Η Ευρώπη βρίσκεται στο πιο επικίνδυνο σταυροδρόμι της μεταπολεμικής της ιστορίας...

Μια ήπειρος που κάποτε καθόριζε την παγκόσμια πολιτική, σήμερα παρακολουθεί αμήχανη τις εξελίξεις να διαμορφώνονται ερήμην της. Οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται πλέον στα ευρωπαϊκά συμβούλια, αλλά σε σκοτεινά δωμάτια, σε παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις όπου η Ευρώπη δεν είναι πρωταγωνιστής — είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Η ουκρανική σύγκρουση, η αντιπαράθεση με τη Ρωσία, η εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες και η γεωπολιτική σημασία της Γροιλανδίας συνθέτουν ένα εκρηκτικό μωσαϊκό. Και μέσα σε αυτό το χάος, η Ευρώπη μοιάζει να έχει χάσει τη στρατηγική της πυξίδα. Φοβάται, αντιδρά σπασμωδικά, ακολουθεί αντί να ηγείται.

Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι η κρίση. Είναι ότι η Ευρώπη δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμη πόσο βαθιά είναι η κρίση.

Και όσο εκείνη διστάζει, άλλοι παίζουν το παιχνίδι. Σκληρά, ψυχρά, αποφασιστικά. Σε έναν κόσμο που αλλάζει με ρυθμούς καταιγιστικούς, η Ευρώπη κινδυνεύει να μείνει πίσω — όχι απλώς πολιτικά, αλλά ιστορικά.

Η Ευρώπη σε αδιέξοδο: μια ήπειρος που τρέχει χωρίς πυξίδα

Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα σε μια ιστορική παγίδα που η ίδια έστησε. Για χρόνια κατηγορούσε τη Ρωσία για αναθεωρητισμό, επιθετικότητα και υπονόμευση της διεθνούς τάξης. Κι όμως, όσο περνά ο καιρός, τόσο πιο ξεκάθαρο γίνεται ότι η ίδια η Δύση είναι εκείνη που αποδόμησε το μεταπολεμικό σύστημα που υποτίθεται πως υπερασπίζεται.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, εγκλωβισμένοι σε μια πολιτική ρητορική που δεν ανταποκρίνεται πλέον στην πραγματικότητα, βλέπουν τώρα την ήπειρο να βυθίζεται σε στρατηγική σύγχυση. Και το χειρότερο; Δεν έχουν σχέδιο εξόδου.

Η ρωσική αφήγηση που η Ευρώπη δεν θέλει να ακούσει

Ένα πρόσφατο άρθρο του Al Jazeera περιέγραψε με εντυπωσιακή ακρίβεια πώς βλέπει η Μόσχα τον κόσμο: η Ρωσία θεωρεί τον εαυτό της φύλακα της παλιάς διεθνούς τάξης, ενώ βλέπει τη Δύση ως την πραγματική αναθεωρητική δύναμη που ξήλωσε τους κανόνες του παιχνιδιού.

Αυτή η οπτική δεν είναι απλώς ρητορική.

Στην τελετή επίδοσης διαπιστευτηρίων, ο Βλαντίμιρ Πούτιν επανέλαβε ότι η Ρωσία στηρίζει τον ΟΗΕ, τον σεβασμό της κυριαρχίας και την επίλυση διαφορών μέσω διαλόγου. Μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί, αλλά το μήνυμα είναι σαφές: η Ρωσία παρουσιάζεται ως δύναμη σταθερότητας, ενώ η Ευρώπη εμφανίζεται ως δύναμη πανικού.

Η Ευρώπη παραδέχεται – έστω ψιθυριστά – ότι έκανε λάθος

Για πρώτη φορά, ένα ευρωπαϊκό think tank, το Εσθονικό Διεθνές Κέντρο Άμυνας και Ασφάλειας, τόλμησε να πει αυτό που πολλοί σκέφτονται αλλά κανείς δεν τολμά να παραδεχτεί δημόσια: η Ευρώπη έκανε λάθος με τη Ρωσία. Και ίσως πρέπει να το παραδεχτεί πριν να είναι αργά.

Η μελέτη τους είναι σοκαριστικά ειλικρινής:

Η Ευρώπη δεν έχει στρατιωτική ισχύ.
Δεν έχει πολιτική βούληση.
Δεν έχει στρατηγική αυτονομία.
Και χωρίς διάλογο με τη Ρωσία, το μέλλον της είναι ζοφερό.

Ακόμη και ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, μίλησε για την ανάγκη επείγουσας αποκατάστασης διαλόγου με τη Ρωσία. Όταν ακόμη και οι πιο σκληροί Ατλαντιστές αρχίζουν να αλλάζουν αφήγημα, κάτι έχει αλλάξει βαθιά.

Η Ευρώπη τυφλώθηκε από φόβο και τώρα πληρώνει το τίμημα

Η Ευρώπη πίστεψε ότι μπορεί να “τιμωρήσει” τη Ρωσία χωρίς να πληρώσει κόστος. Πίστεψε ότι μπορεί να στηρίξει την Ουκρανία χωρίς να καταρρεύσει η δική της οικονομία. Πίστεψε ότι μπορεί να αποκοπεί από τη ρωσική ενέργεια χωρίς να βυθιστεί σε ύφεση.

Όλα αυτά αποδείχθηκαν αυταπάτες.

Σήμερα, η Ευρώπη:

πληρώνει ακριβότερη ενέργεια από οποιαδήποτε άλλη περιοχή στον κόσμο
χάνει βιομηχανίες που μετακομίζουν στις ΗΠΑ και την Ασία
βλέπει την κοινωνική συνοχή της να διαλύεται
και παραμένει στρατιωτικά εξαρτημένη από την Ουάσιγκτον

Η ήπειρος που κάποτε καθόριζε την ιστορία, τώρα απλώς την παρακολουθεί.

Η Γροιλανδία: το κομμάτι του παζλ που κανείς δεν θέλει να συζητήσει

Η Γροιλανδία δεν είναι απλώς ένα νησί. Είναι το κλειδί για τον Αρκτικό, για τις σπάνιες γαίες, για τις νέες θαλάσσιες οδούς, για την παγκόσμια ισχύ του 21ου αιώνα.

Και ναι — για τις ΗΠΑ, η Γροιλανδία είναι πιο σημαντική από την Ουκρανία. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα “αντάλλασσαν” την Ουκρανία. Σημαίνει όμως ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε μια θέση όπου δεν ελέγχει τίποτα από τα κρίσιμα γεωπολιτικά χαρτιά.

Η Ευρώπη κινδυνεύει να διαγραφεί από τον χάρτη – εκτός αν…

Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια σκληρή αλήθεια: χωρίς μια νέα σχέση με τη Ρωσία, η ήπειρος δεν έχει μέλλον ως ανεξάρτητη γεωπολιτική δύναμη.

Αυτό δεν σημαίνει υποταγή. Σημαίνει ρεαλισμό.

Η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει:

Θα συνεχίσει να ζει σε μια μόνιμη σύγκρουση με τη Ρωσία;
Θα παραμείνει εξαρτημένη από τις ΗΠΑ για πάντα;
Ή θα αναζητήσει μια νέα ισορροπία που θα της επιτρέψει να επιβιώσει;

Γιατί αν δεν το κάνει, τότε ναι — όπως λένε ορισμένοι αναλυτές — η Ευρώπη κινδυνεύει να εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη ως αυτόνομη δύναμη.

Υπάρχουν παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις – και καθορίζουν το μέλλον της Ευρώπης

Στη διεθνή πολιτική, το πραγματικό παιχνίδι δεν παίζεται ποτέ μπροστά στις κάμερες. Οι επίσημες δηλώσεις, οι συνόδοι κορυφής και τα ανακοινωθέντα είναι απλώς το θέατρο. Η ουσία βρίσκεται αλλού: στις κλειστές αίθουσες, στα “backchannels”, στις ανεπίσημες συνεννοήσεις που δεν θα γραφτούν ποτέ σε κανένα πρακτικό.

Και σήμερα, γύρω από την Ουκρανία, τη Ρωσία, τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, αυτές οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις είναι πιο έντονες από ποτέ.
Οι μεγάλες δυνάμεις δεν κινούνται με βάση δημόσιες δηλώσεις· κινούνται με βάση συμφέροντα. Και τα συμφέροντα αυτά συχνά απαιτούν σιωπή, ευελιξία και ανταλλάγματα που δεν μπορούν να ειπωθούν δημόσια.

Η Ευρώπη, εγκλωβισμένη σε μια πολιτική που δεν ελέγχει, προσπαθεί να διασώσει ό,τι μπορεί μέσα από τέτοιες μυστικές διαβουλεύσεις. Οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, διαπραγματεύονται ταυτόχρονα σε πολλά μέτωπα — Αρκτική, Ασία, Ουκρανία — και κάθε κομμάτι επηρεάζει το άλλο. Η Ρωσία, γνωστή για την ικανότητά της να αξιοποιεί το παρασκήνιο, παρακολουθεί, περιμένει και παίζει το μακρύ παιχνίδι.

Κανείς δεν θα το παραδεχτεί δημόσια, αλλά όλοι το γνωρίζουν: οι κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της Ευρώπης δεν λαμβάνονται στις Βρυξέλλες, ούτε στο Βερολίνο, ούτε στο Παρίσι. Λαμβάνονται σε δωμάτια όπου δεν υπάρχουν κάμερες, σε συναντήσεις που δεν ανακοινώνονται, ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν θα εμφανιστούν ποτέ σε επίσημες φωτογραφίες.

Και όσο η Ευρώπη παραμένει διχασμένη και αδύναμη, τόσο περισσότερο το μέλλον της θα καθορίζεται όχι από τις επιλογές της, αλλά από τις παρασκηνιακές συμφωνίες άλλων.

Το τελικό ερώτημα

Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Η Ρωσία δηλώνει ότι είναι έτοιμη για διάλογο. Η Ευρώπη όμως παραμένει εγκλωβισμένη σε φόβους, προκαταλήψεις και πολιτικές εμμονές.

Και έτσι προκύπτει το πιο σκληρό, το πιο ειλικρινές ερώτημα:

Αξίζει η Ευρώπη να σωθεί — και αν ναι, από ποιον;

Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook

Από το newsroom

Γράφει O Κωνσταντίνος Παλαιολόγος

-Posted by Anexartitos.Ta.Neα

Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here

Δημοσίευση σχολίου

.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο.

. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.

. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές.

. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.

. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.

. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.

. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.

. Περισσότερα στους όρους χρήσης.

. Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.