Στην καρδιά της ελληνικής οικονομίας, ο τουρισμός συχνά παρουσιάζεται ως η «ευλογία» που στηρίζει το ΑΕΠ και την απασχόληση..
Ωστόσο, πίσω από τις λαμπερές βιτρίνες των πεντάστερων resort, εγείρεται ένα επίμονο ερώτημα που αφορά τη φορολογική δικαιοσύνη: Γιατί ο ελεγκτικός μηχανισμός μοιάζει να εξαντλεί την αυστηρότητά του στον μικρό επαγγελματία, την ώρα που οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες φαίνονται να κινούνται σε ένα «γκρίζο» πεδίο χαμηλής ελεγκτικής πίεσης;
Η απάντηση δεν είναι απλή, καθώς εμπλέκει δομικές αδυναμίες, πολιτικές σκοπιμότητες και περίπλοκες χρηματοοικονομικές πρακτικές.
1. Η Πολυπλοκότητα των Μεγάλων Επιχειρήσεων
Οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες δεν λειτουργούν με την απλή λογική ενός καταστήματος λιανικής. Χρησιμοποιούν περίπλοκα σχήματα ενδοομιλικών συναλλαγών (transfer pricing), offshore μητρικές εταιρείες και δαιδαλώδεις συμβάσεις με tour operators του εξωτερικού. Αυτό καθιστά τον φορολογικό έλεγχο εξαιρετικά χρονοβόρο και απαιτεί εξειδικευμένους ελεγκτές που συχνά η ΑΑΔΕ δεν διαθέτει σε επαρκή αριθμό.
2. Το Πολιτικό και Οικονομικό Κόστος
Ο τουρισμός αποτελεί το "βαρύ πυροβολικό" της ελληνικής οικονομίας. Υπάρχει συχνά η άτυπη φοβία ότι οι εξοντωτικοί έλεγχοι στην κορύφωση της σεζόν μπορεί να πλήξουν το τουριστικό προϊόν ή να οδηγήσουν σε απολύσεις προσωπικού.
Οι μεγαλοξενοδόχοι διαθέτουν επίσης ισχυρά lobby πίεσης, τα οποία επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων σε νομοθετικό επίπεδο, επιτυγχάνοντας συχνά ευνοϊκές ρυθμίσεις ή παρατάσεις.
3. Η Μετατόπιση των Ελέγχων στη Βραχυχρόνια Μίσθωση
Τα τελευταία χρόνια, η ΑΑΔΕ έχει ρίξει το βάρος της στην ψηφιακή διασταύρωση των δεδομένων για το Airbnb και τις βραχυχρόνιες μισθώσεις. Αυτή η επιλογή είναι πιο "εύκολη" εισπρακτικά, καθώς οι πλατφόρμες (Airbnb, Booking) παρέχουν έτοιμα στοιχεία.
Αντίθετα, ο έλεγχος των "all-inclusive" πακέτων των μεγάλων ξενοδοχείων απαιτεί φυσική παρουσία και βαθιά γνώση της αγοράς, κάτι που συχνά οδηγεί σε υπολειτουργία του ελεγκτικού μηχανισμού.
4. Το Πρόβλημα της Υποστελέχωσης και της Διαφθοράς
Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις δομικές αδυναμίες. Η υποστελέχωση των περιφερειακών ΔΟΥ σε τουριστικές περιοχές κατά τους καλοκαιρινούς μήνες είναι δεδομένη.
Παράλληλα, οι καταγγελίες για μεμονωμένα κρούσματα "συναλλαγής" μεταξύ ελεγκτών και επιχειρηματιών, αν και η ΑΑΔΕ προσπαθεί να τα πατάξει με τον ψηφιακό μετασχηματισμό, παραμένουν ένας παράγοντας που θολώνει την εικόνα της δικαιοσύνης.
Εύκολος Στόχος οι Μικρομεσαίοι: Η «Ψηφιακή Τσιμπίδα» και η Εξάντληση της Αυστηρότητας
Ενώ οι μεγάλες μονάδες χάνονται στον λαβύρινθο των ενδοομιλικών συναλλαγών, η μεσαία και μικρή επιχείρηση στην Ελλάδα βρίσκεται υπό διαρκή και στενή πολιορκία. Για την ΑΑΔΕ, ο μικρομεσαίος αποτελεί τον «εύκολο στόχο», καθώς οι συναλλαγές του είναι ορατές, οι υποδομές του περιορισμένες και η δυνατότητά του για ακριβή νομική και λογιστική υποστήριξη ελάχιστη.
Η εφαρμογή συστημάτων όπως το MyDATA και η διασύνδεση των POS με τις ταμειακές μηχανές λειτούργησαν ως μια «ψηφιακή τσιμπίδα» που σφίγγει κυρίως γύρω από τον ελεύθερο επαγγελματία και το μικρό κατάστημα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ακόμα και ένα τυπικό λάθος ή μια μικρή καθυστέρηση στην υποβολή στοιχείων ενεργοποιεί αυτόματα εξοντωτικά πρόστιμα, την ώρα που οι μεγάλες ξενοδοχειακές αλυσίδες έχουν τη δυνατότητα να μεταθέτουν τα κέρδη τους σε ευνοϊκότερα φορολογικά καθεστώτα μέσω λογιστικών τεχνασμάτων.
Αυτή η επιλεκτική αυστηρότητα δημιουργεί μια αγορά δύο ταχυτήτων: από τη μία πλευρά, οι «πολύ μεγάλοι» που διαπραγματεύονται με το κράτος από θέση ισχύος και, από την άλλη, η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας που καλείται να σηκώσει το δυσανάλογο βάρος των δημόσιων εσόδων, ζώντας με τον διαρκή φόβο ενός ελέγχου που μπορεί να σημάνει το οριστικό της «λουκέτο».
Η Επικίνδυνη Ανισορροπία για την Ελλάδα
Όταν ο ελεγκτικός μηχανισμός φαίνεται να εξαντλείται στον μικρομεσαίο επιχειρηματία ή τον ιδιώτη, ενώ οι μεγάλες μονάδες απολαμβάνουν μια άτυπη "ασυλία", δημιουργείται ένα αίσθημα κοινωνικής αδικίας.
Αυτό είναι επικίνδυνο για την κοινωνική συνοχή της Ελλάδας, καθώς ενισχύει την παραοικονομία και υπονομεύει την προσπάθεια για ένα υγιές επιχειρηματικό περιβάλλον στη νέα τάξη πραγμάτων.
Η πραγματική πρόκληση για την Πολιτεία και την ΑΑΔΕ δεν είναι η είσπραξη προστίμων από τον μικρό καταστηματάρχη, αλλά η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης του πολίτη προς το κράτος.
Όσο το τουριστικό κεφάλαιο παραμένει στο «απυρόβλητο» λόγω γραφειοκρατικής αδυναμίας ή πολιτικής διστακτικότητας, η φορολογική συνείδηση θα παραμένει ζητούμενο.
Η ψηφιακή μετάβαση οφείλει να γίνει το εργαλείο που θα «ξεκλειδώσει» και τις μεγάλες επιχειρήσεις, εξασφαλίζοντας ότι ο πλούτος που παράγεται από τον ελληνικό ήλιο και τη θάλασσα επιστρέφει δίκαια στην κοινωνία, χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους.
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει H Χλόη Βουνιώτη
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου