίνει ότι το μέλλον θα κριθεί όχι από το ποιος έχει τα περισσότερα τανκς, αλλά από το ποιος αντέχει οικονομικά και βιομηχανικά να αναπληρώνει αυτά τα τεχνολογικά μέσα.
Το Σενάριο του «Limbo» (Γκρίζα Ζώνη): Πλέον, πολλοί αναλυτές θεωρούν ως το πιο πιθανό βραχυπρόθεσμο σενάριο μια κατάσταση «ούτε πολέμου, ούτε ειρήνης» (No War, No Peace). Ακόμη κι αν επιτευχθεί κάποια προσωρινή εκεχειρία, αυτή ενδέχεται να μην οδηγήσει σε μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία, αλλά σε μια παγωμένη σύγκρουση, παρόμοια με αυτή της Βόρειας και Νότιας Κορέας.
Η διαπίστωση αυτή των αναλυτών συνδέεται άμεσα με το εσωτερικό πολιτικό πρόβλημα της Ουκρανίας. Όσο το μέλλον παραμένει στρατιωτικά μετέωρο και η απειλή πλήξεων είναι καθημερινή, η επιστροφή σε μια κανονική δημοκρατική λειτουργία με εκλογές γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη, καθώς η χώρα θα πρέπει να μάθει να επιβιώνει πολιτικά μέσα σε μια μόνιμη κατάσταση εθνικής ασφαλείας.
Το μέλλον της Ουκρανίας υπό αυτές τις συνθήκες είναι μια μάχη σε δύο μέτωπα.
Το ένα είναι γεωπολιτικό και αφορά την εδαφική της ακεραιότητα. Το δεύτερο, και ίσως σημαντικότερο για την επιβίωσή της ως ευρωπαϊκό κράτος, είναι εσωτερικό.
Αν η Ουκρανία καταφέρει να βγει από τον πόλεμο έχοντας θωρακίσει τους αντιδιαφθορετικούς της θεσμούς και έχοντας προστατεύσει τη δημοκρατική της ταυτότητα, τότε το μέλλον της στην ευρωπαϊκή οικογένεια θα είναι εξασφαλισμένο.
Αν όμως η διαφθορά και η πολιτική εσωστρέφεια επικρατήσουν, οι θυσίες του λαού της κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς αντίκρισμα.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου