Από την Παραστάτιδα της Σαμοθράκης, τη Ζουράφα, έως τη Σημαιοφόρο του Καστελόριζου, τη Νήσο Στρογγύλη, ο Ελληνισμός βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπος με μια καλοστημένη βιομηχανία τρόμου...
Το μόνιμο και εκβιαστικό ερώτημα που επιστρατεύουν οι εκάστοτε «άνωθεν» των Αθηνών, κάθε φορά που έρχονται αντιμέτωποι με τις εθνικές μας θέσεις, είναι το γνωστό: «Τι θέλετε; Πόλεμο;».
Πρόκειται για ένα ψευτοδίλημμα ηττοπάθειας, ένα διαχρονικό πολιτικό άλλοθι που δικαιολογεί την αδράνεια, τον συμβιβασμό και την υποχώρηση έναντι των ξένων επιβουλών. Αυτή η ρητορική επιχειρεί εσκεμμένα να ταυτίσει την προάσπιση του Διεθνούς Δικαίου με την πολεμική σύρραξη.
Όμως, η αλήθεια είναι διαφορετική: η θεσμική κατοχύρωση των δικαίων μας δεν αποτελεί πολεμική ιαχή, αλλά την απόλυτη εγγύηση της ειρήνης.
Η «Αλλαγή Πίστας» στη Βιομηχανία του Φόβου
Σήμερα, η βιομηχανία του φόβου έχει αλλάξει πίστα, επιδιώκοντας τη μαζική διάχυση του τρόμου. Αποσιωπούνται έτσι τα δύο μεγάλα κοινά σημεία μεταξύ της επίσημης Αθήνας και της Άγκυρας: η αγωνία για την πολιτική τους μακροημέρευση και η κυνική, ηττοπαθής ανάγνωση του Διαλόγου των Μηλίων του Θουκυδίδη, που επιτάσσει να υποχωρεί ο αδύναμος όσο το επιθυμεί ο δυνατός.
Την ώρα που η Τουρκία προωθεί το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», η Αθήνα καταφεύγει στην αοριστία του όρου «Νοτίως της Κρήτης» αντί για το ιστορικά και μετεωρολογικά ορθό «Νότιο Κρητικό Πέλαγος» —μια αοριστία που, όπως τόνιζε ο Ουμπέρτο Έκο, αποτελεί προετοιμασία για παραχώρηση. Παράλληλα, προχωρά σε αποσύρσεις αντιαεροπορικών συστημάτων PATRIOT από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο. Αγαθή τύχη, όμως, που εκεί παραμένουν οι πραγματικοί PATRIOTES (πατριώτες).
Πολλοί θυμούνται ότι το “Mea Culpa” του Ανδρέα Παπανδρέου το 1988 ειπώθηκε επειδή το Κυπριακό μπήκε στο «ράφι». Πόσα “Mea Culpa” χρειάζονται όμως σήμερα, όταν αντί για το «ράφι» του 1988, αντιμετωπίζουμε μια απέραντη γεωπολιτική «ραφιέρα»;
«Εύψυχον το Εύφυες» και το Αντίπαλο Δέος
Απέναντι σε αυτό το σκηνικό, η απάντηση δεν είναι ο δικός μας τρόμος. Εμπνεόμενοι από τον Δημόκριτο —που έβλεπε την πολιτική ως πρόβλεψη, σχέδιο και δημιουργία— και τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Βατάτζη, προτάσσουμε ένα νέο παράγγελμα: «Εύψυχον το Εύφυες». Η εθνική μας ευφυΐα οφείλει να έχει ηθική, ψυχή και γενναιότητα για να γίνει πράξη.
Το απόλυτο εργαλείο αυτής της έξυπνης στρατηγικής είναι ο Χάρτης της Σεβίλλης, έργο του Ανδαλουσιανού Ομότιμου Καθηγητή και πρώην Καπετάνιου του Εμπορικού Ναυτικού, Juan Luis Suárez de Vivero. Ο Vivero, αψηφώντας τις λυσσώδεις διπλωματικές πιέσεις της Άγκυρας, αποτύπωσε τη νομική συνέχεια της ελληνικής ΑΟΖ με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και έγραψε με κεφαλαία γράμματα τη φράση: «ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟΥ», δίνοντάς του πλήρη επήρεια.
