Τραμπ, Σι και Πούτιν στο ίδιο τραπέζι; Το πυρηνικό στοίχημα που μπορεί να αλλάξει τις παγκόσμιες ισορροπίες...
Η Ουάσιγκτον αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας ιστορικής τριμερούς συνάντησης με τη Μόσχα και το Πεκίνο. Στο επίκεντρο βρίσκονται τα πυρηνικά όπλα, ο έλεγχος των εξοπλισμών και η διεθνής ασφάλεια, ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια των διαπραγματεύσεων.
Μια πιθανή συνάντηση που θα μπορούσε να επηρεάσει τις γεωπολιτικές ισορροπίες σε ολόκληρο τον πλανήτη βρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών διπλωματικών διεργασιών. Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται ανοιχτός στο ενδεχόμενο να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ και τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, με βασικό αντικείμενο τη συζήτηση για τα πυρηνικά όπλα και την αποπυρηνικοποίηση.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters στις 19 Οκτωβρίου, ο Τραμπ δήλωσε ότι θα συμμετείχε σε μια τέτοια συνάντηση εφόσον το επιθυμεί ο Κινέζος ηγέτης, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο να συζητηθούν ζητήματα εμπορίου και ευρύτερης διεθνούς ασφάλειας.
Η προοπτική μιας τριμερούς συνόδου αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε μια περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων χαρακτηρίζονται από ανταγωνισμό, πολεμικές συγκρούσεις και αυξανόμενη ανησυχία για το μέλλον του ελέγχου των πυρηνικών εξοπλισμών.
Ωστόσο, η διπλωματική κινητικότητα δεν σημαίνει ότι έχει ήδη επιτευχθεί συμφωνία για τη διεξαγωγή της συνάντησης ή για το περιεχόμενο μιας ενδεχόμενης συμφωνίας.
Το διπλωματικό παρασκήνιο και το ενδεχόμενο του Νοεμβρίου
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, η πιθανή συνάντηση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), η οποία έχει προγραμματιστεί για τις 18 και 19 Νοεμβρίου 2026 στη Σενζέν της Κίνας.
Η ιδέα μιας τριμερούς συνάντησης έχει συζητηθεί σε διπλωματικό επίπεδο, ενώ ο Πούτιν φέρεται να έχει προτείνει τη διεξαγωγή συνομιλιών που θα μπορούσαν να συνδέσουν το ζήτημα των διεθνών σχέσεων με την αναζήτηση μιας διευθέτησης του πολέμου στην Ουκρανία.
Η αμερικανική πλευρά, από την άλλη, προβάλλει ως βασικό στόχο τον έλεγχο των πυρηνικών όπλων και την αποπυρηνικοποίηση. Η διαφορά αυτή έχει σημασία: μια σύνοδος μπορεί να συγκεντρώσει τους τρεις ηγέτες στον ίδιο χώρο, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι θα υπάρχει κοινή αντίληψη για τις προτεραιότητες ή το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Μέχρι στιγμής, δεν έχει ανακοινωθεί οριστικό πρόγραμμα ούτε έχει επιβεβαιωθεί ότι οι τρεις ηγέτες έχουν συμφωνήσει σε μια κοινή διαπραγματευτική ατζέντα.
Γιατί τα πυρηνικά βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο
Το ζήτημα των πυρηνικών εξοπλισμών αποκτά ιδιαίτερη σημασία μετά τη λήξη της συνθήκης New START τον Φεβρουάριο του 2026, η οποία αποτελούσε βασικό πλαίσιο περιορισμού των στρατηγικών πυρηνικών όπλων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας.
Η εξέλιξη αυτή έχει εντείνει τις ανησυχίες για το ενδεχόμενο μιας νέας περιόδου ανταγωνισμού, χωρίς ένα αντίστοιχο δεσμευτικό πλαίσιο που να περιορίζει τα πυρηνικά οπλοστάσια των δύο χωρών.
Παράλληλα, η Κίνα αναπτύσσει και εκσυγχρονίζει τις πυρηνικές της δυνατότητες. Αυτό δημιουργεί μια διαφορετική στρατηγική πραγματικότητα σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες, όταν οι περισσότερες βασικές συμφωνίες ελέγχου εξοπλισμών επικεντρώνονταν κυρίως στην Ουάσιγκτον και τη Μόσχα.
Το πρόβλημα είναι ότι οι τρεις χώρες δεν ξεκινούν από την ίδια θέση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία διαθέτουν πολύ μεγαλύτερα πυρηνικά οπλοστάσια από την Κίνα, η οποία έχει επανειλημμένα εκφράσει επιφυλάξεις απέναντι σε τριμερείς διαπραγματεύσεις για τον πυρηνικό αφοπλισμό.
Το Πεκίνο υποστηρίζει ότι οι διαφορές στο μέγεθος των οπλοστασίων καθιστούν άδικη ή πρόωρη μια τέτοια διαδικασία.
Αυτή είναι και μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για οποιαδήποτε νέα πρωτοβουλία: πώς μπορούν τρεις πυρηνικές δυνάμεις με διαφορετικές στρατηγικές ανάγκες να συμφωνήσουν σε κοινούς κανόνες, χωρίς καμία να θεωρήσει ότι περιορίζεται δυσανάλογα έναντι των ανταγωνιστών της;
Τι επιδιώκει ο Τραμπ
Για τον Αμερικανό πρόεδρο, μια τέτοια σύνοδος θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία να παρουσιάσει μια σημαντική διπλωματική πρωτοβουλία με διεθνή απήχηση.
Μια συμφωνία για τον περιορισμό των πυρηνικών κινδύνων θα μπορούσε να ενισχύσει τη θέση των Ηνωμένων Πολιτειών, εφόσον συνοδευόταν από συγκεκριμένες δεσμεύσεις, μηχανισμούς επαλήθευσης και ουσιαστική συμμετοχή των άλλων δύο δυνάμεων.
Ταυτόχρονα, η προσπάθεια επαναπροσέγγισης με τη Μόσχα και η επιδίωξη σταθερότερων σχέσεων με το Πεκίνο θα μπορούσαν να προσφέρουν στην Ουάσιγκτον μεγαλύτερα περιθώρια διπλωματικών ελιγμών.
Υπάρχει, ωστόσο, και μια άλλη πλευρά. Μια συμφωνία που θα παρουσιαζόταν ως επιτυχία χωρίς να αντιμετωπίζει ουσιαστικά τους κινδύνους των πυρηνικών εξοπλισμών θα μπορούσε να αποδειχθεί περισσότερο επικοινωνιακή παρά στρατηγική.
Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο εάν ο Τραμπ θα καταφέρει να συγκεντρώσει τους δύο ηγέτες, αλλά εάν θα μπορέσει να μετατρέψει μια πολιτική συνάντηση σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Η Ρωσία, η Κίνα και οι δικές τους επιδιώξεις
Για τη Μόσχα, μια συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο και τον Κινέζο ηγέτη θα μπορούσε να προσφέρει ευκαιρίες για διαπραγματεύσεις γύρω από τις κυρώσεις, τις σχέσεις με τη Δύση και τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Ο Πούτιν θα μπορούσε να επιδιώξει να ενισχύσει τη διεθνή θέση της Ρωσίας και να αναζητήσει μια διευθέτηση που θα εξυπηρετεί τα ρωσικά συμφέροντα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ή η Κίνα θα αποδεχθούν τις ρωσικές απαιτήσεις.
Για το Πεκίνο, η εξίσωση είναι διαφορετική. Η Κίνα επιδιώκει να διατηρήσει τον ρόλο της ως παγκόσμιας δύναμης, αποφεύγοντας παράλληλα δεσμεύσεις που θα μπορούσαν να περιορίσουν τις στρατηγικές της επιλογές.
Η συμμετοχή του Σι σε μια τέτοια σύνοδο θα μπορούσε να προσφέρει διπλωματικά οφέλη, αλλά θα δημιουργούσε και δύσκολα ερωτήματα σχετικά με το εάν η Κίνα είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί συγκεκριμένους περιορισμούς στο πυρηνικό της πρόγραμμα.
Το Πεκίνο θα μπορούσε επίσης να αξιοποιήσει τη διαδικασία για να προωθήσει ευρύτερα ζητήματα, από τις εμπορικές σχέσεις έως τη διαχείριση των ανταγωνισμών στην Ασία και τον Ειρηνικό.
Η Ουκρανία και ο κίνδυνος συμφωνιών χωρίς το Κίεβο
Ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα είναι η πιθανότητα η συνάντηση να επεκταθεί και στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Οι σχετικές πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Πούτιν έχει συνδέσει την ιδέα της τριμερούς συνόδου με την αναζήτηση μιας διευθέτησης της σύγκρουσης. Η προοπτική αυτή προκαλεί ανησυχίες για το ενδεχόμενο να συζητηθούν κρίσιμα ζητήματα για την ευρωπαϊκή ασφάλεια χωρίς την άμεση συμμετοχή της ουκρανικής ηγεσίας.
Για το Κίεβο, οποιαδήποτε συμφωνία για το μέλλον της χώρας χωρίς ουσιαστική ουκρανική συμμετοχή θα μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρά πολιτικά και στρατηγικά προβλήματα.
Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, καθώς μια συμφωνία που θα άλλαζε τους όρους του πολέμου ή τις σχέσεις ασφαλείας στην Ευρώπη θα είχε άμεσες συνέπειες για την ήπειρο.
Η διπλωματία των μεγάλων δυνάμεων μπορεί να συμβάλει στην αποκλιμάκωση. Δεν μπορεί, όμως, να εγγυηθεί από μόνη της μια βιώσιμη ειρήνη, εάν δεν ληφθούν υπόψη τα συμφέροντα και οι δεσμεύσεις των άμεσα εμπλεκόμενων πλευρών.
Μπορεί να προκύψει πραγματική συμφωνία αποπυρηνικοποίησης;
Η πλήρης αποπυρηνικοποίηση των τριών δυνάμεων αποτελεί εξαιρετικά φιλόδοξο στόχο. Τα πυρηνικά όπλα συνδέονται με την αποτροπή, την εθνική ασφάλεια και τη στρατηγική ισορροπία, γεγονός που καθιστά δύσκολη οποιαδήποτε συμφωνία για τη δραστική μείωσή τους.
Ένα πιο ρεαλιστικό πρώτο βήμα θα μπορούσε να είναι η επανέναρξη των συνομιλιών για τον έλεγχο των εξοπλισμών, η ανταλλαγή πληροφοριών, η μεγαλύτερη διαφάνεια και η δημιουργία μηχανισμών για τη μείωση του κινδύνου πυρηνικής κλιμάκωσης.
Μια τέτοια προσέγγιση δεν θα ισοδυναμούσε με πυρηνικό αφοπλισμό. Θα μπορούσε, όμως, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια πιο σταθερή σχέση μεταξύ των τριών χωρών.
Όπως επισημαίνει και η Arms Control Association σε ανάλυσή της τον Οκτώβριο του 2026, η απουσία ουσιαστικών συμφωνιών και η ανάπτυξη νέων πυρηνικών δυνατοτήτων αυξάνουν τον κίνδυνο ενός νέου ανταγωνισμού εξοπλισμών.
Η επιτυχία μιας συνόδου, συνεπώς, θα κριθεί από το εάν θα υπάρξουν δεσμεύσεις που μπορούν να εφαρμοστούν και να επαληθευτούν, όχι μόνο από τις δηλώσεις των ηγετών.
Ένα κρίσιμο διπλωματικό τεστ για τη διεθνή ασφάλεια
Η πιθανή συνάντηση Τραμπ, Σι και Πούτιν αναδεικνύει ένα βασικό δίλημμα της σημερινής διεθνούς πολιτικής: μπορούν οι μεγάλες δυνάμεις να συνεργαστούν για να περιορίσουν τους πυρηνικούς κινδύνους, ενώ ταυτόχρονα ανταγωνίζονται για την οικονομική, στρατιωτική και γεωπολιτική υπεροχή;
Μια συνάντηση κορυφής θα μπορούσε να ανοίξει έναν νέο κύκλο διαπραγματεύσεων. Θα μπορούσε, όμως, να αποκαλύψει και το βάθος των διαφωνιών μεταξύ των τριών χωρών.
Προς το παρόν, το ενδεχόμενο παραμένει ανοιχτό, χωρίς οριστική συμφωνία για τη διεξαγωγή ή την ατζέντα της συνόδου.
Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι απλώς εάν οι τρεις ηγέτες θα βρεθούν μαζί μπροστά στις κάμερες. Είναι εάν θα καταφέρουν να συμφωνήσουν σε κανόνες που θα μειώσουν τον κίνδυνο πυρηνικής σύγκρουσης, χωρίς να δημιουργήσουν νέες εστίες αστάθειας στην Ευρώπη και στην Ασία.
Σε έναν κόσμο όπου η στρατηγική εμπιστοσύνη υποχωρεί, ακόμη και η έναρξη ουσιαστικών συνομιλιών θα είχε σημασία. Η μετατροπή τους, ωστόσο, σε μια συμφωνία με πραγματικό αντίκτυπο παραμένει η μεγάλη πρόκληση.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει H Σοφία Παπανδρέου
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου