Αποζημίωση Μαμούθ 300.000 Ευρώ από το Δημόσιο για Θανατηφόρο Θρομβωτικό Επεισόδιο μετά από Εμβόλιο

 

 

  Εμβολιασμός και Κρατική Ευθύνη: Η Δικαιοσύνη Αποφασίζει για το «Δημόσιο Βάρος»...

 

  Η δικαστική αντιμετώπιση των παρενεργειών του εμβολιασμού εισέρχεται σε μια νέα, εκρηκτική φάση. 

 Το ζήτημα παύει να είναι αποκλειστικά ιατρικό και μετατρέπεται σε βαθιά συνταγματικό, με τα δικαστήρια να καλούνται να απαντήσουν στο κρίσιμο ερώτημα: Ποιος πληρώνει το τίμημα μιας σπάνιας παρενέργειας όταν ο πολίτης συμβάλλει στη δημόσια υγεία;

 

Η Απόφαση-Σταθμός 11407/2025

  Το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, με μια ιστορική απόφαση, δικαίωσε την οικογένεια γυναίκας που έχασε τη ζωή της από θρομβωτικό επεισόδιο μετά τη χορήγηση του εμβολίου της AstraZeneca.

 

Τα Κύρια Σημεία της Κρίσης:

• Αποζημίωση 300.000€: Το δικαστήριο επιδίκασε το ποσό για την ηθική βλάβη και το «δυσαναπλήρωτο κενό» της απώλειας (120.000€ στον σύζυγο και από 90.000€ στις δύο θυγατέρες).

• Κατάρριψη του «Εθελοντισμού»: Το Δημόσιο ισχυρίστηκε ότι ο εμβολιασμός ήταν προαιρετικός. Το δικαστήριο το απέρριψε, κρίνοντας ότι η «εντατικά προωθούμενη κρατική στρατηγική» δημιουργεί ευθύνη αποζημίωσης, ανεξαρτήτως τυπικού χαρακτήρα.

• Πιθανολόγηση αντί Βεβαιότητας: Η αιτιώδης συνάφεια θεμελιώθηκε στη χρονική εγγύτητα, την απουσία άλλων παραγόντων κινδύνου και τη διεθνή βιβλιογραφία, χωρίς να απαιτείται η —συχνά ανέφικτη— απόλυτη επιστημονική βεβαιότητα.

   

Η Συνταγματική Αρχή της Ισότητας στα Δημόσια Βάρη

  Η νομολογία (με απαρχή την απόφαση 622/2021 του ΣτΕ) ξεκαθαρίζει ότι το Κράτος οφείλει να αποζημιώνει όχι γιατί έσφαλε, αλλά γιατί είναι δίκαιο.

Παραδοσιακή Ευθύνη	Νέα Νομολογιακή Προσέγγιση
Απαιτεί απόδειξη ιατρικού σφάλματος.	Αρκεί η ύπαρξη δυσανάλογης βλάβης.
Εστιάζει στο «ελαττωματικό προϊόν».	Εστιάζει στην «κοινωνική αλληλεγγύη».
Το ρίσκο ανήκει στον πολίτη.	Το ρίσκο αναλαμβάνεται από το Κράτος.

 

 

 

Θωράκιση, όχι Υπονόμευση

  Η νέα αυτή κατεύθυνση δεν στρέφεται κατά του εμβολιασμού. Αντιθέτως, τον θωρακίζει θεσμικά. Η παραδοχή ότι το Κράτος λειτουργεί ως εγγυητής και αναλαμβάνει την ευθύνη για τις σπάνιες αστοχίες ενισχύει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς και την κοινωνική συνοχή.

 

  Η Ώρα της Ευθύνης 

  Εν κατακλείδι, η απόφαση 11407/2025 αποτελεί ένα ηχηρό μήνυμα ότι η νομιμότητα μιας κρατικής δράσης δεν αναιρεί την υποχρέωση αποζημίωσης όταν προκύπτει δυσανάλογη βλάβη. Το Κράτος, ως φορέας σχεδιασμού και υλοποίησης της εθνικής στρατηγικής, οφείλει να πληρώνει το τίμημα των αστοχιών, θωρακίζοντας έτσι την ίδια την αξιοπιστία των θεσμών.

  Η δικαιοσύνη αποφάνθηκε: η δημόσια υγεία είναι συλλογικό αγαθό και το κόστος των σπάνιων παρενεργειών της δεν μπορεί παρά να είναι συλλογική ευθύνη.

 

 

 

 

 

 

 

 Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook

 

 

 

 

 

 

  Από το newsroom 

  Γράφει η Σκεύω Πινότση 

     -Posted by Anexartitos.Ta.Neα

 

Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here  

 

 
 Δημοσίευση σχολίου  

 

.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. 

 
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.

. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές. 

 
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.

. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.

. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.

. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.

. Περισσότερα στους όρους χρήσης.

 

        . Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.