Full width home advertisement

Travel the world

Climb the mountains

Post Page Advertisement [Top]


 

  Νότια Κορέα: Πρόταση για επίσημο τέλος του πολέμου με τη Βόρεια Κορέα – Το μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι πίσω από την πρωτοβουλία Lee...

 

 

Από την ανακωχή του 1953 σε ένα πιθανό νέο καθεστώς ειρήνης – Η Σεούλ ανοίγει τον διάλογο, αλλά η Πιονγκγιάνγκ ενισχύει το πυρηνικό της οπλοστάσιο και τη στρατηγική της σχέση με τη Ρωσία

 

Μια σημαντική πρωτοβουλία για το μέλλον της Κορεατικής Χερσονήσου ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Νότιας Κορέας Lee Jae Myung, προτείνοντας την έναρξη συνομιλιών με τη Βόρεια Κορέα για τον επίσημο τερματισμό του Κορεατικού Πολέμου.

Η πρόταση παρουσιάστηκε στις 15 Αυγούστου 2026, κατά την ομιλία του Lee για την Ημέρα της Απελευθέρωσης της Κορέας από την ιαπωνική αποικιακή κυριαρχία. Ο Νοτιοκορεάτης πρόεδρος κάλεσε την Πιονγκγιάνγκ να επιστρέψει στον διάλογο και πρότεινε ένα νέο πλαίσιο ειρηνικής συνύπαρξης, με στόχο να αντικατασταθεί η σημερινή κατάσταση ανακωχής με ένα πιο μόνιμο καθεστώς ειρήνης.

Ωστόσο, πίσω από την έκκληση για ειρήνη βρίσκεται ένα εξαιρετικά σύνθετο γεωπολιτικό πρόβλημα.

Γιατί η Κορεατική Χερσόνησος δεν αντιμετωπίζει απλώς μια παγωμένη σύγκρουση δύο κρατών.

Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σημεία ισορροπίας μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας, Ρωσίας, Νότιας Κορέας και Βόρειας Κορέας.

 

Ένας πόλεμος που δεν τελείωσε ποτέ με συνθήκη ειρήνης

Ο Κορεατικός Πόλεμος του 1950–1953 σταμάτησε με την ανακωχή της 27ης Ιουλίου 1953.

Δεν ακολούθησε όμως συνθήκη ειρήνης.

Αυτό σημαίνει ότι η ανακωχή σταμάτησε τις μεγάλες εχθροπραξίες, αλλά δεν δημιούργησε ένα οριστικό ειρηνευτικό καθεστώς μεταξύ των δύο Κορεών.

Για περισσότερο από επτά δεκαετίες η κατάσταση παρέμεινε ουσιαστικά «παγωμένη».

Στη μέση βρίσκεται η Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη (DMZ), μια από τις πιο στρατιωτικοποιημένες περιοχές του πλανήτη.

Ο Lee θέλει τώρα να δημιουργηθεί ένα νέο πλαίσιο.

 

Τι ακριβώς προτείνει η Σεούλ;

Η πρόταση δεν περιορίζεται σε μια γενική έκκληση για διάλογο.

Ο Lee προτείνει ένα «πολυεπίπεδο σύστημα ασφαλείας», με μηχανισμούς που θα μπορούσαν να περιορίσουν τον κίνδυνο στρατιωτικών επεισοδίων και ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης στην περιοχή του DMZ.

Παράλληλα, θέλει να ανοίξει συζήτηση για έναν μόνιμο μηχανισμό ειρήνης και για πρακτικούς τρόπους περιορισμού της περαιτέρω ανάπτυξης των πυρηνικών δυνατοτήτων της Βόρειας Κορέας.

Με απλά λόγια, η Σεούλ προτείνει:

διάλογο → μηχανισμούς αποφυγής σύγκρουσης → ειρηνικό καθεστώς → συζήτηση για τα πυρηνικά.

Και εδώ αρχίζουν οι μεγάλες δυσκολίες.

 

Η Πιονγκγιάνγκ δεν βρίσκεται στην ίδια θέση

Η πρόταση της Νότιας Κορέας έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία η Βόρεια Κορέα έχει κινηθεί προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Ο Kim Jong Un έχει εγκαταλείψει σε μεγάλο βαθμό την παλαιότερη πολιτική της σταδιακής επανένωσης των δύο Κορεών.

Το 2024 ζήτησε να αντιμετωπίζεται η Νότια Κορέα ως «κύριος εχθρός» και υποστήριξε την αλλαγή της συνταγματικής και πολιτικής προσέγγισης της Πιονγκγιάνγκ απέναντι στον Νότο. Αργότερα η Βόρεια Κορέα επιβεβαίωσε ότι το σύνταγμά της χαρακτηρίζει πλέον τη Νότια Κορέα ως «εχθρικό κράτος».

Αυτό είναι θεμελιώδες.

Για δεκαετίες η επίσημη ιδέα ήταν:

«Ένα έθνος – δύο προσωρινά χωρισμένα κράτη – τελικός στόχος η επανένωση».

Η Πιονγκγιάνγκ πλέον κινείται προς:

«Δύο εχθρικά κράτη».

Επομένως, η νέα πρωτοβουλία της Σεούλ πραγματοποιείται πάνω σε ένα εντελώς διαφορετικό στρατηγικό έδαφος.

 

 


 

Το πυρηνικό πρόβλημα

Και εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο.

Η Βόρεια Κορέα έχει επενδύσει τεράστιους πόρους στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων και βαλλιστικών πυραύλων.

Για την Πιονγκγιάνγκ τα πυρηνικά δεν αποτελούν απλώς ένα διαπραγματευτικό χαρτί.

Τα παρουσιάζει ως βασικό στοιχείο της εθνικής της ασφάλειας και της επιβίωσης του καθεστώτος.

Επομένως, όταν ο Lee προτείνει να συζητηθούν τρόποι «ανάσχεσης» της περαιτέρω πυρηνικής ανάπτυξης, τίθεται ένα τεράστιο ερώτημα:

Τι είναι διατεθειμένη να προσφέρει η Σεούλ και οι ΗΠΑ για να δεχθεί η Πιονγκγιάνγκ περιορισμούς;

 

Το δίλημμα των ΗΠΑ

Η Ουάσιγκτον έχει δύο παράλληλους στόχους.

Από τη μία πλευρά:

αποτροπή της Βόρειας Κορέας.

Από την άλλη:

αποφυγή ενός νέου πολέμου στην Κορεατική Χερσόνησο.

Γι' αυτό οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις ΗΠΑ–Νότιας Κορέας συνεχίζονται.

Η επόμενη μεγάλη άσκηση Ulchi Freedom Shield είναι προγραμματισμένη για τις 17–27 Αυγούστου 2026. Η Πιονγκγιάνγκ την έχει ήδη καταγγείλει ως πρόβα πολέμου και έχει προειδοποιήσει ότι θα ενισχύσει την πυρηνική της αποτροπή.

Και η χρονική συγκυρία είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη των ασκήσεων, η Βόρεια Κορέα πραγματοποίησε νέα εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου, την οποία η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία καταδίκασαν. Ήταν η 11η ύποπτη πυραυλική δοκιμή της Πιονγκγιάνγκ μέσα στο 2026, σύμφωνα με το Reuters.

Έτσι δημιουργείται ένας κλασικός φαύλος κύκλος ασφαλείας:

Βόρεια Κορέα → πυραυλικές δοκιμές → ΗΠΑ/Νότια Κορέα ενισχύουν την αποτροπή → στρατιωτικές ασκήσεις → Πιονγκγιάνγκ αισθάνεται απειλή → νέα πυρηνική και πυραυλική ανάπτυξη.

 

 

Και στο βάθος βρίσκεται η Ρωσία

Η σημερινή Κορεατική Χερσόνησος δεν είναι η ίδια με εκείνη του 2018–2019, όταν ο Donald Trump και ο Kim Jong Un συναντήθηκαν.

Η Βόρεια Κορέα έχει πλέον αναπτύξει πολύ στενότερη στρατηγική σχέση με τη Ρωσία.

Αυτό αλλάζει σημαντικά τους υπολογισμούς της Πιονγκγιάνγκ.

Η Βόρεια Κορέα δεν βρίσκεται πλέον στην ίδια διεθνή θέση απομόνωσης που βρισκόταν σε προηγούμενες φάσεις.

Η σχέση με τη Ρωσία δημιουργεί ένα πρόσθετο στρατηγικό στήριγμα, ενώ ταυτόχρονα το Πεκίνο εξακολουθεί να αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα στην περιοχή.

Έτσι η Κορεατική Χερσόνησος βρίσκεται στο σημείο όπου τέμνονται:

ΗΠΑ – Κίνα – Ρωσία.

 

 

Τι μπορεί να ζητήσει ο Kim;

Εδώ βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα που θα κρίνει οποιαδήποτε μελλοντική διαπραγμάτευση.

Εάν η Πιονγκγιάνγκ αποδεχθεί διάλογο, είναι απίθανο να το κάνει χωρίς ανταλλάγματα.

Θα μπορούσε να θέσει ζητήματα όπως:

  • περιορισμός ή αλλαγή των αμερικανονοτιοκορεατικών στρατιωτικών ασκήσεων,
  • χαλάρωση ορισμένων κυρώσεων,
  • οικονομική συνεργασία,
  • εγγυήσεις ασφαλείας,
  • αλλαγή της αμερικανικής στρατιωτικής στάσης στην περιοχή,
  • αναγνώριση της πραγματικότητας του βορειοκορεατικού πυρηνικού προγράμματος.

Το τελευταίο είναι ίσως το δυσκολότερο.

Γιατί άλλο είναι:

«περιορίζουμε την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων»

και άλλο:

«αναγνωρίζουμε τη Βόρεια Κορέα ως de facto πυρηνική δύναμη».

Η δεύτερη επιλογή θα μπορούσε να έχει τεράστιες συνέπειες για ολόκληρη την Ανατολική Ασία.

 

 

Ο ρόλος της Κίνας

Το Πεκίνο δεν μπορεί να αγνοήσει μια τέτοια διαδικασία.

Η Κίνα δεν θέλει έναν πόλεμο στα σύνορά της.

Δεν θέλει όμως και μια ειρηνευτική συμφωνία που θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική παρουσία δίπλα στα σύνορά της.

Επομένως, για την Κίνα το ιδανικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι:

σταθερότητα στην Κορεατική Χερσόνησο + αποφυγή πολέμου + περιορισμός της ανεξέλεγκτης πυρηνικής κλιμάκωσης + διατήρηση της ισορροπίας ισχύος.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι κινεζικές και νοτιοκορεατικές επιδιώξεις ταυτίζονται.

 

 

Τρία πιθανά σενάρια

  1. Ελεγχόμενη αποκλιμάκωση

Η Πιονγκγιάνγκ αποδέχεται τελικά έναν περιορισμένο διάλογο.

Δεν εγκαταλείπει τα πυρηνικά της, αλλά συμφωνεί σε:

hotlines → μηχανισμούς αποφυγής επεισοδίων → περιορισμό ορισμένων στρατιωτικών ενεργειών → πιθανό πάγωμα της περαιτέρω ανάπτυξης.

Αυτό θα ήταν ίσως το πιο ρεαλιστικό πρώτο βήμα.

  2. Μεγάλη διαπραγμάτευση

Η Βόρεια Κορέα χρησιμοποιεί την πρόταση ως αφετηρία για μια πολύ ευρύτερη διαπραγμάτευση.

Τότε θα μπορούσαμε να δούμε:

πυρηνικά ↔ κυρώσεις ↔ ασκήσεις ↔ οικονομική βοήθεια ↔ εγγυήσεις ασφαλείας.

Αυτό θα απαιτούσε πιθανότατα και αμερικανική συμμετοχή.

  3. Απόρριψη και νέα κλιμάκωση

Η Πιονγκγιάνγκ απορρίπτει την πρόταση, συνεχίζει τις πυραυλικές δοκιμές και ενισχύει περαιτέρω την πυρηνική της αποτροπή.

Σε αυτή την περίπτωση η Ουάσιγκτον και η Σεούλ πιθανότατα θα ενισχύσουν την αποτρεπτική τους στάση.

 

 

Το παράδοξο της σημερινής στιγμής

Ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η πρόταση ειρήνης έρχεται όταν η στρατιωτική αντιπαράθεση παραμένει έντονη.

Από τη μία:

Σεούλ: «Ας μιλήσουμε για να τερματίσουμε τον πόλεμο».

Από την άλλη:

Πιονγκγιάνγκ: πυραυλικές δοκιμές και ενίσχυση της πυρηνικής αποτροπής.

Και παράλληλα:

ΗΠΑ–Νότια Κορέα: μεγάλης κλίμακας στρατιωτική άσκηση.

Αυτό δείχνει ότι η πρόταση του Lee δεν αποτελεί ακόμη ειρηνευτική συμφωνία.

Αποτελεί προσπάθεια αλλαγής της στρατηγικής δυναμικής.

 

 

Γιατί έχει σημασία ο Donald Trump

Υπάρχει ακόμη ένας παράγοντας.

Ο Donald Trump έχει ήδη συναντήσει τον Kim Jong Un κατά την πρώτη του προεδρική θητεία και έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας συνάντησης.

Επομένως, εάν η πρωτοβουλία του Lee οδηγήσει σε πραγματικό διάλογο, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια τελική συμφωνία για τα πυρηνικά χωρίς κάποια μορφή αμερικανικής συμμετοχής.

Και τότε το θέμα παύει να είναι:

Νότια Κορέα – Βόρεια Κορέα.

Μετατρέπεται σε:

ΗΠΑ – Βόρεια Κορέα – Νότια Κορέα – Κίνα – Ρωσία.

 

 

Η μεγάλη γεωστρατηγική εικόνα

Η πρωτοβουλία της Σεούλ έρχεται σε μια περίοδο όπου η διεθνής τάξη ασφαλείας μεταβάλλεται.

Η Ουκρανία έχει αλλάξει τη σχέση Ρωσίας–Δύσης.

Η Ρωσία έχει ενισχύσει τη σχέση της με τη Βόρεια Κορέα.

Η αντιπαράθεση ΗΠΑ–Κίνας παραμένει κεντρική.

Η Βόρεια Κορέα έχει ενισχύσει την πυρηνική της αποτροπή.

Και η Νότια Κορέα επιχειρεί τώρα να δημιουργήσει έναν νέο μηχανισμό σταθερότητας.

Γι' αυτό η πρόταση Lee δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί απλώς ως μια ακόμη διπλωματική πρωτοβουλία.

Μπορεί να αποτελέσει την αρχή μιας προσπάθειας να μετατραπεί η Κορεατική Χερσόνησος από μόνιμη ζώνη στρατιωτικής αντιπαράθεσης σε μια περιοχή ελεγχόμενης συνύπαρξης.

Αλλά το αν αυτό μπορεί να συμβεί εξαρτάται από μία κρίσιμη παράμετρο:

Είναι η Βόρεια Κορέα διατεθειμένη να διαπραγματευτεί χωρίς να εγκαταλείψει τα πυρηνικά της;

Και ακόμη σημαντικότερο:

Είναι οι ΗΠΑ και η Νότια Κορέα διατεθειμένες να διαπραγματευτούν με μια Βόρεια Κορέα που θεωρεί πλέον το πυρηνικό της οπλοστάσιο βασικό στοιχείο της επιβίωσής της;

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει απάντηση.

Υπάρχει μόνο η πρόταση της Σεούλ.

Και η επόμενη κίνηση ανήκει στην Πιονγκγιάνγκ.

 

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει συμφωνία ειρήνης ούτε επίσημη έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο Κορεών. Αυτό που υπάρχει είναι πρόταση του προέδρου Lee Jae Myung για συνομιλίες. Η Βόρεια Κορέα δεν έχει ακόμη αποδεχθεί την πρωτοβουλία, ενώ παράλληλα συνεχίζει τη στρατιωτική και πυρηνική της πολιτική.

 

 

 

 















pixiz-19-09-2018-03-25-22

 

 

 

 

 

 

 Μείνετε μπροστά στις εξελίξεις — κάντε Like στο Facebook

 

click-go-back-button

 

 

 

 

 


  Από το newsroom 

  Γράφει  H  Σοφία Παπανδρέου

     -Posted by Anexartitos.Ta.Neα

 

road+news


Αν θέλετε να μαθαίνετε παράλληλα όσα σημαντικά διαδραματίζονται στα ελληνικά και ξένα media κάντε like στην σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ.click here  

 

 
 Δημοσίευση σχολίου  

 

.Τα σχόλια υπάρχουν για να συνεισφέρουν οι αναγνώστες στο διάλογο. 

 
. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.


. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές. 

 
. Συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και greeklish αφαιρούνται όπου εντοπίζονται.


. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές και μόνον αυτούς.


. Η ταυτότητα των σχολιαστών είναι γνωστή μόνο στην Google.


. Όποιος θίγεται μπορεί να επικοινωνεί στο email μας.


. Περισσότερα στους όρους χρήσης.

 

        . Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Bottom Ad [Post Page]