Νέα τουρκική αμφισβήτηση στη Ρόδο: Ο Cihat Yaycı βάζει στο στόχαστρο τη βραχονησίδα Χήνα και επαναφέρει τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών»

 

  Νέα τουρκική αμφισβήτηση στη Ρόδο: Ο Cihat Yaycı βάζει στο στόχαστρο τη βραχονησίδα Χήνα και επαναφέρει τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών»...

 

Ο απόστρατος Τούρκος ναύαρχος υποστηρίζει ότι η Ελλάδα «ζωγράφισε» ελληνική σημαία στους βράχους Kaz – Τι προβλέπουν οι Συνθήκες της Λωζάννης και των Παρισίων και πού βρίσκεται η ουσία της διαφωνίας

Νέα εστία αντιπαράθεσης στο Αιγαίο επιχειρεί να αναδείξει ο απόστρατος Τούρκος ναύαρχος Cihat Yaycı, επαναφέροντας στο προσκήνιο τη γνωστή τουρκική επιχειρηματολογία περί νησίδων και βραχονησίδων των οποίων, κατά την τουρκική θέση, η κυριαρχία δεν έχει μεταβιβαστεί στην Ελλάδα.

Στο επίκεντρο της νέας παρέμβασης βρίσκονται οι βράχοι Kaz, τους οποίους η ελληνική πλευρά φέρεται να αποκαλεί Χήνα, σε απόσταση που ο Yaycı υπολογίζει στα 4,2 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Ρόδου.

Σε ανάρτηση του TÜRK DEGS στις 17 Σεπτεμβρίου 2026, ο Yaycı υποστήριξε ότι η Ελλάδα έχει αποτυπώσει ελληνική σημαία στους συγκεκριμένους βράχους και χαρακτήρισε την ενέργεια αυτή «τετελεσμένο» σε σχέση με την κυριαρχία.

Ο ισχυρισμός αυτός έχει αναπαραχθεί ήδη από ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν προκύπτει από τις διαθέσιμες πηγές ανεξάρτητη επιβεβαίωση ότι έχει υπάρξει κάποια νέα επίσημη ελληνική πράξη κυριαρχίας ή κυβερνητική ανακοίνωση σχετικά με τη συγκεκριμένη βραχονησίδα.

 

 

Το επιχείρημα των 3 ναυτικών μιλίων

Ο πυρήνας της επιχειρηματολογίας του Yaycı αφορά τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923.

Το άρθρο 6 της Συνθήκης προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι, ελλείψει αντίθετης πρόβλεψης, νησιά και νησίδες που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των τριών μιλίων από την ακτή περιλαμβάνονται στα σύνορα του παράκτιου κράτους.

Το άρθρο 12, από την άλλη πλευρά, επιβεβαιώνει τη ρύθμιση για την κυριαρχία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ενώ το άρθρο 15 αναφέρεται ειδικά στα Δωδεκάνησα.

Στο άρθρο 15 η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας από κάθε δικαίωμα και τίτλο πάνω σε συγκεκριμένα νησιά, μεταξύ των οποίων η Ρόδος, η Κάλυμνος, η Κως, η Σύμη και άλλα Δωδεκάνησα, καθώς και «τα εξαρτώμενα από αυτά νησίδια».

Ο Yaycı επιχειρεί να συνδέσει τη διάταξη των τριών μιλίων με το καθεστώς της Χήνας. Η λογική του είναι ότι, εφόσον οι συγκεκριμένοι βράχοι βρίσκονται περίπου 4,2 ναυτικά μίλια από τη Ρόδο, δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν «εξαρτώμενα νησίδια» που μεταβιβάστηκαν μαζί με τη Ρόδο.

Αυτό αποτελεί τουρκική ερμηνεία και όχι κοινά αποδεκτή διαπίστωση περί κυριαρχίας.

 

 

Τι λέει η ελληνική πλευρά για το αντίστοιχο νομικό ζήτημα

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απορρίπτει συνολικά τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών» και υποστηρίζει ότι το διεθνές νομικό πλαίσιο για την κυριαρχία στα νησιά και τις νησίδες του Αιγαίου είναι σαφές.

Στην επίσημη παρουσίαση των τουρκικών διεκδικήσεων, το ελληνικό ΥΠΕΞ αναφέρει ότι η Συνθήκη της Λωζάννης και η Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947 αποτελούν βασικά στοιχεία του πλαισίου που διέπει την κυριαρχία στα Δωδεκάνησα και στα παρακείμενα νησίδια.

Η ελληνική θέση, επομένως, δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα με βάση έναν απλό γεωγραφικό υπολογισμό της απόστασης από τη Ρόδο, αλλά μέσα στο συνολικό συμβατικό καθεστώς που διαμορφώθηκε μετά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους.

 

 

Η Συνθήκη των Παρισίων του 1947

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία στη συζήτηση είναι η Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947.

Το άρθρο 14 προβλέπει ότι η Ιταλία παραχωρεί στην Ελλάδα «σε πλήρη κυριαρχία» τα Δωδεκάνησα, απαριθμώντας μεταξύ άλλων τη Ρόδο, την Κω, την Κάλυμνο, τη Σύμη και το Καστελλόριζο, καθώς και τα «adjacent islets», δηλαδή τα παρακείμενα νησίδια.

Αυτό είναι ένα από τα βασικά σημεία στα οποία στηρίζεται η ελληνική επιχειρηματολογία.

Η Τουρκία, ωστόσο, δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947 και αμφισβητεί την ερμηνεία που δίνει η Αθήνα στο εύρος της μεταβίβασης των παρακείμενων νησίδων. Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, στην επίσημη παρουσίασή του για το Αιγαίο, υποστηρίζει διαφορετική ερμηνεία του άρθρου 14 και υποστηρίζει ότι συγκεκριμένοι σχηματισμοί, όπως τα Ίμια, δεν περιλαμβάνονται στην παραχώρηση.

Άρα, η σημερινή αντιπαράθεση γύρω από τη Χήνα δεν είναι απλώς θέμα μιας σημαίας πάνω σε έναν βράχο. Συνδέεται με τη βαθύτερη διαφωνία Αθήνας και Άγκυρας για την ερμηνεία των διεθνών συνθηκών και το καθεστώς συγκεκριμένων νησίδων του Αιγαίου.

 

 

Το προηγούμενο των Ιμίων

Η αναφορά του Yaycı στους Kaz/Hina επαναφέρει αναπόφευκτα στη δημόσια συζήτηση το προηγούμενο των Ιμίων.

Τα Ίμια αποτέλεσαν το 1995-1996 το επίκεντρο σοβαρής ελληνοτουρκικής κρίσης, όταν η κυριαρχία τους αμφισβητήθηκε από την Τουρκία.

Η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η κυριαρχία επί των Ιμίων προκύπτει από το συνδυασμό της Συνθήκης της Λωζάννης, των ιταλοτουρκικών συμφωνιών του 1932 και της Συνθήκης των Παρισίων του 1947.

Η τουρκική πλευρά απορρίπτει αυτή την ερμηνεία και υποστηρίζει ότι τα Ίμια δεν περιλαμβάνονται ρητά στην απαρίθμηση της Συνθήκης των Παρισίων.

Η αναφορά σήμερα στους Kaz/Hina επομένως αποκτά μεγαλύτερη σημασία επειδή αφορά ένα ακόμη σημείο στο οποίο η Άγκυρα επιχειρεί να εφαρμόσει τη λογική των «γκρίζων ζωνών».

 

 

Τι ακριβώς υποστηρίζει ο Yaycı για τη Χήνα

Στην ανάρτηση που δημοσιοποίησε το TÜRK DEGS, ο Yaycı υποστηρίζει ότι οι βράχοι Kaz:

• βρίσκονται περίπου 4,2 ναυτικά μίλια από τη Ρόδο,

• δεν μεταβιβάστηκαν στην Ελλάδα μέσω των σχετικών συνθηκών,

• περιλαμβάνονται, κατά τον ίδιο, στην τουρκική κατηγορία EGAYDAAK,

• και ότι η αποτύπωση ελληνικής σημαίας συνιστά, κατά την τουρκική ερμηνεία, νέο τετελεσμένο κυριαρχίας.

Ο ίδιος συνδέει το ζήτημα και με πιθανή αξιοποίηση της συγκεκριμένης περιοχής για τη χάραξη θαλάσσιων ζωνών.

Πρόκειται όμως για ισχυρισμούς του ίδιου και του φορέα TÜRK DEGS. Δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως διαπιστωμένες ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης χωρίς ανεξάρτητη επιβεβαίωση.

 

GİRİT, ÇOK HAZİN BİR TÜRK SOYKIRIMI HİKAYESİDİR! 🇹🇷 Cihat Yaycı: Girit, çok hazin bir Türk soykırımı hikayesidir. Girit’te yaşananların mutlaka filmi yapılmalıdır. Çünkü Türk milletinin hafızasından silinen çok büyük bir insanlık dramı vardır. Girit Türklerinin hatıralarında anlatılan acılar korkunçtur: “Daha düne kadar ekmeğimizi paylaştığımız komşularımız karınlarımızı deşmeye, boğazlarımızı kesmeye başladılar.” İnsanlar canlarını kurtarmak için sahillere kaçıyor. Kadınlar, çocuklar, bebekler sandallara bindiriliyor. Tek amaçları hayatta kalmak ve Anadolu’ya ulaşmak. Kimi ulaşabiliyor, kimi ulaşamıyor. Girit’in Türk nüfusu katliamlar, baskılar, göçler ve nüfus mübadelesi sonucunda adadan siliniyor. Bu yalnızca Girit’in hikayesi değildir. Son birkaç yüzyılda Balkanlardan Kafkaslara, Adalar Denizi’nden Kıbrıs’a kadar milyonlarca Türk ve Müslüman öldürüldü, yerinden edildi veya Anadolu’ya sığınmak zorunda bırakıldı. Girit bunun en hazin örneklerinden biridir. 1897’ye gelindiğinde Girit’teki isyan ve toplumlar arası şiddet büyük bir krize dönüşüyor. Şubat 1897’de Yunanistan Girit’e asker çıkarıyor. Yunanistan’ın adayı kendi topraklarına katma girişiminin ardından kriz Türk-Yunan savaşına doğru ilerliyor. Ve 17 Nisan 1897’de Türk-Yunan Savaşı başlıyor. Türk ordusu Teselya cephesinde Yunan ordusunu ağır yenilgiye uğratıyor ve hızla ilerliyor. Fakat Girit meselesi burada bitmiyor. Avrupa’nın büyük devletleri devreye giriyor. İngiltere, Fransa, Rusya, İtalya, Avusturya-Macaristan ve Almanya Girit krizine müdahil oluyor. Sonrasında yaşanan süreç daha da ibret vericidir: 1898’de Türk askeri Girit’ten çıkarılıyor. Ada Osmanlı hakimiyetinden fiilen koparılıyor. Girit özerk hale getiriliyor. 1908’de Yunanistan’la birleşme ilan ediliyor. 1913’te ise Girit resmen Yunanistan’a bırakılıyor. Yani Girit’in kaybı bir günde olmadı. Önce Türk nüfusu hedef oldu. Ardından Yunan askeri geldi. Avrupa devletleri müdahale etti. Türk askeri adadan çıkarıldı. Sonra ada fiilen koparıldı. En sonunda Yunanistan’a bağlandı. İşte Girit’i bugün yeniden okumamızın sebebi budur. Çünkü milletler yalnızca zaferlerini değil, başlarına gelen felaketleri de hatırlamak zorundadır. Girit’te yaşanan Türk dramını gençlerimize anlatmak, belgelerini ortaya çıkarmak, akademik çalışmalarını çoğaltmak ve bunu güçlü bir sinema eseriyle gelecek nesillere aktarmak gerekir. GİRİT’İ UNUTURSAK, GİRİT’TE NE OLDUĞUNU DA UNUTTURURLAR. Yayının tamamını aşağıdaki bağlantıdan izleyebilirsiniz 👇 https://t.co/neGoXirMrP

— TÜRK DEGS / TURK MAGS (@turkdegs) September 17, 2026

Cihat Yaycı : Bize ulaşan bilgilere göre, Yunanistan, kendisine antlaşmalarla devredilmeyen ve EGAYDAAK kapsamında bulunan Kaz Kayalıklarına Yunan bayrağı çizmiş! Bu açık bir egemenlik oldubittisidir. Yunanistan’ın “Hina” dediği Kaz Kayalıkları, Rodos kıyısından 4,2 deniz mili uzaktadır. Lozan Antlaşması imzalandığında karasuları 3 deniz miliydi. Bu nedenle Rodos ile birlikte devredilen “bağlı adacıklar”, ancak dönemin 3 millik karasuları içerisindeki unsurlardır. Kaz Kayalıkları ise 3 milin dışındadır. Dolayısıyla Rodos’a bağlı adacık kapsamında değildir; İtalya’ya devredilmemiştir. İtalya’ya devredilmeyen bir yerin 1947 Paris Barış Antlaşması ile Yunanistan’a geçmesi de mümkün değildir. Şimdi Yunanistan bu kayalıkların üzerine bayrağını çizmiş, burayı kendi toprağı gibi göstermeye başlamıştır. Üstelik Yunanistan, egemenliği kendisine ait olmayan bu kayalıkları esas nokta yaparak karasularını ve deniz yetki alanlarını genişletmeye çalışmaktadır. Herkes bu noktaya dikkat etmelidir: Kaz Kayalıkları Rodos’a bağlı değildir ve antlaşmalarla Yunanistan’a devredilmemiştir!

— TÜRK DEGS / TURK MAGS (@turkdegs) September 17, 2026

 

 

Η ευρύτερη θεωρία των EGAYDAAK

Το ακρωνύμιο EGAYDAAK χρησιμοποιείται στην τουρκική δημόσια συζήτηση για νησιά, νησίδες και βράχους στο Αιγαίο των οποίων η κυριαρχία, σύμφωνα με την τουρκική θέση, δεν έχει παραχωρηθεί ρητά στην Ελλάδα.

Η ελληνική κυβέρνηση χαρακτηρίζει τη σχετική τουρκική θεωρία ως αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας και την εντάσσει στο ευρύτερο ζήτημα των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο.

Η διαφωνία δεν αφορά μόνο έναν κατάλογο μικρών νησίδων. Συνδέεται με διαφορετικές ερμηνείες του διεθνούς δικαίου και των συνθηκών που καθόρισαν το εδαφικό καθεστώς του Αιγαίου μετά το 1923 και το 1947.

 

 

Στο κάδρο και η Κρήτη

Την ίδια χρονική περίοδο, ο Yaycı επανέφερε και το ζήτημα της Κρήτης.

Σε σχετική παρέμβασή του χαρακτήρισε την ιστορία των μουσουλμάνων της Κρήτης ως μεγάλη τουρκική τραγωδία και υποστήριξε ότι το θέμα θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ιστορικής έρευνας, συλλογής εγγράφων και κινηματογραφικής παραγωγής. Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί αποτελούν τη δική του ιστορική και πολιτική αφήγηση.

Η αναφορά στην Κρήτη δεν αποτελεί από μόνη της νέα νομική διεκδίκηση ελληνικού εδάφους. Αποτελεί, όμως, μέρος μιας ευρύτερης δημόσιας παρέμβασης του Yaycı γύρω από την ιστορία, την ασφάλεια και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

 

 

Η ρητορική περί «προληπτικής δράσης»

Σε άλλες πρόσφατες παρεμβάσεις του, ο Yaycı έχει χρησιμοποιήσει ιδιαίτερα σκληρή ρητορική για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων αναφορών σε πιθανή «προληπτική» στρατιωτική δράση. Ελληνικά δημοσιεύματα συνέδεσαν αυτές τις δηλώσεις με τη νέα παρέμβασή του για τη Χήνα.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να διαχωρίζεται η δημόσια τοποθέτηση ενός απόστρατου αξιωματικού και αναλυτή από μια επίσημη απόφαση ή διαταγή της τουρκικής κυβέρνησης.

Δεν προκύπτει από τα διαθέσιμα στοιχεία ότι η Τουρκία έχει ανακοινώσει κάποια στρατιωτική επιχείρηση εναντίον της συγκεκριμένης βραχονησίδας.

 

 

Τι γνωρίζουμε και τι όχι

Μέχρι στιγμής, η εικόνα που προκύπτει από τις διαθέσιμες πληροφορίες είναι η εξής:

Γνωρίζουμε ότι:

• Το TÜRK DEGS δημοσίευσε στις 17 Σεπτεμβρίου 2026 παρέμβαση του Cihat Yaycı για τους βράχους Kaz/Hina.

• Ο Yaycı υποστηρίζει ότι η Ελλάδα έχει αποτυπώσει ελληνική σημαία στους βράχους.

• Επικαλείται την απόσταση των περίπου 4,2 ναυτικών μιλίων από τη Ρόδο.

• Συνδέει το ζήτημα με τη θεωρία EGAYDAAK.

• Επαναφέρει παράλληλα ευρύτερες ιστορικές και γεωπολιτικές αναφορές στην Κρήτη.

• Η ελληνική και η τουρκική πλευρά έχουν διαφορετικές ερμηνείες για το καθεστώς ορισμένων νησίδων του Αιγαίου.

Δεν έχει επιβεβαιωθεί από τις πηγές που εξετάστηκαν:

• ότι η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε σε νέα επίσημη ενέργεια κυριαρχίας στη Χήνα,

• ότι υπάρχει απόφαση για δημιουργία βάσης ή στρατιωτικής εγκατάστασης εκεί,

• ότι επίκειται στρατιωτική επιχείρηση στην περιοχή,

• ή ότι έχει ξεκινήσει νέα κρίση αντίστοιχη των Ιμίων.

 

 

Το πραγματικό διακύβευμα

Πέρα από τη συγκεκριμένη βραχονησίδα, το ενδιαφέρον βρίσκεται στο γεγονός ότι επανέρχεται μια παλαιότερη και βαθύτερη ελληνοτουρκική διαφωνία: ποια ακριβώς νησιά, νησίδες και βράχοι καλύπτονται από τις διεθνείς συνθήκες που καθόρισαν το καθεστώς του Αιγαίου.

Η Λωζάννη του 1923 και η Συνθήκη των Παρισίων του 1947 αποτελούν βασικά σημεία αναφοράς, αλλά οι δύο χώρες ερμηνεύουν διαφορετικά ορισμένες διατάξεις και το εύρος της κυριαρχίας που απορρέει από αυτές.

Η νέα παρέμβαση Yaycı δείχνει ότι το ζήτημα των μικρών νησίδων παραμένει ενεργό στην τουρκική δημόσια συζήτηση.

Το αν θα αποκτήσει ευρύτερη διπλωματική ή πολιτική διάσταση εξαρτάται από το εάν θα υπάρξουν επίσημες τοποθετήσεις από τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας και, κυρίως, εάν η συγκεκριμένη υπόθεση περάσει από το επίπεδο της δημόσιας ρητορικής σε επίσημες κρατικές ενέργειες.

Προς το παρόν, το βέβαιο είναι ότι ο Cihat Yaycı επαναφέρει με έντονο τρόπο τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών» και θέτει στο επίκεντρο μια μικρή βραχονησίδα κοντά στη Ρόδο, επιχειρώντας να συνδέσει το ζήτημα με τη συνολική τουρκική επιχειρηματολογία για το Αιγαίο.

 

 

 

 

 

 

 Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook

 

 

 

 

 

 

  Από το newsroom 

  Γράφει o Κωνσταντίνος Παλαιολόγος

     -Posted by Anexartitos.Ta.Neα

 

Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here  

 

 
 Δημοσίευση σχολίου  

 

.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. 

 
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.

. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές. 

 
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.

. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.

. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.

. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.

. Περισσότερα στους όρους χρήσης.

 

        . Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.