Η Ελλάδα οφείλει να ψηφίσει άμεσα τον Χάρτη της Σεβίλλης ως Νόμο του Κράτους. Ένα τέτοιο Νομοσχέδιο πρέπει να ψηφιστεί ομόφωνα, αποτελώντας το ηθικό και πολιτικό αντίπαλο δέος απέναντι στη «Γαλάζια Πατρίδα», με στόχο το αμοιβαίο «πάγωμα» και των δύο νομοσχεδίων.
Το «Διά Ταύτα»: Ένα Σχέδιο Αφύπνισης σε Τρία Πλάνα
Επειδή η πολιτική ηγεσία στην Αθήνα δείχνει να μην παίρνει από λόγια, η εθνική αφύπνιση πρέπει να εξελιχθεί σε τρία συγκεκριμένα πλάνα:
Α. Υποβολή της Πρότασης: Νομοθέτηση του Χάρτη της Σεβίλλης από την ελληνική Βουλή.
Β. Αμοιβαία Ανάκληση: Πάγωμα των δύο εκατέρωθεν νομοσχεδίων (Χάρτη Σεβίλλης και Γαλάζιας Πατρίδας).
Γ. Δημοψήφισμα: Ήρθε η ώρα να προταθεί άμεσα δημοψήφισμα. Οι Έλληνες, εξοικειωμένοι με τα μεγάλα «ΟΧΙ» της ιστορίας, θα κληθούν να απαντήσουν με ένα νέο, ηχηρό «ΟΧΙ» σε κάθε σχέδιο υποχώρησης, μεγαλύτερο και από εκείνο των Κυπρίων αδελφών μας στο Σχέδιο Ανάν.
Γεωγραφία Αλήθειας, Ηθικής και Ψηφιακής Θωράκισης
Η μάχη για την αλήθεια δίνεται πλέον και στον ψηφιακό χώρο, όπου ανώνυμες πλατφόρμες (όπως η Wikimedia) κατακλύζονται από παραπλανητικούς χάρτες που εξαφανίζουν το Καστελόριζο. Η Ελλάδα οφείλει να ενεργοποιήσει τα σύγχρονα θεσμικά όπλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης —τις πράξεις για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA) και τις Ψηφιακές Αγορές (DMA)— ώστε να επιβάλει αυστηρή διαφάνεια και να πατάξει την οργανωμένη ψηφιακή παραπληροφόρηση.
Τέλος, ως μάθημα από τη Θράκη και το Διδυμότειχο, όπου η γεωγραφική παρουσία στα άκρα ορίζει τη μοίρα της επικράτειας, καταθέτουμε μια συγκεκριμένη πρόταση εθνικής ολοκλήρωσης:
Την ίδρυση Διαπανεπιστημιακής Σχολής Θαλάσσιας Γεωγραφίας (με τη σύμπραξη των Πανεπιστημίων Αιγαίου, Κρήτης και Πειραιά) με μόνιμη έδρα το Καστελόριζο, την ανακήρυξη του Καθηγητή Vivero ως Επίτιμου Διδάκτορα και Επίτιμου Δημότη Μεγίστης, καθώς και την επίσημη ένταξη του Χάρτη της Σεβίλλης σε όλα τα σχολικά εγχειρίδια της χώρας.
Ο δικός μας έρωτας με τον Χάρτη της Σεβίλλης δεν είναι πλατωνικός· είναι ηθικός, πολιτικός και ήδη κυοφορεί ένα ζωντανό πατριωτικό σχέδιο που καρτερά μια νέα εθνική παλιγγενεσία για να ακουστεί το «Ο Ελληνισμός Ανέστη».
Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook
Από το newsroom
Γράφει Η Σκεύω Πινότση
-Posted by Anexartitos.Ta.Neα
Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here
Δημοσίευση σχολίου
.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.
. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.
. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.
. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.
. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.
. Περισσότερα στους όρους χρήσης.. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου