Full width home advertisement

Travel the world

Climb the mountains

Post Page Advertisement [Top]


 

 Τραμπ και Ρωσία: Το ενεργειακό παιχνίδι που προκαλεί ρήγμα στην Ουάσιγκτον...

 

Η χαλάρωση των κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο και στα ενεργειακά προϊόντα ανοίγει ένα νέο μέτωπο αντιπαράθεσης στις ΗΠΑ. Η κυβέρνηση Τραμπ αναζητά χαμηλότερες τιμές καυσίμων και διπλωματικά ανταλλάγματα, ενώ αυξάνονται οι ανησυχίες ότι η Μόσχα μπορεί να αποκομίσει οικονομικά οφέλη χωρίς να αλλάξει τη στάση της στον πόλεμο της Ουκρανίας.

 

Η ενεργειακή πολιτική μετατρέπεται σε ένα από τα πιο ευαίσθητα πεδία της αμερικανικής στρατηγικής απέναντι στη Ρωσία. Οι κινήσεις της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ για την προσωρινή αναστολή πρόσθετων κυρώσεων και τη χαλάρωση ορισμένων περιορισμών στις εξαγωγές ρωσικών ενεργειακών προϊόντων προκαλούν αντιδράσεις στην Ουάσιγκτον, αναδεικνύοντας μια δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στην οικονομία και τη γεωπολιτική.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα κρίσιμο ερώτημα: μπορεί η ενέργεια να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για την επίτευξη διπλωματικών συμφωνιών με τη Μόσχα ή υπάρχει κίνδυνος η Ρωσία να ενισχύσει τα έσοδά της χωρίς να προσφέρει ουσιαστικές παραχωρήσεις;

Η συζήτηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι τιμές των καυσίμων επηρεάζουν το κόστος ζωής στις ΗΠΑ, ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία εξακολουθεί να αποτελεί βασική πηγή έντασης στις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Δύσης.

 

 

Το πετρέλαιο και το ντίζελ ως διαπραγματευτικά εργαλεία

Η κυβέρνηση Τραμπ υποστηρίζει ότι η διαχείριση των ενεργειακών εξαγωγών μπορεί να συμβάλει στη σταθεροποίηση των διεθνών αγορών και να δημιουργήσει περιθώρια για διπλωματικές κινήσεις.

Ο υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ έχει περιγράψει τη χαλάρωση ορισμένων περιορισμών ως ένα πιθανό κίνητρο προς τη Ρωσία, συνδέοντας την πρόσβαση στις αγορές με την προοπτική περιορισμού της σύγκρουσης στην Ουκρανία.

Η λογική είναι συγκεκριμένη: εάν η Μόσχα έχει οικονομικά οφέλη να κερδίσει από μια αποκλιμάκωση, θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερο κίνητρο να συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις.

Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα αυτής της προσέγγισης εξαρτάται από μια βασική προϋπόθεση: τα οικονομικά οφέλη που παρέχονται στη Ρωσία να συνδέονται με συγκεκριμένες και επαληθεύσιμες δεσμεύσεις.

Χωρίς σαφείς όρους, η χαλάρωση των περιορισμών ενδέχεται να προσφέρει στη Μόσχα μεγαλύτερα περιθώρια εξαγωγών, χωρίς να εξασφαλίζει αντίστοιχη πρόοδο στο διπλωματικό πεδίο.

 

 

Το πολιτικό κόστος των ακριβών καυσίμων

Για τον Ντόναλντ Τραμπ, η ενεργειακή πολιτική δεν αποτελεί μόνο ζήτημα εξωτερικών σχέσεων. Συνδέεται άμεσα και με την εσωτερική οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι τιμές των καυσίμων επηρεάζουν τις μεταφορές, το κόστος παραγωγής, τις τιμές πολλών προϊόντων και την καθημερινότητα των νοικοκυριών. Όταν οι τιμές αυξάνονται, η πολιτική πίεση προς την κυβέρνηση εντείνεται.

Ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, η προσπάθεια περιορισμού του ενεργειακού κόστους αποκτά επιπλέον πολιτική βαρύτητα. Μια κυβέρνηση που επιδιώκει να αποδείξει ότι μειώνει το κόστος ζωής έχει ισχυρό κίνητρο να αποτρέψει νέες αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων.

Αυτό, όμως, δημιουργεί μια δύσκολη εξίσωση. Η αυστηρότερη εφαρμογή των κυρώσεων μπορεί να περιορίσει ορισμένες ρωσικές εξαγωγές, αλλά οι πραγματικές επιπτώσεις στις διεθνείς τιμές εξαρτώνται από την προσφορά, τη ζήτηση, τη δυνατότητα υποκατάστασης και τις αντιδράσεις άλλων παραγωγών.

Αντίστοιχα, η χαλάρωση των περιορισμών δεν εγγυάται από μόνη της αισθητή μείωση των τιμών για τους Αμερικανούς καταναλωτές.

 

 

Η Ρωσία και τα έσοδα που χρηματοδοτούν τον πόλεμο

Για τη Μόσχα, η πρόσβαση στις διεθνείς ενεργειακές αγορές έχει στρατηγική σημασία. Τα έσοδα από το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και τα πετρελαϊκά προϊόντα αποτελούν σημαντική πηγή κρατικών εσόδων και επηρεάζουν την ικανότητα της χώρας να χρηματοδοτεί τις δημόσιες δαπάνες και τη στρατιωτική της προσπάθεια.

Η αποτελεσματικότητα των δυτικών κυρώσεων, ωστόσο, δεν εξαρτάται μόνο από το αν επιβάλλονται ή αναστέλλονται. Εξαρτάται επίσης από το εύρος εφαρμογής τους, τις εξαιρέσεις, τη συμμόρφωση των εταιρειών, τις εναλλακτικές αγορές και την ικανότητα της Ρωσίας να ανακατευθύνει τις εξαγωγές της.

Εάν οι περιορισμοί χαλαρώσουν χωρίς συγκεκριμένα ανταλλάγματα, η Μόσχα θα μπορούσε να αποκτήσει πρόσθετα οικονομικά περιθώρια. Αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι θα χρησιμοποιήσει κάθε επιπλέον έσοδο για στρατιωτικούς σκοπούς, αλλά η αύξηση των διαθέσιμων κρατικών πόρων μπορεί να ενισχύσει τη δημοσιονομική της ευελιξία.

Το βασικό ερώτημα, επομένως, είναι αν η Ουάσιγκτον διαθέτει έναν σαφή μηχανισμό που θα συνδέει τις ενεργειακές παραχωρήσεις με συγκεκριμένα βήματα αποκλιμάκωσης.

 

 

Οι αντιδράσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ

Η χαλάρωση των κυρώσεων έχει προκαλέσει διαφωνίες και στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα.

Ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες εκφράζουν επιφυλάξεις για το ενδεχόμενο η Ρωσία να αποκτήσει οικονομικά οφέλη σε μια περίοδο κατά την οποία συνεχίζει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Οι αντιδράσεις αυτές αναδεικνύουν ότι η πολιτική απέναντι στη Μόσχα δεν αποτελεί πεδίο απόλυτης συμφωνίας ούτε στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Η αντιπαράθεση αφορά και τη σχέση μεταξύ του Λευκού Οίκου και του Κογκρέσου, ιδιαίτερα όταν νομοθετικές πρωτοβουλίες για τις κυρώσεις προβλέπουν συγκεκριμένα μέτρα τα οποία η κυβέρνηση επιλέγει να μην εφαρμόσει αμέσως ή να επανεξετάσει.

Το αποτέλεσμα είναι ένα διπλό πολιτικό μέτωπο: η κυβέρνηση καλείται να εξηγήσει πώς οι αποφάσεις της εξυπηρετούν την οικονομία των ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να αντιμετωπίσει την κριτική ότι ενδέχεται να μειώνεται η πίεση προς τη Ρωσία.

 

 

Η Ουκρανία φοβάται την αποδυνάμωση της δυτικής πίεσης

Για το Κίεβο, η διατήρηση της οικονομικής πίεσης προς τη Μόσχα αποτελεί σημαντικό στοιχείο της στρατηγικής του απέναντι στη ρωσική εισβολή.

Ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει επικρίνει κινήσεις που, κατά την ουκρανική πλευρά, θα μπορούσαν να ενισχύσουν τα ρωσικά ενεργειακά έσοδα χωρίς να συνοδεύονται από ουσιαστικές παραχωρήσεις.

Η ανησυχία της Ουκρανίας αφορά τόσο τη χρηματοδότηση της ρωσικής πολεμικής προσπάθειας όσο και τη συνοχή της δυτικής πολιτικής. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες χαλαρώσουν περιορισμούς για οικονομικούς ή διπλωματικούς λόγους, μπορεί να προκύψουν διαφωνίες με συμμάχους που θεωρούν ότι η πίεση προς τη Μόσχα πρέπει να διατηρηθεί.

Για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, το ζήτημα είναι εξίσου σημαντικό. Η πορεία του πολέμου, η ενεργειακή ασφάλεια και η αξιοπιστία των κυρώσεων συνδέονται άμεσα με τη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ευρώπης.

 

 

Το μεγάλο ερώτημα: παραχώρηση ή στρατηγική συμφωνία;

Η χαλάρωση των κυρώσεων δεν συνιστά από μόνη της αποτυχία μιας στρατηγικής. Στη διπλωματία, οι προσωρινές παραχωρήσεις μπορούν να αποτελέσουν μέρος μιας ευρύτερης συμφωνίας, εφόσον είναι αναστρέψιμες και συνδέονται με σαφείς όρους.

Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν μια πλευρά λαμβάνει άμεσα οικονομικά οφέλη, ενώ η άλλη βασίζεται σε μια αβέβαιη προσδοκία μελλοντικής συνεργασίας.

Για να αποδειχθεί αποτελεσματική η προσέγγιση της Ουάσιγκτον, θα χρειαστούν συγκεκριμένα αποτελέσματα: επαληθεύσιμα βήματα αποκλιμάκωσης, σαφείς δεσμεύσεις και μηχανισμοί που θα επιτρέπουν την επαναφορά των περιορισμών σε περίπτωση αθέτησης των συμφωνηθέντων.

Χωρίς αυτά, η ενεργειακή διπλωματία κινδυνεύει να περιοριστεί σε μια πολιτική διαχείρισης των τιμών, χωρίς ουσιαστική πρόοδο στο ζήτημα που υποτίθεται ότι επιδιώκει να αντιμετωπίσει.

 

   Η ενεργειακή πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στη Ρωσία αποτυπώνει ένα από τα βασικά διλήμματα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής: πώς μπορεί να επιδιωχθεί οικονομική σταθερότητα στο εσωτερικό, χωρίς να αποδυναμωθεί η στρατηγική πίεση προς έναν αντίπαλο.

Η προσέγγιση της κυβέρνησης μπορεί να δημιουργήσει περιθώρια διαπραγμάτευσης, αλλά η επιτυχία της δεν θα κριθεί από τις δηλώσεις περί κινήτρων ούτε από τις προσδοκίες για χαμηλότερες τιμές καυσίμων.

Θα κριθεί από το αν η Ρωσία θα προχωρήσει σε συγκεκριμένες ενέργειες που θα περιορίζουν τη σύγκρουση και από το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα διατηρήσουν τη δυνατότητα να επαναφέρουν την οικονομική πίεση όταν οι όροι δεν τηρούνται.

Μέχρι τότε, το ενεργειακό μέτωπο παραμένει ένα πεδίο όπου η οικονομία, η διπλωματία και η στρατιωτική στρατηγική συγκρούονται — και όπου κάθε παραχώρηση μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη σημασία από την αρχική της οικονομική αξία.














pixiz-19-09-2018-03-25-22

 

 

 

 

 

 

 Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook

 

click-go-back-button

 

 

 

 

 


  Από το newsroom 

  Γράφει  H Σοφία Παπανδρέου  

     -Posted by Anexartitos.Ta.Neα

 

road+news


Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here  

 

 
 Δημοσίευση σχολίου  

 

.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. 

 
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.


. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές. 

 
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.


. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.


. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.


. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.


. Περισσότερα στους όρους χρήσης.

 

        . Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Bottom Ad [Post Page]